52 καλλιτέχνες

στον "Ιό της Κυριακής"

Έκθεση για τη συμπλήρωση 200 "Ιών". Ιούνιος 1994

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΦΥΝΤΑΝΙΔΗ

Φαίνεται πως οι "Ιοί" του ΕΨΙΛΟΝ της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας εξελίσσονται σε κάτι σαν θεσμό στο πλαίσιο του ελληνικού Τύπου. Ειλικρινά, δεν γνωρίζω άλλο προηγούμενο τέτοιας σε έκταση, βάθος και διάρκεια ερευνητικής δημοσιογραφίας στον τόπο μας.
Αλλά σε θεσμό εξελίσσεται και η έκθεση με έργα νέων ζωγράφων που εικονογραφούν κάθε Κυριακή την πρώτη σελίδα των "Ιών". Πρόπερσι, η έκθεση είχε οργανωθεί με την συμπλήρωση 100 "Ιών". Φέτος το νούμερο δείχνει 200. Συνεπείς με την ιατρική ορολογία του ονόματος τους, οι τρεις αχώριστοι "Ιοί" -Κωστόπουλος, Τρίμης, Ψαρράς- απλώνονται στις σελίδες του ΕΨΙΛΟΝ ως επιδημία. Αλλά είναι μια επιδημία που επιδιώκει να γιατρέψει και όχι να σκοτώσει. . . Πρόπερσι, τα έσοδα από την πώληση των πινάκων 26 καλλιτεχνών διατέθηκαν για τους σκοπούς της Διεθνούς Αντιαπαγορευτικής Ένωσης. Φέτος οι ζωγράφοι που εκθέτουν είναι 52 και τα έσοδα προορίζονται για την ενίσχυση αντιρατσιστικών οργανώσεων.
Στις αλλοπρόσαλλες μέρες που ζούμε είναι αναγκαίο να ενισχύονται τέτοιες πρωτοβουλίες. Ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από τον πατριωτισμό ή και εθνικισμό υπάρχουν και άλλες αξίες που δεν αφορούν μόνο το σπιτάκι μας αλλά το παγκόσμιο σπίτι.

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΒΛΑΣΤΑΡΗ

Το κοντέρ έδειξε κιόλας 200! Διακόσιες εβδομαδιαίες έρευνες, διακόσια θέματα που ο "Ιός της Κυριακής" προσέγγισε, με το δικό του αναλυτικό τρόπο, σε ισάριθμες εκδόσεις της-Κυριακάτικης ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και του ΕΨΙΛΟΝ. Ε, λοιπόν, φαίνεται ότι η κλασική δημοσιογραφία αναπνέει ακόμη στην Ελλάδα. Σε καιρούς δύσκολους για τον Τύπο, σε στιγμές που οι αράδες του ρεπόρτερ πλαγιοκοπούνται από στιλάκια χαϊλίδικα, σε μέρες που το "λάιφ στάιλ" πάει να γίνει ταυτότητα επαγγελματικής επιτυχίας και σε ώρες που το ρεπορτάζ κινδυνεύει να υποκατασταθεί από υποκειμενικές "κατασκευές γραφείου", η δική μας "αδιόρθωτη" δημοσιογραφική ομάδα... υπομένει κι επιμένει:
•Λέει όχι στις περίφημες "μόδες" κι εξακολουθεί να αναζητεί τη θεματολογία της στην κοινωνία. Γιατί εκεί είναι η ζωή -κι ας τη σνομπάρουν την άποψη οι νεοδημοσιογράφοι της εποχής.
•Λέει ναι στη δόλια την ελληνική γλώσσα και συνεχίζει να γράφει λέξεις αντί να αποτυπώνει γκριμάτσες στο χαρτί. Οι μάγκες της άλλης όχθης ας γίνουν τοπ μόντελ ή μεταφραστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι ας αφήσουν ήσυχη τη δημοσιογραφία.
•Λέει όχι στο φασισμό της εύκολης δουλειάς από την καρέκλα και βγαίνει στο δρόμο. Ρωτάει ανθρώπους, διασταυρώνει πληροφορίες, διαβάζει βιβλία κι ανακαλύπτει πηγές. Με άλλα λόγια, θέλει να ερευνά και να παρουσιάζει. Κι ας τη λένε ξεπερασμένη, την ομάδα μας, οι "ιν" διαχειριστές της δημοσιότητας. Κοντολογίς, τούτο είναι που θέλω να χαιρετίσω στη δουλειά του "Ιού": την επιμονή των μελών του στο ρόλο του δημοσιογράφου! Γι αυτό, άλλωστε, γιορτάζουμε και τις 200 έρευνες των συναδέλφων μας κατ' αυτό τον τρόπο: σε μια γκαλερί, συντροφιά με πρωτοσέλιδα -έργα τέχνης και με τη σκέψη στο ρατσισμό. Διαφορετικά, θα κάναμε ένα πάρτι στο "ΑΤΟΜΟ" και θα ξεμπερδεύαμε... 

 

www.iospress.gr            οι εκθέσεις του "Ιού"          τα έργα