ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ «2004»

 

Το καλοκαίρι της καταστολής

1. / 2.   

Σε εφιάλτη σχεδιάζουν να μετατρέψουν την καθημερινότητα των Αθηναίων οι υπεύθυνοι της "Αθήνα 2004", φροντίζοντας να εξασφαλίσουν εγκαίρως τη "νομοθετική ρύθμιση" της παραβίασης ακόμη και των στοιχειωδέστερων συνταγματικών δικαιωμάτων τους.

 

Μάλλον δεν έχουμε ακόμη συνειδητοποιήσει τι ακριβώς μας περιμένει το καλοκαίρι του 2004. Και ίσως όχι άδικα, καθώς η σχετική πληροφόρηση μάς παρέχεται με το σταγονόμετρο, σε δόσεις μικρές αλλά ικανές να προκαλέσουν βαθμιαίο εθισμό, χάρη στον οποίο όλα θα μας φανούν εντέλει σχεδόν αυτονόητα: οι «κόκκινες ζώνες» που θα τεμαχίζουν την πόλη σε περιοχές διαφορετικής «επικινδυνότητας», οι προληπτικοί αστυνομικοί έλεγχοι ανθρώπων και κτιρίων, τα αστρονομικά πρόστιμα για μια απλή παράνομη στάθμευση, η ποινικοποίηση κάθε συλλογικής διαμαρτυρίας, η εξαναγκαστική εκτόπιση όσων έχουν την ατυχία να εργάζονται σε κτίρια που θα κριθεί σκόπιμο να εκκενωθούν την ώρα που κάποιοι άλλοι, εργαζόμενοι κι αυτοί, θα υποχρεωθούν αυγουστιάτικα να δουλεύουν διπλές και τριπλές βάρδιες.

«Ολική ασφάλεια»

Υπερβολές; Το ντοκουμέντο που παρουσιάζουμε σήμερα αποκαλύπτει πώς το «Αθήνα 2004» σχεδιάζει να μετατρέψει το «εθνικό όνειρο» της διοργάνωσης μιας Ολυμπιάδας σε καθημερινό εφιάλτη εκατομμυρίων Αθηναίων.

Το πνεύμα στο οποίο κινήθηκαν εξαρχής οι αρμόδιοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν το ακανθώδες ζήτημα της ασφάλειας των Ολυμπιακών είναι ασφαλώς γνωστό: «Κατά τη διάρκεια των συνόδων κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, είχαμε τμήματα πόλεων τα οποία είχαν τεθεί σε ένα ειδικό καθεστώς», σημείωνε πρόσφατα ο υπουργός Εργασίας Δ. Ρέππας σε κοινή συνέντευξη τύπου με την πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής «Αθήνα 2004». «Κάτι ανάλογο πρέπει να κάνουμε κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων». 

«Οι Αγώνες μπορεί να είναι και μια διαρκής διαχείριση κρίσεων», προειδοποιούσε από την πλευρά της η Γιάννα Αγγελοπούλου («Ε» 27/2).

Υπάρχουν, ωστόσο, ακόμη πιο ρητές διατυπώσεις: Στον επίσημο δικτυακό τόπο της επιτροπής διοργάνωσης των Ολυμπιακών (www.athens2004.com), ο υπουργός Δημόσιας Τάξης τονίζει ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών του 2004 αποτελεί «ύψιστη εθνική προτεραιότητα» και ότι το υπουργείο του «αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εξέταση όλων των μεθόδων και πρακτικών αντιμετώπισης κάθε ενδεχόμενης απειλής». 

Στο κείμενό του αυτό, μεταφορά στα καθ' ημάς των αμερικανικών δογμάτων της περιβόητης «μηδενικής ανοχής», ο Μ. Χρυσοχοΐδης οραματίζεται ενόψει των Ολυμπιακών μια «Ολική ασφάλεια», στην οποία «καμία απειλή δεν είναι ήσσονος ή δευτερεύουσας σημασίας». 

Στο κλίμα αυτό, ο υπουργός επαίρεται για το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση «έχει υπερδιπλασιάσει τον οικονομικό προϋπολογισμό και έχει τετραπλασιάσει το προσωπικό ασφάλειας που διαθέτει για την ασφάλεια των Αγώνων, σε σύγκριση με τις προηγούμενες Ολυμπιακές διοργανώσεις». 

