ΥΠΟΘΕΣΗ ΛΑΡΙ ΓΟΥΕΪΝ ΧΑΡΙΣ


Ο άνθρακας του πατριώτη

1.   2.   



Ηρωας και πατριώτης ή τρελός και τρομοκράτης; Η ιστορία ενός Αμερικανού μικροβιολόγου μας ανοίγει τα μάτια για τις ανεξιχνίαστες επιθέσεις με μολυσμένες επιστολές και εξηγεί τα μισόλογα και τη διστακτικότητα των αρχών στις ΗΠΑ. 
 

Στις 18 Φεβρουαρίου 1998 το FBI συνέλαβε τον Λάρι Γουέιν Χάρις με την κατηγορία ότι παραβίασε το άρθρο 175, παράγραφος 18 του ποινικού κώδικα των ΗΠΑ, ο οποίος απαγορεύει την κατοχή βιολογικών μέσων με σκοπό τη χρήση τους ως όπλων. Είχαν ανακαλυφτεί οκτώ δέματα με βιολογικό υλικό στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του. Λίγες μέρες αργότερα, ο Χάρις αφηνόταν ελεύθερος, επειδή δεν προέκυψαν στοιχεία που να τεκμηριώνουν την πρόθεσή του να κάνει χρήση ως όπλου των ποσοτήτων άνθρακα που είχε στη διάθεσή του.

Η υπόθεση Χάρις έγινε πρωτοσέλιδο θέμα στις εφημερίδες της εποχής και προκάλεσε πραγματικό σάλο. Αλλωστε, το 1998 και το 1999 υπήρξε πραγματική επιδημία απειλών χρήσης άνθρακα στις ΗΠΑ με δράστες (ή υποψήφιους δράστες) εγχώριους ακροδεξιούς ή φανατικούς θρησκόληπτους (βλέπε πίνακα). Εχουμε ήδη εντοπίσει (σε σχόλιο του Ιού το Σάββατο 3/11) την παράδοξη "αμνησία" των ΜΜΕ στις ΗΠΑ που αποσιωπούν πλήρως αυτό το τόσο κοντινό παρελθόν. Αναγκαστικά, όμως, τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους. Δειλά στην αρχή: Στις 27 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε η Ουάσιγκτον Ποστ με δηλώσεις ενός κυβερνητικού αξιωματούχου. "Η CIA και το FBI πιστεύουν ότι οι επιθέσεις με άνθρακα στην Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και τη Φλόριντα είναι μάλλον έργο εξτρεμιστών στις ΗΠΑ παρά του τρομοκρατικού δικτύου Αλ Κάιντα". Την περασμένη βδομάδα το FBI έγινε πιο συγκεκριμένο, σκιαγραφώντας το πορτρέτο του αποστολέα τριών μολυσματικών επιστολών. Ολα τα στοιχεία που πρόβαλε ο εκπρόσωπος του "Γραφείου" Τζιμ Φιτζέραλντ συνέτειναν στο ότι ψάχνουν κυρίως κάποιο μοναχικό άτομο κάτι σαν τον γνωστό Unabomber.

Αλλά ακόμα και κάτω από το φως των νέων δεδομένων τα διεθνή μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να "λησμονούν". Στο ιστορικό των περιπτώσεων του άνθρακα που καταγράφουν τα μεγάλα κανάλια δεν υπάρχει ούτε λέξη. Στην ιστοσελίδα του CBS, το οποίο έχει συγκεντρώσει τις εκδηλώσεις κρουσμάτων άνθρακα και τις επιθέσεις ή απόπειρες επιθέσεων από το 1800 έως σήμερα, αποσιωπάται πλήρως η επιδημία επιθέσεων (πραγματικών και φαρσών) του 1998-99. 

Η "αναψηλάφηση" της υπόθεσης Χάρις που επιχειρούμε σήμερα είναι λοιπόν πολλαπλά επίκαιρη και χρήσιμη. Δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που προκάλεσε αυτό το μυστηριώδες κύμα επιθέσεων με τις επιστολές της άσπρης σκόνης μετά την 11η Σεπτέμβρη. 

