ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑΣ

1.   2.   3.

 

ΣΤΟ ΟΡΙΟ


Πέρα από τον "ξενόφερτο" Βαλεντίνο, τον "δικό μας" Καππαδόκα ανέραστο μάρτυρα Υάκινθο και τους Ακύλα και Πρίσκιλλα, υπάρχουν κι άλλοι "Άγιοι του έρωτα", για κάθε γούστο. Από το "Αγιολόγιον" του Μητροπολίτη Σωφρονίου Ευστρατιάδου εντοπίσαμε ορισμένους:

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ και ΑΝΤΩΝΙΝΑ (Ιουνίου 10). "Ούτοι κατήγοντο εκ κώμης Κοδράμων. Και η μεν Αντωνίνα διήγεν ως χριστιανή βίον όσιον και σώφρονα. Διαβληθείσα δε εις τον ηγεμόνα του τόπου και συλληφθείσα υπ' αυτού, ωμολόγησεν τον Χριστόν και ενεκλείσθη εις πορνικόν οίκον προς διαφθοράν. Εκεί τριήμερον νήστις διατελέσασα, προσήχθη και πάλιν τω ηγεμόνι, αλλ' επιμένουσα εις την εις Χριστόν πίστιν, τύπτεται και πάλιν εγκλείεται εις τον δυσώνυμον τόπον, όπου, κατά θείαν πάντως πρόνοιαν, εισήλθε και ο νεαρός Αλέξανδρος, όστις ιδών την σεμνήν πάσχουσαν ψυχικώς, εκάλυψε την κεφαλή αυτής δια της ιδίας χλαμύδος και ηλευθέρωσεν αυτήν εκ του πονηρού εκείνου οικήματος. Οτε δε στρατιώται τινές εισήλθον προς ασέλγειαν εν αυτώ και εύρον αντί της Αντωνίνας τον Αλέξανδρον, κατήγγειλαν το τοιούτον εις τον ηγεμόνα, όστις συνέλαβεν αυτόν (...) Και ανηλεώς δαρείς απεκόπη μετά της συλληφθείσης Αντωνίνας τα άκρα των χειρών και των ποδών και, αφού εχρίσθησαν διά πίσσης αμφότεροι, ερρίφθησαν εις πεπυρακτωμένον λάκκον". 

ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΣ όσιος (Δεκεμβρίου 24). "Ανευ υπομνήματος. Ισως τις των ασκητών της ερήμου οσίως βιώσας και εν ειρήνη κοιμηθείς." 

ΒΟΝΙΦΑΤΙΟΣ μάρτυς (Δεκεμβρίου 19). "Ούτος ην επί Διοκλητιανού δούλος κυρίας τινός καλουμένης Αγλαϊδος, μέθυσος και ασελγής συμφθειρόμενος μετά της κυρίας αυτού, αλλ' ελεήμων και συμπαθών τους μάρτυρας. Τούτον απέστειλεν εις Ανατολήν η κυρία αυτού ίνα κομίση λείψανα μαρτύρων προς ψυχικήν αυτών σωτηρίαν (...) Ενώπιον των τυράννων ωμολόγησεν και ούτος εαυτόν χριστιανόν. Οι δε συλλαβόντες απεκεφάλισαν αυτόν, το δε λείψανον αυτού μετεκόμισαν εις Ρώμην και επέδωσαν αυτό εις κυρίαν (...) Αύτη δε μετά χαράς έκτισε ναόν επ' ονόματι αυτού..." 

ΘΕΟΦΑΝΗΣ και ΠΑΝΣΕΜΝΗ (Ιουνίου 10). "Ούτος δεκαπενταετής ενυμφεύθη και μετά τριετή συμβίωσιν μετά της γυναικός αυτού, αποθανούσης, απεσύρθη, αφού επέστρεψεν εις Χριστόν και εβαπτίσθη. Εν οσιότητι ζων και μαθών ότι πόρνη τις, Πανσέμνη ονομαζομένη, πολλούς έφερεν εις την απώλειαν, εξεδύθη τα πενιχρά αυτού ενδύματα και λαμπροφορέσας μετέβη εις τον πατέρα αυτού και εδήλωσεν ότι μέλλει να έλθη εκ νέου εις κοινωνίαν γάμου, και έλαβε και ικανόν παρ' αυτού χρυσίον. Ο Θεοφάνης πορευθείς εύρε την ωραίαν Πανσέμνην και ότε επί κλίνης διηρώτα αυτήν πόσα έτη εξασκεί το τοιούτον επάγγελμα και επρότεινεν αυτή να γίνη νόμιμος αυτού σύζυγος, αφού προσέλθει εις τον Χριστιανισμόν. Αύτη μετά χαράς εδέχθη και συνέζησε μετ' αυτού εν κελλίω, σκορπίσασα τα υπάρχοντά αυτής εις έργα θεοφιλή".