Το έργο έχει ανατεθεί σε μια ειδική υπηρεσία, τη Διεύθυνση Ασφάλειας Ολυμπιακών Αγώνων (ΔΑΟΑ), η οποία (η μιλιταριστική ορολογία έχει τη σημασία της) «έχει ολοκληρώσει το στρατηγικό και τακτικό σχεδιασμό και την περίοδο αυτή ολοκληρώνει τον επιχειρησιακό της σχεδιασμό», ενώ «σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα των τελευταίων 50 ετών για την Ελληνική Αστυνομία και το Πυροσβεστικό Σώμα». 

Ο «εθνικός στόχος»

Κι αν όλα αυτά δεν σας φαίνονται επαρκή, πάρτε υπόψη σας πως για την ασφάλεια των Ολυμπιακών εκπαιδεύονται μερικές δεκάδες χιλιάδες άτομα (45.000 κατά τον υπουργό, 50.000 σύμφωνα με άλλο κείμενο που φιλοξενείται στον ίδιο δικτυακό τόπο), ενώ για τον ίδιο πάντοτε «εθνικό στόχο» κοπιάζει και η Ολυμπιακή Συμβουλευτική Ομάδα (ΟΣΟ) που δημιούργησε το υπουργείο Δ. Τάξης με εκπροσώπους από επτά πολύπειρες περί τα τοιαύτα χώρες (Αγγλία, Αυστραλία, ΗΠΑ, Ισπανία, Γερμανία, Γαλλία και Ισραήλ). 

Ακόμη, η Ελλάδα έχει υπογράψει 37 διακρατικές συμφωνίες σχετικές με την ασφάλεια, ενώ η ΕΛ.ΑΣ. συμμετέχει σε ασκήσεις ετοιμότητας σε Αθήνα και Λονδίνο με τη βοήθεια της Σκότλαντ Γιάρντ, η οποία της προσφέρει και «την τεχνογνωσία της σε θέματα αστυνόμευσης θεατών και γενικά μεγάλου αριθμού ατόμων». 

Κατόπιν όλων αυτών, και ενώ επί μήνες παρέμενε εκκρεμής η ανάθεση της ασφάλειας των αγώνων σε κάποια από τις ενδιαφερόμενες ξένες κοινοπραξίες, η κυβέρνηση υπήρξε μάλλον αποτελεσματική στην προσπάθειά της να πείσει και τους πλέον καχύποπτους ότι η αστυνόμευση των Ολυμπιακών του 2004 δεν θα έχει προηγούμενο.

Στη μεταστροφή του κλίματος σημαντικός υπήρξε ασφαλώς ο ρόλος των εξελίξεων στο πεδίο της τρομοκρατίας, καθώς και η παροχή διαβεβαιώσεων στους Αμερικανούς ότι η αντιπροσωπεία τους θα τύχει της μεγαλύτερης δυνατής προστασίας. Με τούτα και με κείνα, ακόμη και η συνήθως δύσπιστη «Ουάσιγκτον Ποστ» φάνηκε πρόσφατα να μαλακώνει με την ιδέα ότι η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να ξοδέψει ένα σχεδόν δισεκατομμύριο δολάρια για την ασφάλεια (4/1/2003). 

Στο γενικό αυτό πλαίσιο, ποιος ρόλος επιφυλάσσεται στους Αθηναίους το καλοκαίρι του 2004; Δίχως ίχνος υπερβολής, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας αντιμετωπίζονται από τους υπεύθυνους του «Αθήνα 2004» όχι ως οι φυσικοί οικοδεσπότες, αλλά ως μέρος της προς διαχείριση κρίσης.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από το «Προσχέδιο εισηγητικής έκθεσης και προσχέδιο νόμου» που υπέβαλε στην πρόεδρο της διοργάνωσης Γιάννα Αγγελοπούλου ο νομικός της σύμβουλος Κώστας Χορομίδης στις 19 Δεκεμβρίου 2002, και το οποίο απεστάλη στη συνέχεια σε 14 υπουργούς με ταυτόχρονη κοινοποίηση στο γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου και το νομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού.