1. Γιατί απέφυγαν από την πρώτη στιγμή οι αμερικανικές αρχές να αποδώσουν τις επιθέσεις στον Μπιν Λάντεν;

2. Πώς προμηθεύτηκαν οι επίδοξοι τρομοκράτες το θανατηφόρο βάκιλο;

3. Ποια είναι η σχέση των εγχώριων τρομοκρατών με τα ξένα δίκτυα τύπου Αλ Κάιντα;

4. Πώς συνδέονται και οι δύο πλευρές με τη CIA και τις άλλες μυστικές υπηρεσίες;

Η πρώτη σύλληψη

Η σύλληψη του Χάρις το 1998 δεν ήταν η πρώτη. Στις 3 Μαϊου 1995, έξι βδομάδες μετά την επίθεση της θρησκευτικής σέχτας του Σόκο Ασαχάρα στο μετρό του Τόκιο και δυο βδομάδες μετά τη βομβιστική επίθεση στην Οκλαχόμα, ο Χάρις παρήγγειλε το βακτήριο που προκαλεί τη βουβωνική πανώλη (yersinia pestis) από τη βιοϊατρική εταιρεία ATCC που εδρεύει στο Ρόκβιλ της πολιτείας Μέριλαντ. Η εταιρεία αυτή (American Type Culture Collection) ανταποκρίθηκε αμέσως στην παραγγελία και του ταχυδρόμησε τρία φιαλίδια που περιείχαν το βακτήριο. Η συναλλαγή αυτή υπήρξε απολύτως νόμιμη. Μέχρι τότε, αρκούσε μόνο μια πιστωτική κάρτα και η πιστοποίηση του εργαστηρίου που ζητά το βιολογικό υλικό. Ο Χάρις, βέβαια, δεν διέθετε αναγνωρισμένο εργαστήριο. Αρκούσε όμως η εκτύπωση ενός επιστολόχαρτου μιας ψεύτικης φίρμας με έδρα το σπίτι του, για να πειστεί η εταιρεία του Ρόκβιλ ότι πρόκειται για αξιόπιστο "πελάτη". Κανένας δεν θα είχε καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά, αν δεν έσπευδε ο Χάρις να διαμαρτυρηθεί ότι αργεί η εκτέλεση της παραγγελίας, μόλις τέσσερις μέρες από την υποβολή της. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας ATCC -που είχαν ήδη ταχυδρομήσει τα φιαλίδια- παραξενεύτηκαν για την ανυπομονησία του και τον υποπτεύθηκαν, επειδή φάνηκε ότι δεν γνώριζε τις συνήθεις προθεσμίες παράδοσης αυτών των υλικών. Απευθύνθηκαν στο FBI, κι αυτό με τη σειρά του οργάνωσε επιχείρηση για τη σύλληψη του Χάρις και την ασφαλή φύλαξη του επικίνδυνου υλικού, το οποίο εν τω μεταξύ είχε ήδη φτάσει στον αποδέκτη του. Κατά το σχεδιασμό της επιχείρησης διαπιστώθηκε πόσο ανέτοιμοι ήταν οι πράκτορες του FBI να αντιμετωπίσουν μια παρόμοια σύλληψη. Τελικά τα κατάφεραν χωρίς παρατράγουδα. Τα φιαλίδια ανακαλύφθηκαν, μαζί με κάποια όπλα και εκρηκτικά υλικά. Αλλά η κατοχή συμβατικών όπλων δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση στις ΗΠΑ.

