Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ


Εμπάργκο στην Φλώρινα

1.  /  2.

 

Μακριά από τις ασκήσεις επί χάρτου των πολιτικών επιτελείων της πρωτεύουσας, ο ντόπιος πληθυσμός της Φλώρινας βιώνει με τον δικό του τρόπο την όξυνση με τους γείτονες της άλλης πλευράς. Και μετράει τις πληγές που άφησε το εμπάργκο, μένοντας με την απορία: τελικά ποιος είναι ο αποκλεισμένος;

 


Το σιωπηλό εμπάργκο συνεχίζεται

Η επιβολή του εμπάργκο κατά της ΠΓΔ Μακεδονίας κοστολογείται από τους ειδικούς των Αθηνών με διάφορους τρόπους. Η τελική του αποτίμηση είναι ασφαλώς προϊόν μιας κυρίως πολιτικής εκτίμησης. Αλλά η επίδραση αυτής της πολιτικής που υιοθετήθηκε τα τελευταία χρόνια από την κεντρική εξουσία είναι άμεσα αισθητή στις περιοχές που συνορεύουν με το νέο κράτος και έζησαν ξαφνικά τον αποκλεισμό αυτό σαν δική τους απομόνωση. Ακόμα και σήμερα, λίγους μήνες μετά την άρση του εμπάργκο, ο νομός της Φλώρινας μαστίζεται από την κρίση και την απουσία προοπτικής. Για κάποιους λόγους που είναι αόρατοι στους ποικίλους "μακεδονομάχους" του κέντρου, ο πληθυσμός της περιοχής εξακολουθεί να βιώνει την αναπαραγωγή μιας παλιάς αδικίας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΗ ΝΟΜΑΡΧΗ
"Ο εμπορικός κυρίως κόσμος της περιοχής προσδοκά την επανάληψη μετά την άρση του εμπάργκο της κίνησης που γνωρίσαμε από το Μοναστήρι το 89-90. Μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο δεν έχει πραγματοποιηθεί κι αυτό αποδίδεται κυρίως στο υψηλό κόστος της βίζας που έχει επιβληθεί." Μας μιλά ο πρώτος εκλεγμένος νομάρχης της Φλώρινας, ο μηχανικός Τραϊανός Πετκάνης, που έχει κατορθώσει να κερδίσει τη συναίνεση ολόκληρου του πολιτικού φάσματος της περιοχής. Το έργο αυτό δεν ήταν καθόλου εύκολο, εφόσον είχε να αντιμετωπίσει την αντίδραση όσων δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ανάδειξη ενός "ντόπιου", δηλαδή καταγόμενου από δίγλωσση οικογένεια, στο ύπατο αξίωμα του νομού. Είναι γνωστές οι προβοκατόρικες προκηρύξεις που κυκλοφόρησαν οι πολιτικοί του αντίπαλοι στις εκλογές και τον παρουσίαζαν ως "πράκτορα των Σκοπίων Τράικο Πέτκοφ". Γνωστές είναι και οι σχετικές αναφορές αθηναϊκών εφημερίδων, που επιχειρούν εκ του ασφαλούς να τον σπιλώσουν, μόνο και μόνο για προκαλέσουν το εθνικιστικό υποσυνείδητο του κοινού τους ή να θίξουν έμμεσα τον Γιώργο Λιάνη και την κυβέρνηση. Ο ίδιος αντιπαρέρχεται με χαμόγελο τις κατηγορίες. "Αυτές οι ενέργειες έχουν τόση αξία όση και αυτοί που τις κατευθύνουν. Στην Αθήνα νομίζουνε ότι αυτά πουλάνε κι αυτά γράφουν."
Φαίνεται ότι έχει δίκιο. Το ήπιο και τεχνοκρατικό στυλ διοίκησης που ακολουθεί, τον κάνει πειστικό στα μάτια ακόμα και των πιο αδιάλλακτων εθνικιστικών κύκλων. Ακόμα και ο Καντιώτης δεν έχει παρά μόνο καλά λόγια να πει. Ωστόσο ο κ. Πετκάνης δεν κρύβει ότι το εμπάργκο στοίχισε ιδιαίτερα στην περιοχή. Τα έργα που σχεδιάζονται είναι ακόμα στα χαρτιά. "Η καθυστέρηση του εργοστασίου της ΔΕΗ δεν είναι πάντως χαμένος χρόνος. Μας δίνεται η δυνατότητα να προβλέψουμε και να αποφύγουμε επιπτώσεις σαν κι αυτές που βλέπουμε στην Κοζάνη. Το βασικότερο πράγμα είναι να εξασφαλίσουμε εδώ στο χώρο μας το δικό μας δυναμικό και να μην ψάχνουμε στη Θεσσαλονίκη και τη Βέροια. Πρέπει να πάψει η Φλώρινα να είναι ένα τερματικό σημείο και να παίξει το ρόλο σύνδεσης με τις γειτονικές χώρες."
Μέχρι τώρα, βεβαίως, ο απολογισμός είναι πενιχρός. Η κεντρική πολιτική εξουσία εμποδίζει αυτή την εξέλιξη. Ωστόσο το "πείραμα" Πετκάνη σφραγίζει ίσως το τέλος μιας εποχής για την περιοχή. "Για τον πολίτη οι επιλογές της τοπικής διοίκησης των τελευταίων ετών είχαν ιδιαίτερη σημασία. Συμβάλανε σε έναν απεγκλωβισμό, συμβάλανε στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στην καταξίωση κάποιων πραγμάτων, σε μια στήριξη του πιστεύω των κατοίκων. Ο πολίτης για πρώτη φορά αισθάνεται υπολογίσιμος, ενώ πριν λίγα χρόνια ήταν υπό αμφισβήτηση, κι ακόμα παλιότερα υπό διωγμό. Κι αν σήμερα υπάρχει και κόσμος, κύρια οι γέροντες, που θυμούνται αυτό το διωγμό, λένε αλήθεια. Ηταν μια κακή αντιμετώπιση των κατοίκων της περιοχής."

ΣΤΟΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟ
Ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ δικηγόρος Μιχάλης Τσότσκος είναι πιο απαισιόδοξος. "Με την άρση του εμπάργκο δεν άλλαξε τίποτα. Οι σχέσεις του κόσμου έχουν ψυχρανθεί με το γειτονικό κράτος. Απ' την άλλη μεριά, η βίζα είναι πολύ ακριβή γι' αυτούς, και δεδομένου ότι υπάρχουν και εκεί εθνικιστές, είναι πολλοί που προτιμούν να επισκεφθούν τη Βουλγαρία." Οσο γι' αυτούς που κατάγονται από την περιοχή της Φλώρινας και ζουν σήμερα στην ΠΔΓ Μακεδονίας, "γι' αυτούς δεν θα αλλάξει το καθεστώς, παρά μόνο αν θεσπιστεί ειδική διάταξη." Ο κ. Τσότσκος αναφέρεται στο νόμο για τους πολιτικούς πρόσφυγες που επιτρέπει τον επαναπατρισμό μόνο των "ελλήνων το γένος". Μ' αυτό τον τρόπο απαγορεύεται σε δεκάδες χιλιάδες παλιών κατοίκων της περιοχής ακόμα και η απλή επίσκεψη στην Ελλάδα. "Αλλά και αυτοί εκεί μέσα πρέπει να καταλάβουν ότι η Μελίτη ονομάζεται πλέον Μελίτη και όχι Βοσταράνι."
Ο συνομιλητής μας έχει εκλεγεί πολλές φορές πρόεδρος στη Μελίτη, και παίζει σήμερα στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού, τον 'Μελιτέα'. Το χωριό είναι γνωστό από τα γλέντια που διοργανώνουν οι ντόπιοι και δίνεται η ευκαιρία να χορέψουν τους δικούς τους σκοπούς και να τραγουδήσουν στη δική τους γλώσσα. Οι αψιμαχίες με τις αρχές δεν λείπουν ποτέ. Ακόμα και πριν από λίγες μέρες, οι αρχές απαγόρευσαν την είσοδο σημαντικών μουσικών, συνεργατών του Μπρέγκοβιτς, που ήταν καλεσμένοι να τραγουδήσουν τα Χριστούγεννα στη Μελίτη. Την καταγγελία μας κάνουν τα στελέχη του "Ουράνιου Τόξου" Παύλος Βοσκόπουλος και Παναγιώτης Αναστασιάδης. Οι ίδιοι μας δίνουν την πληροφορία ότι ακόμα και σε περιπτώσεις καθαρά ανθρωπιστικού χαρακτήρα, οι ελληνικές αρχές αρνούνται επίμονα την άδεια εισόδου σε συγγενείς από την ΠΓΔ Μακεδονίας. Υπήρξαν τα πρόσφατα κρούσματα στην κηδεία του Κώστα Γκότση και του γιου του Τάσου Μπούλη.
Ο Μιχάλης Τσότσκος επιβεβαιώνει τα κρούσματα αυτά: "Δυστυχώς σ' αυτό τον τομέα εκδημοκρατισμός δεν έχει γίνει. Υπάρχουν πολλοί ανεγκέφαλοι." Αλλά το πρόβλημα κατά τη γνώμη του είναι γενικότερο. "Σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη τα σύνορα είναι η βιτρίνα τους. Εδώ είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει. Κι από κει κι από δω. Κάναμε το εμπάργκο και τι έγινε; Το εμπάργκο το είχαμε κι εμείς σαν πρόσχημα. Τουλάχιστον περιμέναμε να μας δώσουν και κάποια αντισταθμιστικά μέτρα για την περιοχή. Οσο για τον κόσμο, με το εθνικιστικό κλίμα που καλλιεργήθηκε τα τελευταία τρία χρόνια, ο κόσμος πια φοβάται μια καινούργια έξαρση. Ολοι διστάζουν να αναπτύξουν σχέσεις με τους γείτονες. Αν δεν λυθεί πλέον και το όνομα κι αν δεν αποκατασταθούν πλήρως οι σχέσεις με βάση τις αρχές της καλής γειτονίας και της φιλίας, δεν νομίζω ότι θα γίνει τίποτα."

ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΗ
Το Αρμενοχώρι, λίγα χιλιόμετρα πριν απ' τη Φλώρινα, μέσα στον κάμπο είναι γεωργικό χωριό. Μικτό στη σύνθεσή του, χαρακτηρίζεται από την 'ειρηνική συνύπαρξη' και τη συνεργασία ντόπιων και ποντίων, πράγμα σχετικά σπάνιο.Το χωριό έχει σήμερα 1000 κατοίκους και μετρά 2.500 μετανάστες στη Δυτική Ευρώπη. Από μια άποψη είναι ευνοημένο, εφόσον δεν υπέφερε στον εμφύλιο όπως τα ορεινά χωριά. Λίγοι είναι και οι κάτοικοι που έχουν συγγενείς "μέσα".
Πρόεδρος της κοινότητας ο δάσκαλος Μιχάλης Μαύρος, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η άρση του εμπάργκο δεν αναζωογόνησε την περιοχή, όπως περίμεναν οι κάτοικοι. "Είναι ίσως πολύ ακριβές οι βίζες. Αλλά έχουν πλέον και αυτοί μέσα όλα τα είδη πρώτης ανάγκης που τους έλειπαν." Αλλά και από την ελληνική πλευρά των συνόρων οι κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί. "Το μόνο που έγινε είναι ότι έσπασε κάπως η εθνικιστική έξαρση. Θα είδατε ασφαλώς τα συνθήματα εκείνης της εποχής, ιδίως έξω από τα σχολεία. Ο κόσμος εδώ θέλει να αναπτύσσεται και να συνυπάρχει με τους γείτονες." Τα εμπόδια παραμένουν. Ο κ. Μαύρος, που είναι και μέλος της ΤΕΔΚΕ, τα απαριθμεί: "Υπήρχε από την Ευρωπαϊκή Ενωση ένα διασυνοριακό πρόγραμμα συνεργασίας, το οποίο εφαρμόσαμε όμως μόνο με την Αλβανία. Ηταν ξεκάθαρο! Θα κάνετε ό,τι κάνετε, αλλά μόνο με την Αλβανία. Κι εμείς, ακολουθώντας πιστά την εξωτερική πολιτική της χώρας φυσικά δεν προχωρήσαμε. Τώρα πια δεν υπάρχει το πρόγραμμα. Αλλά και το άλλο πρόγραμμα, το INTERREG, που αναφέρεται στην απομόνωση των μεθοριακών περιοχών, δεν εφαρμόστηκε. Και όλα αυτά είναι συνέπεια της πολιτικής κατάστασης. Και τώρα δεν κινείται ακόμα τίποτα σ' αυτή την κατεύθυνση. Παραμένουν όλα όπως ήταν."