* Αντικείμενο του κειμένου «τα μέτρα ασφαλείας Ολυμπιακών Αγώνων, ελέγχου κυκλοφορίας και στάθμευσης οχημάτων, κυκλοφορίας πεζών, και τα μέτρα για τις επιπτώσεις στις κύριες μη ολυμπιακές λειτουργίες, αναστολής λειτουργίας επιχειρήσεων, απαγόρευσης διαδηλώσεων, συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων, εορταστικών εκδηλώσεων, εργασιακών σχέσεων, παραλαβής και παράδοσης Ολυμπιακών Αθλητικών Κέντρων, Εργων και Εγκαταστάσεων από την "Αθήνα 2004" και άλλων διατάξεων για την προετοιμασία και την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων 2004». 

* Οπως σημειώνεται εισαγωγικά, «το κείμενο που ακολουθεί, μπορεί με ανάλογες τροποποιήσεις, βελτιώσεις και συμπληρώσεις να χρησιμοποιηθεί και ως εισηγητική-αιτιολογική έκθεση του προσχεδίου νόμου που το ακολουθεί». 

Οσο για το προσχέδιο νόμου, αυτό αποβλέπει:

1. «Στην ασφαλή και ορθή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων με τον καθορισμό Ολυμπιακών Ζωνών Κυκλοφορίας, Ελέγχου Κυκλοφορίας και Στάθμευσης κάθε είδους οχημάτων, Ολυμπιακών, ΟΑΣΑ, κρατικών και ιδιωτικών, αποβλέποντας στη γρήγορη, ανεμπόδιστη και ασφαλή κυκλοφορία και στάθμευση αυτών κατά τις απαιτήσεις της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφορών και της Διεύθυνσης Ασφαλείας ως προς τον έλεγχο προσώπων και πραγμάτων, ασφάλεια αγώνων, ρυθμίσεις για το μεταφορικό έργο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.

2. Στη λήψη των μέτρων που θα κριθούν αναγκαία στις κύριες μη Ολυμπιακές χρήσεις τρίτων (επιχειρήσεις, επαγγελματικοί χώροι, κατοικίες κ.λπ.), ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις για τη λειτουργία της πόλης κατά την παραπάνω περίοδο (λαϊκές αγορές, πιάτσες ταξί, τράπεζες, πρατήρια υγρών καυσίμων, εργοτάξια κ.λπ.), αλλά και ζητήματα προσωπικής ελευθερίας, όπου προφανώς παρουσιάζεται ως σημαντικό το πρόβλημα, όπως και άλλα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν» (σελ. 3-4). 

«Συμφωνίες κυρίων»

Προκειμένου να γίνουν ανεκτά τα προτεινόμενα μέτρα, το προσχέδιο εισηγείται την εξασφάλιση της συναίνεσης των θιγομένων μέσα από «συμφωνίες κυρίων» κορυφής. Ιδού πώς:

* «Οι επιπτώσεις των μέτρων στις κύριες μη Ολυμπιακές χρήσεις, όπως και η πρόληψη από κοινωνικά αίτια δυσλειτουργιών στη διεξαγωγή των αγώνων (πολιτικές, συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις, γιορτές κ.λπ.), εκτιμούμε ότι επιβάλλεται να αντιμετωπισθούν κατ' αρχήν συναινετικά και στον τομέα αυτό έγιναν σχετικές επαφές [...]. Η νομοθετική ρύθμιση, η οποία θα πρέπει να ακολουθήσει τις "Συμφωνίες Κυρίων" με τους αρμόδιους φορείς (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ κ.λπ.), θα έχει το χαρακτήρα της επικουρικότητας, για την απίθανη περίπτωση που δεν θα προηγηθεί ρύθμιση συναινετική ή θα παραβιαστούν οι σχετικές διατάξεις» (σελ. 6).