Τι θα έκανε ο Χάρις με τα βακτήρια; Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο να κάνει έρευνες και να παρασκευάσει εμβόλια για να αντιμετωπίσει την αναμενόμενη επίθεση των Ιρακινών. Ομως, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Λέοναρντ Κόουλ στο περιοδικό Scientific American (Δεκέμβριος 1996), "αν ήθελε να αναπτύξει ένα βιολογικό οπλοστάσιο, το έργο του θα ήταν ανατριχιαστικά εύκολο. Διαιρούμενο κάθε 20 λεπτά, ένα και μόνο βακτήριο μπορεί να δημιουργήσει ένα δισεκατομμύριο βακτηρίων σε δέκα ώρες. Ενα μικρό φιαλίδιο με μικροοργανισμούς μπορεί να δημιουργήσει μια τεράστια θανατηφόρα ποσότητα μέσα σε μια βδομάδα".

Σύμφωνα με την ισχύουσα τότε αμερικανική νομοθεσία, η κατοχή αυτού του υλικού ήταν απολύτως νόμιμη. Το μόνο που μπορούσαν να προσάψουν οι αρχές στον Χάρις ήταν η εξαπάτηση της εταιρείας ATCC με το ψεύτικο επιστολόχαρτο. Επεσε, λοιπόν, στα μαλακά. Καταδικάστηκε σε 18 μήνες με αναστολή και αφέθηκε ελεύθερος. 

Η υπόθεση αυτή υποχρέωσε το CDC (Centers for Disease Control) να κάνει αυστηρότερες τις προϋποθέσεις αποστολής 24 μολυσματικών στοιχείων και 12 τοξινών, επιβάλλοντας σε όλους να περνούν από τον κεντρικό έλεγχο της υπηρεσίας αυτής. Λίγους μήνες αργότερα, τροποποιήθηκε και ο ισχύων "αντιτρομοκρατικός νόμος", ώστε να περιλάβει την απαγόρευση "κάθε απόπειρας, απειλής, ή συνωμοσίας για την προμήθεια ή τη χρήση βιολογικών στοιχείων, χημικών στοιχείων και τοξινών". Φυσικά μέχρι τότε, η διακίνηση των στοιχείων αυτών υπάκουε απλώς στους νόμους της ελεύθερης αγοράς. Ομως ακόμα και αυτός ο αντιτρομοκρατικός νόμος του 1996 διώκει μόνο όσους αποδεδειγμένα κάνουν χρήση του υλικού ως όπλου, και όχι όσους απλώς το κατέχουν ή το προμηθεύονται. 

Ενας αμερικανός πατριώτης!

Με τη σύλληψη του Χάρις έγινε γνωστό ότι υπήρξε μέλος των διαβόητων Aryan Nations. Στα πράγματά του βρέθηκε το "δίπλωμα" του Χάρις ως υπολοχαγού αυτής της νεοναζιστικής οργάνωσης που εδρεύει στο Χάιντεν Λέικ του Αϊντάχο. Ο "φίρερ" της οργάνωσης Ρίτσαρντ Μπάτλερ στην αρχή διέψευσε τη σχέση του με τον Χάρις, αλλά αργότερα παραδέχτηκε ότι ο Χάρις υπήρξε μέλος των Aryan Nations από το 1990 έως το 1995. Παράλληλα ο Χάρις εμπνεόταν και από μια ομοειδή οργάνωση, τη National Alliance του Ουίλιαμ Πιρς, ο οποίος είναι ο γκουρού όλων των ακροδεξιών, ρατσιστικών και αντικρατικών οργανώσεων που έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ. Το βιβλίο του Πιρς "Τα ημερολόγια του Τέρνερ" ήταν αυτό που ενέπνευσε τον Τίμοθι Μακβί για να προκαλέσει το μακελειό στην Οκλαχόμα το 1995. Το βιβλίο αυτό αναδεικνύει τον εσωτερικό βιολογικό πόλεμο ως όπλο των "γνησίων Αμερικανών" για την πρόκληση χάους και την κατάρρευση του "εβραιοκρατούμενου" αμερικανικού κράτους. Αλλά ακόμα και σήμερα ο Πιρς διατηρεί μια ξεχωριστή θέση μεταξύ των ακροδεξιών εξτρεμιστών. Πολύ πρόσφατα κόμπαζε ότι αυτός τα είχε όλα προβλέψει. Είναι αλήθεια ότι σε ένα κείμενό του το Μάρτιο του 1994 προειδοποιούσε με κάποια δόση χαιρεκακίας τους συμπατριώτες του "Μακριά από ψηλά κτίρια": "Οι Νεοϋορκέζοι που εργάζονται σε ψηλά κτίρια γραφείων -κάτι σαν το ύψος του World Trade Center- θα πρέπει να φορούν κράνη τους επόμενους μήνες". 