"Είμαστε μια ηττημένη κοινωνία"

"Εμείς από το εμπάργκο δεν έχουμε απλή ζημιά. Πάθαμε καταστροφή." Μιλάμε με τον Νίκο Φανουριάκη, Πρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου Φλώρινας. Αναπολεί την περίοδο 88-91, όταν οι γιουγκοσλάβοι επισκέπτες προκάλεσαν την άνθηση της αγοράς στη Φλώρινα. Ο ίδιος απασχολούσε τότε 9 άτομα προσωπικό. "Τώρα έχω μόνο μια κοπέλα με διακεκομμένο ωράριο. Το ίδιο συμβαίνει και μ' άλλους. Στέλνουμε τη νεολαία σαν πακέτα ανέργων στην Αθήνα κι ερημώνει ο τόπος. Δεν ξέρω τι συμβαίνει μ' αυτό τον τόπο. Και έλεγα στον κ. Σημίτη ότι αν είμαστε υπό διαπραγμάτευση να μας το πείτε, γιατί εμείς δεν ανεχόμεθα να αλλάζουμε εθνικότητα. Εδώ είναι σύνορα και για να κρατήσεις τον κοσμάκη πρέπει να τους δώσεις κάποια κίνητρα."
Εχει βομβαρδίσει με υπομνήματα τις αρμόδιες υπηρεσίες ο πρόεδρος, χωρίς όμως να πάρει καμιά απάντηση. Κινητοποιεί με κάθε ευκαιρία τους συναδέλφους του. "Τέσσερις απεργίες τους έκανα πέρσι τον Μάρτιο. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Αναγκάστηκα να κλείσω τα μαγαζιά τη μέρα που μας επισκέφθηκε η σύζυγος του πρωθυπουργού σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Κανείς δεν μας έδωσε σημασία." Ο κ. Φανουριάκης απορρίπτει τις κατηγορίες του υπουργού Οικονομικών ότι είναι 'αντάρτης': "Δεν μπορεί κανένας Παπαδόπουλος να μας μέμφεται. Το αντάρτικο δεν υπάρχει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή!" Τι προτείνει ο κλάδος του; "Μείωση του ΦΠΑ κατά 50%. Επιδότηση στην εργασία κατά 50%. Μείωση της φορολογίας κατά 50%. Η βίζα να μειωθεί στις 1000 δρχ. Δεν λέω κατάργηση, γιατί κάπου μπλέκονται άλλα πράγματα και δεν θέλω να αναφερθώ. Αυτό το κεφάλαιο δεν το ανοίγω καθόλου. Είναι θέμα εξωτερικών διμερών σχέσεων. Αν ήταν εύρωστος ο νομός, θα μπορούσε να σηκωθεί πανό και να λέει 'Ουράνιο Τόξο' και τέτοια καλαμπούρια; Θα τελείωνε σε ένα δευτερόλεπτο. Εμφανίστηκε το 'Ουράνιο Τόξο' σ' αυτή την ακριτική περιοχή. Ποιος είναι ο υπαίτιος; Αυτοί οι ίδιοι που μας κυβερνάνε. Γι' αυτό είπα ότι αν τελούμε υπό διαπραγμάτευση να μας το πούνε. Γιατί δεν μας απαντάνε; Μήπως πρέπει να αλλάξουμε γλώσσα;"
Ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Φλώρινας Νίκος Σιάμκουρης είναι ένας άνθρωπος συγκροτημένος. Επιχειρεί να μας εισαγάγει στην ιστορία του προβλήματος: "Ο νομός Φλώρινας έχει περάσει μια μεγάλη περίοδο μοναξιάς. Οι τραυματικές εμπειρίες συνεχίστηκαν πολλές δεκαετίες μετά τον εμφύλιο. Εδώ τα πράγματα είναι κοινωνικά ασυμβίβαστα, δηλαδή υπάρχουν οι 'μεν' και οι 'δε'. Δεν έγινε αυτή η συγκόλληση, και οι ευθύνες είναι πολιτικές. Ο δίγλωσσος πληθυσμός συκοφαντείται ότι έχει μειωμένη εθνική συνείδηση, δημιουργούνται ανασφάλειες, πολλοί φεύγουν πικραμένοι στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία. Το θέμα σέρνεται μέχρι τη δεκαετία του '90, όταν πέφτουν τα σύνορα του άλλοτε ανατολικού μπλοκ και σε