* Στη συνέχεια, εξετάζοντας τη νομοθετική μορφή των προτεινόμενων ρυθμίσεων, το προσχέδιο προκρίνει τις «πιο ευέλικτες» υπουργικές αποφάσεις και αστυνομικές διατάξεις από τα προεδρικά διατάγματα, «εκτός αν για ορισμένα θέματα λόγω της σοβαρότητάς τους υπάρχει συνταγματικό κώλυμα» που επιβάλλει διαφορετική διευθέτηση (νόμο ή προεδρικό διάταγμα) (σελ. 7). «Ανεπαρκής» και «νομικά άκρως επισφαλής» θεωρείται ακόμη η εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 5 παράγραφος 2 του Ν. 2833/2000 (το εν λόγω άρθρο αφορά κυρίως τη σύσταση της Διεύθυνσης Ασφαλείας Ολυμπιακών Αγώνων και τη συνεργασία της με άλλους φορείς) ως νομοθετικό έρεισμα ρυθμίσεων με πολλά και διαφορετικά αντικείμενα. 

Το ζήτημα θεωρείται από τον συντάκτη του κειμένου «κορυφαίο για την αποφυγή απροόπτων» (σελ. 8). «Ακόμη και η μικρότερη αμφιβολία για σαφήνεια και πληρότητα της εξουσιοδοτικής διάταξης, όταν θα αχθεί σε δικαστική κρίση, αν αυτή είναι δυσμενής, θα δημιουργήσει δισεπίλυτα προβλήματα», εξηγείται παρακάτω (σελ. 10). 

* Φθάνουμε έτσι στο κρίσιμο θέμα των «ευαίσθητων» εκείνων ρυθμίσεων που θίγουν ευθέως συνταγματικά δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες: 

«Η ανάγκη επίτευξης της μέγιστης ασφαλείας (...) θέτει ζήτημα σοβαρότατο, γιατί θίγει ευαίσθητα από συνταγματικής άποψης δικαιώματα», ομολογεί ο συντάκτης του προσχεδίου. Ετσι, «πρέπει με ειδικές διατάξεις νόμου να ρυθμιστούν τα ενδεχόμενα προβλήματα, κατά τρόπο ώστε να μη παραβιάζεται η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και άλλα συνταγματικά δικαιώματα». 

* Ωστόσο, «η σωματική έρευνα, ο έλεγχος αυτοκινήτων εντός του χώρου των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, του χώρου του χαρακτηριζόμενου ως Ζώνη Ελεγχόμενης Εισόδου Κυκλοφορίας και Ζώνη Ελεγχόμενης Στάθμευσης πρέπει να γίνεται ελεύθερα κατά την κρίση των αρμόδιων αστυνομικών οργάνων. Ειδικά η αυτόφωρη σύλληψη και έρευνα σε χώρους κατοικίας ή επαγγελματικούς, όπου απαιτείται και εντός των χώρων Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, πρέπει να προβλέπεται κατά την κρίση των αρμόδιων αστυνομικών οργάνων και να γίνεται με την παρουσία εκπροσώπου της δικαστικής αρχής, χωρίς βραδύνουσες διατυπώσεις, ενόψει των ειδικών κινδύνων που πρέπει να προβλεφθούν, με την αναγκαία ειδική ρύθμιση (...). Για να καταστεί η Διεύθυνση Ασφαλείας Ολυμπιακών Αγώνων (ΔΑΟΑ) άμεσα αποτελεσματική, θα πρέπει να της αναγνωρισθεί ρητά η ενέργεια όλων των προανακριτικών πράξεων, αναγνωριζομένων των υπηρετούντων σ' αυτή ως προανακριτικών υπαλλήλων και ίσως με αυξημένα δικαιώματα. Πρέπει να αποσπασθούν στη ΔΑΟΑ για το χρονικό διάστημα περίπου από 1/5/2004 μέχρι 30/10/2004 ορισμένος αριθμός εισαγγελέων (τουλάχιστον τέσσερις) βαθμού τουλάχιστον εισαγγελέα Πρωτοδικών, οι οποίοι να συνεργάζονται μ' αυτήν και να εποπτεύουν τις σχετικές ενέργειες. Η συμμετοχή της δικαστικής εξουσίας σε ενέργειες που εγγίζουν τα ατομικά δικαιώματα αποτελεί εγγύηση γι' αυτά και θα ελαχιστοποιήσει τις αντιδράσεις κατά των μέτρων που θα ληφθούν. Η ρύθμιση των σχετικών θεμάτων μπορεί να γίνει με νόμο της Ολομέλειας της Βουλής και οι ειδικότερες ρυθμίσεις με κανονιστικές πράξεις» (σελ. 11-14). 