Επιδιώκοντας να ελαφρύνει τη θέση του ο Χάρις στράφηκε μετά τη σύλληψή του στο ...χριστιανισμό. Εγινε μέλος της Christian Identity και δήλωσε ότι είναι αναγεννημένος πιστός. Μόνο που και αυτή η οργάνωση χαρακτηρίζεται από τα ρατσιστικά και αντισημιτικά της πιστεύω. Θεωρείται παρακλάδι της Κου Κλουξ Κλαν και στις διδασκαλίες της περιλαμβάνεται η ανωτερότητα της λευκής φυλής, η προπαγάνδα της βίας και η επαγγελία της δημιουργίας ενός κράτους για λευκούς στα βορειοδυτικά των ΗΠΑ. Εξάλλου ο ηγέτης της δεν είναι άλλος από τον ...Ρίτσαρντ Μπάτλερ των Aryan Nations, ο οποίος για την περίπτωση εμφανίζεται ως "αιδεσιμότατος". 

Ολα αυτά τα στοιχεία πέρασαν στα "ψιλά" εκείνης της υπόθεσης. Το διαπιστώνει ο καθηγητής μικροβιολογίας του Κολούμπια Ρόμπερτ Πόλακ, ο οποίος επισημαίνει ότι η σημαντικότερη πτυχή της υπόθεσης είναι οι εξτρεμιστικές απόψεις του Χάρις: "Η πραγματική ιστορία είναι η ρατσιστική και η θρησκευτική παράνοια που αναπτύσσεται μέσα στις ΗΠΑ. Αυτό όμως το γεγονός καλύφθηκε από βιολογικές μπούρδες". 

Η "ενοχλητική" αυτή πλευρά της υπόθεσης Χάρις συνδέεται και με ορισμένα στοιχεία που αναφέρει ο ίδιος στο "αυτοβιογραφικό" του βιβλίο για τον "αμυντικό" βιοχημικό πόλεμο. Ο Χάρις ισχυρίζεται ότι έχει ιδιαίτερες γνώσεις μικροβιολογίας, αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται ούτε από ακαδημαϊκές περγαμηνές ούτε από το βιβλίο του, στο οποίο κατά τους ειδικούς πέφτει σε χονδροειδή λάθη. Με περηφάνια ο Χάρις δηλώνει ότι στρατολογήθηκε από την "Εταιρεία" (δηλαδή τη CIA) το 1984. Υποστηρίζει ότι δούλεψε σε ένα μικρό εργαστήριο, στο οποίο η CIA εκπαίδευε Ιρακινούς μικροβιολόγους για να μπορούν να αμυνθούν από τις επιθέσεις του Ιράν με βακτηριολογικά όπλα. Σ' αυτό το εργαστήριο γνώρισε (και εκπαίδευσε) μια νεαρή Ιρακινή, τη Μίριαμ Αρίφ, η οποία καταγόταν από επιφανή οικογένεια της χώρας της.

Καταθέτοντας ως μάρτυρας στη δίκη ενός φίλου του, ο Χάρις δήλωσε ότι δούλεψε σε πολλά εργαστήρια των μυστικών υπηρεσιών, τα οποία "δεν επιτρέπεται να αποκαλύψει". Πάντως αναφέρει ότι υπήρξε επίσημος εκπαιδευτής σε προγράμματα βιολογικού πολέμου στο Dugway Proving Ground στη Γιούτα, στο Casualty and Management Team του Πενταγώνου, στο Πρόγραμμα Βιολογικών Ερευνών του Στρατού στο Φορτ Ντέτρικ και στο Βιολογικό Ινστιτούτο του Μίσιγκαν. Οι ισχυρισμοί αυτοί ούτε επιβεβαιώθηκαν ούτε διαψεύστηκαν πειστικά από τις αρχές.