συνδυασμό με την πολιτική της Ελλάδας απέναντι σ' αυτό τον πληθυσμό που ήταν κατά πλειοψηφία δίγλωσσος, γίνεται μια προσπάθεια να λυθεί το θέμα. Υπήρξε δηλαδή ένας ιστορικός κοινωνικός συμβιβασμός και συνέκλιναν οι δυο τάσεις των κατοίκων, από τη μια οι αριστερίζοντες, οι συκοφαντημένοι, οι δίγλωσσοι, με τους δεξιούς, τους εθνικόφρονες. Μέχρι όμως τώρα, ο τόπος πέρασε μια μακρά περίοδο εσωστρέφειας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τις μειωμένες αντιστάσεις του πληθυσμού σ' ό,τι γινόταν εις βάρος του. Είχαμε μια στάση ηττημένης κοινωνίας. Εγώ δεν γνωρίζω μια δημοκρατική κοινωνία η οποία δεν είναι απαιτητική."
"Φυσικό επακόλουθο αυτού του κοινωνικού ελλείμματος και της ανασφάλειας των κατοίκων ήταν οι εξελίξεις των οικονομικών μεγεθών στο νομό να παρουσιάζουν το δικό τους έλλειμμα. Οι κάτοικοι έχουν αυτή τη στιγμή το χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα. Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο αυτή τη στιγμή. Ολα αυτά τα χρόνια ακολουθούσαμε τη μοίρα μας. Δεν είχαμε φωνή να διεκδικήσουμε. Κάποια στιγμή φάνηκε ότι η Φλώρινα μπορεί να γίνει το κομβικό σημείο στο τρίγωνο Ελλάδα-Αλβανία-FYROM."
Αυτή η πορεία όμως ανατράπηκε με την όξυνση των σχέσεων προς τη ΠΓΔ Μακεδονίας και το εμπάργκο. Ο μηνιαίος τζίρος των 200 εκατ. στα μαγαζιά της Φλώρινας έπεσε στο μηδέν. Το ΕΒΕ Φλώρινας έχει υποβάλει σήμερα εξειδικευμένες προτάσεις για διευκόλυνση της προσέλευσης επισκεπτών από τη FYROM:
- Μείωση της τιμής της βίζας για τους διασυνοριακούς νομούς.
- Ισχύς βίζας τρίμηνης διάρκειας, πολλαπλών ταξιδιών με το ίδιο κόστος, για επισκέψεις κατοίκων της FYROM προς το νομό Φλώρινας.
- Εκδοση κάρτας ημερησίας εισόδου μικρής αξίας για τους διασυνοριακούς νομούς Φλώρινας, Μπίτολα.
- Καθιέρωση υπεραστικών δρομολογίων μεταξύ των όμορων νομών ημερήσιας επίσκεψης χωρίς βίζα (με κατάσταση άφιξης).
Με τα μέτρα αυτά, καθώς και με άλλες προτάσεις στον τομέα διασυνοριακής συνεργασίας, το ΕΒΕ Φλώρινας ελπίζει να ανοίξουν νέες προοπτικές ανάπτυξης: "Ειδικά στην περιοχή της FYROM εμείς έχουμε τρομακτικές δυνατότητες", παρατηρεί ο κ. Σιάμκουρης: "Εχουμε τολμήσει δεκαετίες νωρίτερα, γνωρίζουμε την ιδιοσυγκρασία, γνωρίζουμε τις συνθήκες, γνωρίζουμε και τη γλώσσα. Μπορούμε δηλαδή να γίνουμε μια γέφυρα και για τις επιχειρήσεις του κέντρου που διστάζουν λόγω άγνοιας." Μήπως όμως στην Αθήνα ακόμα αποφεύγονται αυτά τα επιχειρηματικά ανοίγματα με πρόσχημα τους 'εθνικούς κινδύνους'; "Μόνον αφελείς μπορούν να στέκονται σ' αυτού του είδους συλλογισμούς. Κι αυτό το λέω διότι δεν υπάρχει Φλωρινιώτης που να μην έχει προβληματιστεί σε ζητήματα ταυτότητας και εθνικής συνείδησης. Κι αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με μια πολιτιστική πολυμορφία, μια ιδιαίτερη ταυτότητα που μπορεί να έχει ένας κόσμος μιας ακριτικής περιοχής που συμβαίνει να γειτνιάζει με άλλα κράτη."