* Με τα θέματα αυτά προτείνεται να συνδυαστεί και η νομοθετική ρύθμιση που θα απαγορεύει τις δημόσιες συναθροίσεις και την προσέγγιση των αγωνιστικών χώρων, αφού «γίνει προηγούμενα η κατάλληλη επικοινωνιακή ενημέρωση και οι "Συμφωνίες Κυρίων" για την αναγκαιότητα λήψης των μέτρων» (σελ. 14). 

* Ακολουθούν τα «μέτρα ρύθμισης κυκλοφορίας πεζών και οχημάτων»: 

«Κατά νομοθετική πρόβλεψη με απόφαση των αρμόδιων υπουργών πρέπει να εξουσιοδοτηθούν (ή υπεξουσιοδοτηθούν) οι κατά τόπο Αστυνομικές Διευθύνσεις, μετά από αίτημα της "Αθήνα 2004", να καθορίζουν εκτός των χώρων αθλητικών εγκαταστάσεων και ιδίως στις περιοχές γύρω και κοντά σε Ολυμπιακές εγκαταστάσεις στην Αθήνα-Πειραιά και τις άλλες Ολυμπιακές πόλεις τις ολυμπιακές λωρίδες και τη χρήση τους, την κυκλοφορία πεζών και οχημάτων ή και να απαγορεύουν κάθε κυκλοφορία οχημάτων ή πεζών για ορισμένες ώρες της ημέρας ή για ορισμένη ημέρα ή ημέρες, να ορίζουν τους χώρους και τις ώρες στάθμευσης, της στάθμευσης των μονίμων κατοίκων, τις ποινές και τον τρόπο επιβολής τους στους παραβάτες (...). Με την ίδια διαδικασία θα λαμβάνεται κάθε απόφαση για την ταχύτητα κυκλοφορίας οχημάτων, τη χρήση των οδών και λωρίδων αυτών, την κίνηση των πεζών και άλλα συναφή θέματα». 

* Εκτός αυτών, πάντοτε με αίτηση του «Αθήνα 2004», τα αρμόδια υπουργεία θα μπορούν να επιβάλλουν περιορισμούς στην κίνηση οχημάτων στο οδικό δίκτυο της χώρας, στα αεροδρόμια και στα λιμάνια της (σελ. 14-16).

«Διακοπές» με το ζόρι

Οι περιορισμοί αυτοί, ωστόσο, αναγνωρίζεται ότι θα προκαλέσουν εμπόδια στη λειτουργία επιχειρήσεων (στο κείμενο κατονομάζονται το «Ιασώ» και το «Carrefour»), γεγονός που θίγει και πάλι συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των πολιτών. Για το λόγο αυτό προτείνεται «οι ρυθμίσεις που θα ζητηθούν να έχουν αντικειμενικό, απρόσωπο και περιορισμένο τοπικά και χρονικά χαρακτήρα, χωρίς διακρίσεις, να επιβάλλονται για σοβαρούς γενικότερους λόγους (...) και να μην ανατρέπουν κατά απόλυτο τρόπο τον πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος» (σελ. 16-17). 

* Κρίσιμα θεωρούνται και τα ζητήματα που άπτονται της επίσης συνταγματικά κατοχυρωμένης προσωπικής ελευθερίας κίνησης και εγκατάστασης, στην οποία περιλαμβάνονται η ιδιωτική αυτονομία, η οικονομική επαγγελματική ελευθερία και η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία. Περιορισμοί στα θέματα αυτά προτείνεται να ψηφιστούν από την ολομέλεια της Βουλής, ενώ οι σχετικές ενέργειες «είναι επιβεβλημένο να γίνονται με την έγκριση ή συμπαράσταση της δικαστικής αρχής». 