Το Σεπτέμβριο του 1991 ο Χάρις επανεγγράφεται στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο προκειμένου να πάρει την άδεια του μικροβιολόγου. Εκεί υποτίθεται ότι ξανασυναντά -ως συμφοιτήτρια πλέον- την Μίριαμ Αρίφ και συνδέεται φιλικά μαζί της. Μαθαίνει ότι είναι κόρη του στρατηγού Αρίφ που κυβέρνησε με πραξικόπημα το Ιράκ (1963-1966). Τον Φεβρουάριο του 1993, δυο μέρες μετά την έκρηξη στο World Trade Center, υποτίθεται ότι η Μίριαμ Αρίφ εκμυστηρεύτηκε στον Χάρις μια τεράστια συνωμοσία όλων των "άτακτων" κρατών (Συρία, Ιράν, Ιράκ, Λιβύη, Βόρεια Κορέα) για την εισαγωγή στις ΗΠΑ βιολογικών όπλων. Του περιέγραψε, μάλιστα, και τη μέθοδο. Ειδικά η κυβέρνηση του Ιράκ είχε επιλέξει τη μεταφορά των επικίνδυνων βακτηρίων σε μικροσκοπικά φιαλίδια, τα οποία έκρυβαν ταξιδιώτισσες στον κόλπο τους. Ετσι περνούσαν το τελωνείο και συγκέντρωναν το υλικό σε προκαθορισμένα σημεία. Και η ίδια είχε κάνει παλιότερα το βαποράκι, αλλά τώρα είχε συνταραχθεί από την επίθεση στο World Trade Center και ήθελε να επανορθώσει.

Ο Χάρις διηγήθηκε αυτή την ιστορία στη CIA και στο FBI, αλλά βέβαια κανείς δεν του έδωσε σημασία. Ανέλαβε, λοιπόν, να σώσει μόνος του τις ΗΠΑ και να προειδοποιήσει τους συμπατριώτες του, όχι μόνο για τον κίνδυνο, αλλά και για τις μεθόδους προφύλαξης. Ολη του τη δραστηριότητα ο Χάρις την περιγράφει ως ανταπόκριση σε μια υψηλή αποστολή σωτηρίας και ταυτόχρονα καταδίκης των "ανίκανων κυβερνώντων". Οι μαρτυρίες, όμως, ανθρώπων με τους οποίους ερχόταν σε επαφή εκείνη την περίοδο οδηγούν σε άλλες σκέψεις. Το καλοκαίρι του 1987, για παράδειγμα, ο Χάρις προπαγάνδιζε σε μια ομάδα "οπαδών" του το σχέδιο να τοποθετήσει μια σφαίρα με βακτήρια της βουβωνικής πανώλης σε σταθμό του μετρό της Νέας Υόρκης, με σκοπό να την πατήσει κάποιος συρμός και να προκληθούν εκατοντάδες ή χιλιάδες θάνατοι. Ενα δεύτερο σχέδιό του προέβλεπε την τοποθέτηση ενός δοχείου με άνθρακα στο δωμάτιο 921 του μεγαλύτερου ξενοδοχείου-καζίνο στο Λας Βέγκας.

Οι μυστικές υπηρεσίες ποτέ δεν παραδέχτηκαν τη σχέση τους με τον Χάρις ούτε επιβεβαίωσαν την ύπαρξη της μυστηριώδους Μίριαμ Αρίφ. Αλλά, από την άλλη πλευρά, ποτέ δεν δόθηκε μια σαφής απάντηση σε όλα όσα καταμαρτυρεί στις αμερικανικές αρχές ο "δημιουργικός" μικροβιολόγος. Η CIA, για παράδειγμα, αρνήθηκε διά του εκπροσώπου της ότι ο Χάρις υπήρξε ποτέ υπάλληλός της, αλλά απέφυγε να απαντήσει στο ερώτημα αν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ως πληροφοριοδότης ή εξωτερικός συνεργάτης. Η στάση αυτή των αρχών εντείνει το μυστήριο και εμμέσως δικαιώνει ακόμα και τις φαντασιοπληξίες του Χάρις. 