ΑΔΡΙΑΝΟΣ και ΝΑΤΑΛΙΑ (Αυγούστου 26). "Σύζυγοι εκ Νικομηδείας καταγόμενοι. Εν τω καιρώ των διωγμών, ότε ο Μαξιμιλιανός επεσκέφθη την Νικομήδειαν και ανεζήτει τους εις τα όρη και τα σπήλαια καταφυγόντας χριστιανούς και συνέλαβεν εξ αυτών 23, τότε ο Αδριανός, ηρώτησε διατί και υπέρ τίνος πάσχουσι. Μαθών δε, ότι δια τον Χριστόν τα τοιαύτα αυτών παθήματα, κατενύγη και είπεν εις τους γραμματείς να εγγράψωσι και αυτόν εις τους καταλόγους των χριστιανών. Ούτοι δε καταγράψαντες συνέλαβον και αυτόν και έρριψαν μετά των λοιπών εις την φυλακήν. Τούτο μαθούσα η γυνή αυτού Ναταλία και αγνοούσα την αιτίαν της φυλακίσεως, έσπευσεν εκεί και ακούσασα τους λόγους της κρατήσεως υπερεχάρη και ενεθάρρυνεν αυτόν εις το μαρτύριον, παρακολουθήσασα αυτόν εις την μαρτυρικήν εκτέλεσιν. Μετά το μαρτυρικόν τέλος του συζύγου αυτής μετεκόμισε τα οστά αυτού εις Κων/πόλιν και κατέθηκεν αυτά εις την Αργυρούπολιν, όπου και αύτη διήνυσε τον υπόλοιπον βίον αυτής, ταφείσα πλησίον των ιερών λειψάνων του ανδρός της".


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Δημήτρη Ι. Κυρτάτα «Χόλος γυναικός» (εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1999). Ιστορίες από τον ερωτικό βίο των αρχαίων Ελλήνων, οι περισσότερες γραμμένες για την εφημερίδα «Αυγή». Περιλαμβάνονται ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για την πρωτοχριστιανική περίοδο και ειδικές παρατηρήσεις για τους νικολαϊτες.

Δημήτρη Ι. Κυρτάτα «Η αποκάλυψη του Ιωάννη και οι Επτά Εκκλησίες της Ασίας» (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, Αθήνα 1994). Ιστορική ανάγνωση του περίφημου ιερού κειμένου και αναζήτηση του συγγραφέα του. Το κίνημα των νικολαϊτών στην ιστορική του διάσταση.

Χρήστου Γιανναρά «Καταφύγιο Ιδεών» (εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1987). Η μαρτυρία του γνωστού θεολόγου από την περιπλάνησή του στον κόσμο των κατηχητικών και των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων από τα 8 του μέχρι τα 29. Σπαραχτική περιγραφή της βιασμένης αγνότητας και της υποχρεωτικής «αφυλίας» του κόσμου των αφιερωμένων χριστιανών. Υπαινιγμός για την ανθρώπινη δυστυχία 

Χρήστου Γιανναρά «Ερωτικών αμφιλογία ή περί λιβελλοπράγμονος μοναχού» (εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1989). Απάντηση του συγγραφέα στις επιθέσεις που δέχθηκε από έναν μοναχό του Αγίου Όρους για τη συγγραφή της προσωπικής του μαρτυρίας.

Raoul Vaneigem "La resistance au christianisme" (εκδόσεις Fayard, Παρίσι 1993). Η ιστορία των αιρέσεων, από την εμφάνιση του χριστιανισμού μέχρι τον 18ο αιώνα. Στην περιγραφή των αιρέσεων των πρώτων αιώνων περιλαμβάνονται οι «φαλλικές» λατρείες των οπαδών του ελεύθερου έρωτα.

Καρλχάιντς Ντέσνερ «Σεξουαλικότητα και Χριστιανισμός» (μετάφραση Λευτέρη Αναγνώστου, εκδόσεις Μαύρη Λίστα, Αθήνα 1999). Ειδικευμένος στην κριτική ιστορία της Εκκλησίας ο συγγραφέας αναλύει τη χριστιανική ηθική από την εποχή του αποστόλου Παύλου και αναφέρεται στην αγαμία των κληρικών και το μισογυνισμό της Εκκλησίας. 



ΔΕΙΤΕ


Συμεών ο Στυλίτης (Simeon del Desierto) του Λουίς Μπουνιουέλ (1965). Σουρεαλιστική 45λεπτη ταινία, η οποία αναφέρεται στους "πειρασμούς" του διάσημου ασκητή. Ο Συμεών, σύμφωνα με τους συναξαριστές, για να αποφύγει σαρκικές και άλλες προκλήσεις, έζησε πάνω σε διάφορους στύλους στην έρημο επί 47 ολόκληρα χρόνια.

Χαίρε Μαρία (Je Vous Salue, Marie) του Ζαν Λικ Γκοντάρ (1984). Μια σημερινή ανάγνωση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ο Ιωσήφ, η Μαρία ακόμα και ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, έχουν ανθρώπινη υπόσταση, σώματα, αισθήματα, αισθήσεις και επιθυμίες. Οι σκηνές γυμνού της Μαρίας, προφανώς σκανδάλισαν και κινητοποίησαν τις εκκλησίες όλων των δογμάτων.

(Ελευθεροτυπία, 13/2/2000)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ - ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