Ομοσπονδία με τα "Σκόπια";

Στη μητρόπολη της Φλώρινας μας υποδέχεται ο αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Σιαμάκης, παλιός μας γνώριμος από την εποχή των επεισοδιακών γυρισμάτων του "Πελαργού". Διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού "Ιερός Χρυσόστομος", ιεροκήρυκας της μητρόπολης και μελετητής της αρχαίας ελληνικής μουσικής, είναι το δεξί χέρι του γέροντα επισκόπου και από πολλούς θεωρείται πιθανός διάδοχός του. Ο ίδιος αποφεύγει να μιλήσει δημόσια, δεν κρύβει όμως την πεποίθησή του ότι η συμφωνία με την ΠΓΔ Μακεδονίας είναι διάτρητη και ότι η ελληνική πλευρά είναι η αδικημένη.
Ο μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης θεωρεί ότι η άρση του εμπάργκο αφορά κυρίως τον εμπορικό κόσμο: "Αυτοί φρονούν ότι μειώθηκε η κίνηση στην πόλη και υποφέρουν οι κάτοικοι. Αλλά αυτό είναι θέμα του νομάρχου που είναι πολύ καλός." Ο ίδιος ο Καντιώτης τονίζει περισσότερο τον 'ηθικό εθνικό παράγοντα' και κάνει μια προχωρημένη πρόταση: "Εάν ωφελεί να έχουμε σχέσεις με τα Σκόπια, ας γίνει. Τείνουμε προς μια συμφιλίωση με τα γειτονικά έθνη. Είθε να έρθει η μέρα κατά την οποία να αποτελέσουν όλα τα ορθόδοξα έθνη μια ομοσπονδία και να λύσουν τα προβλήματα που μέχρι τώρα ήταν άλυτα, διότι υπήρχαν διχόνοιες των κρατών."
Η προσοχή, όμως, του μητροπολίτη στρέφεται κυρίως σε άλλη κατεύθυνση: "Σκέφτονται να κάνουνε καζίνο στην περιοχή μας. Θα αφορίσω αυτόν που θα θελήσει να ανοίξει καζίνο. Δεν είναι πρόοδος αυτό, είναι συμφορά. Τα χρήματα θα τα παίρνουν οι επιτήδειοι και οι άνθρωποι θα χάνουν τις περιουσίες τους. Θα αφορίσω πάσα τέτοια προσπάθεια."

(Ελευθεροτυπία,28/1/1996)

 

www.iospress.gr                                   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