Η επιχείρηση "άνθρακας"

Φτάνουμε, λοιπόν, στο δεύτερο "χτύπημα" του Χάρις. Τον Φεβρουάριο του 1998 ο Χάρις ταξίδεψε στο Λας Βέγκας, όπου τον είχε καλέσει ως "διαπρεπή μικροβιολόγο" ο Ουίλιαμ Λίβιτ. Ο σκοπός της συνεργασίας των δύο αντρών ήταν να ελέγξουν μια "αμυντική μηχανή κατά βιολογικών επιθέσεων" την οποία είχε εφεύρει ο μηχανικός Ρόναλντ Ρόκγουελ και ενδιαφερόταν να την αγοράσει ο Λίβιτ. Υποτίθεται ότι αυτή η μηχανή είχε την ιδιότητα να καταστρέφει επικίνδυνα βακτήρια και ιούς. Ο Χάρις θα παρείχε τα "βακτήρια" για τη δοκιμή. Ο ίδιος δήλωσε ότι διέθετε ποσότητες άνθρακα επεξεργασμένες σε επίπεδο "στρατιωτικής χρήσης" και ότι μ' αυτό το υλικό θα μπορούσε να ξετινάξει ολόκληρο το Λας Βέγκας. Αυτά τα λόγια του Χάρις θορύβησαν τον Ρόκγουελ που απευθύνθηκε στο FBI. Ακολούθησε η σύλληψη του Χάρις και του Λίβιτ (18/2/1998) και ο εντοπισμός των επικίνδυνων υλικών. Λίγες μέρες αργότερα, διαπιστώθηκε ότι τα βακτήρια άνθρακα που διατηρούσε στο ψυγείο του ο Χάρις ήταν "καλοήθη", δηλαδή παρόμοια μ' αυτά που χρησιμοποιούνται στα εμβόλια. Στις 22 Φεβρουαρίου το κατηγορητήριο εις βάρος του μειώθηκε σε απλή παραβίαση των όρων της αναστολής του. Στις 25 Μαρτίου αφέθηκε ελεύθερος.

Για δεύτερη φορά ο Χάρις έβγαινε "καθαρός" από την αντιπαράθεσή του με τις αρχές. Σε όλο αυτό το διάστημα κινήθηκε μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, εκμεταλλευόμενος την ελαστικότητα της σχετικής νομοθεσίας και ξεγλιστρώντας συνεχώς από τη θέση του "επιτιθέμενου" στη θέση του αμυνόμενου και του υπερασπιστή των συμπατριωτών του. Είχε φροντίσει από το 1997 να προειδοποιήσει φίλους και εχθρούς. Σε συνέντευξή του στον Ντέιβιντ Κάπλαν του US News & World Report απειλούσε ότι "αν συλλάβουν μερικούς από τους δικούς μας, θα αρχίσουν (οι αρχές) να λαμβάνουν επιστολές με δοκιμαστικούς σωλήνες" και προέβλεπε ότι αν δεν παραχωρηθεί στους ακροδεξιούς αυτονομιστές "ένα ελεύθερο κράτος στα βορειοδυτικά" θα ακολουθήσει επίθεση στις πόλεις των ΗΠΑ.

Οι υποστηρικτές του Χάρις θεώρησαν όλη την υπόθεση σκευωρία της κυβέρνησης: "Κάποτε οι κομμουνιστές ήταν οι εχθροί των ΗΠΑ", δήλωνε από το ραδιόφωνο της "Ευαγγελική Ενωσης του Θεού" στο Τέξας ο Ντέβιντ Σμιθ. "Από τότε που (σ.σ.: οι κομμουνιστές!) ανέλαβαν την εξουσία στην Ουάσιγκτον -μαζί με τους συνοδοιπόρους τους- έκαναν όσους πιστεύουν στον πατριωτισμό να μοιάζει εχθρός. Συλλαμβάνουν όσους επιχειρούν να προειδοποιήσουν τον αμερικανικό λαό για το ενδεχόμενο του πολέμου αυτού".

Τη σύλληψη του Χάρις και του Λίβιτ ακολούθησε πραγματικό κύμα επιθέσεων και απειλών για βιολογικές επιθέσεις στις ΗΠΑ, με δράστες προερχόμενους από τον ίδιο πολιτικό-ιδεολογικό χώρο. Οι περισσότερες περιπτώσεις αποδείχτηκαν φάρσες, ενώ στις σοβαρότερες απόπειρες υπήρξε έγκαιρη η επέμβαση των αρχών. Το σίγουρο είναι ότι από τότε υπήρξαν δεκάδες μικρές ομάδες και άτομα τα οποία προσπαθούσαν να μιμηθούν τον "πατριώτη" Χάρις και να "σώσουν" την Αμερική, μολύνοντας με βιολογικά όπλα εκείνους που θεωρούσαν "προδότες", "αντιχριστιανούς", "ενεργούμενα των Εβραίων", "δολοφόνους των αραβικών λαών".

Αυτό είναι το πρόσφατο παρελθόν του άνθρακα στις ΗΠΑ. Το FBI γνωρίζει καλά ότι δεν πρέπει να φυλάγεται μόνο από τη δαιμονική Αλ Κάιντα, αλλά και από τις εγχώριες ομάδες "υπερπατριωτών". Ομως για μια ακόμα φορά, το κυνήγι μαγισσών που εξαπολύθηκε στις ΗΠΑ έχει κάποιους άλλους για στόχο. Εκείνους που τολμούν να διαμαρτυρηθούν για τον ολοκληρωτικό πόλεμο και τη συστηματική περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών.


Επιθέσεις με άνθρακα στις ΗΠΑ, 1992-1999

 

ΕΤΟΣ

1992

1997

1998

Αριθμός υποθέσεων

1

1

37

Ατομα που δέχτηκαν την επίθεση

20

100

5.529

Ατομα που υπέστησαν απολύμανση, θεραπεία ή καραντίνα

20

30

1.202

Στόχοι

Κατοικία

Θρησκευτική

Οργάνωση

Κυβερνητικά κτίρια, κλινικές, θρησκευτικές οργανώσεις, ακτιβιστές υπέρ των εκτρώσεων, χρηματιστικοί φορείς, σχολεία, εμπορικά καταστήματα, γραφεία, ΜΜΕ, νυχτερινά κέντρα.

Κίνητρα

Μοχθηρία

Αντισημιτισμός

Αντικυβερνητικά κίνητρα, υποτίθεται ερευνητικοί σκοποί, αντίδραση στις εκτρώσεις, «αντίποινα» σε υποστηρικτές του ελέγχου γεννήσεων, φοιτητικές φάρσες

Τεχνικές μόλυνσης

Ράντισμα

Επιστολή

Διασπορά σε στεγασμένους χώρους, μετασκευασμένοι αναπτήρες, επιστολές, υγρά μαντίλια, εκρηκτικοί μηχανισμοί, συστήματα εξαερισμού

Αντίδραση

Απομονώθηκε η περιοχή

Ιατρική

περίθαλψη

Απομονώθηκε η περιοχή

Απολύμανση

Ιατρική

περίθαλψη

Επιτόπου έλεγχος, απομόνωση περιοχής, διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων, καραντίνα, απολύμανση, ιατρική περίθαλψη

 Πηγή: Jessica Stern “The Prospect of Domestic Bioterrorism”

(Ελευθεροτυπία, 18/11/2001)

 

www.iospress.gr                                  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