* Σε ό,τι τώρα αφορά τις επεμβάσεις σε θέματα ιδιωτικής οικονομικής πρωτοβουλίας, «ενόψει του γεγονότος ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποβλέπουν στην οικονομική ανάπτυξη και τη διεθνή προβολή της χώρας, αλλά και την ενίσχυση της ανταγωνιστικής παρουσίας της στο διεθνή χώρο, ορισμένοι όχι ουσιώδεις περιορισμοί, τοπικά και χρονικά, δεν προσκρούουν στη συνταγματική νομιμότητα». Ετσι, η «ιδιοκτησία οφείλει να ανεχθεί μερικούς περιορισμούς για το γενικότερο συμφέρον». 

* Με άλλα λόγια, «δύνανται να τεθούν, στο απόλυτα αναγκαίο κατά τις περιστάσεις μέτρο, περιορισμοί στην προσωπική, επαγγελματική-οικονομική αυτονομία και ελευθερία των φυσικών ή νομικών προσώπων και των κερδοσκοπικών ενώσεων και μπορεί να υποστηριχθεί ότι οι in concreto περιορισμοί στη λειτουργία ορισμένων επιχειρήσεων για λόγους δημόσιας ασφάλειας και τάξης μπορούν να φθάσουν μέχρι την προσωρινή παύση της λειτουργίας τους για ορισμένες ώρες της ημέρας ή ακόμη και για ορισμένες ημέρες, εφόσον δεν είναι δυνατό να ληφθούν άλλα ολιγότερο επαχθή μέτρα. Μπορεί επίσης να γίνει επίκληση και του άρθρου 18 παρ. 3 του Συντάγματος για επιτάξεις σε ορισμένες περιπτώσεις άμεσης κοινωνικής ανάγκης, όταν τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια τάξη» (σελ. 20-22). 

Αναστολή λειτουργίας επιχειρήσεων

Και συνεχίζουμε: Τα μέτρα ασφάλειας πλησίον των ολυμπιακών εγκαταστάσεων ενισχύονται «με την αναστολή μερικής ή ολικής λειτουργίας ορισμένων επιχειρήσεων που γειτνιάζουν με αυτές και, ενδεχομένως, δημιουργούν προβλήματα ασφαλείας». 

* Το πρόβλημα προτείνεται να «διευκολυνθεί» με την «υποχρεωτική χορήγηση της ετήσιας άδειας κατά τις ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων», ενώ το σχετική νομοθετική ρύθμιση πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2003, ώστε «οι επιχειρήσεις να προγραμματίσουν έγκαιρα τη λειτουργία τους», ενώ η «Αθήνα 2004» σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές πρέπει να έχει προσδιορίσει τις επιχειρήσεις των οποίων θα κριθεί αναγκαία η αναστολή λειτουργίας. 

«Η γενικότερη εφαρμογή ανάλογου μέτρου, δηλ. όχι μόνο σε επιχειρήσεις που γειτνιάζουν σε εγκαταστάσεις Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά σε ολόκληρη την περιοχή της τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά και σε ζητήματα κυκλοφορίας στην πόλη των Αθηνών και τις άλλες Ολυμπιακές Πόλεις» (σελ. 23).

* Την «κοινωνική οργάνωση» και «ζωή» της πόλης κατά την περίοδο των Ολυμπιακών αφορά το τελευταίο κεφάλαιο του προσχεδίου με τίτλο «Συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις». 

«Η ζωή στην Αθήνα και τις άλλες Ολυμπιακές πόλεις πρέπει να συνεχίζεται αδιατάρακτη όλο το 24ωρο», σημειώνεται χαρακτηριστικά. Και ακολουθεί η απαραίτητη διευκρίνιση: «Πολιτικές, συνδικαλιστικές ή άλλες μαζικές κινητοποιήσεις και δραστηριότητες κατά το διάστημα διεξαγωγής των αγώνων στις Ολυμπιακές πόλεις κ.λπ., όπως απεργίες στα συγκοινωνιακά μέσα, στα ΜΜΕ, ΟΤΕ, ΔΕΗ, Δήμους (καθαριότητα), αστυνομικούς, Τράπεζες, ταξί κ.λπ. ή άλλες μαζικές κινητοποιήσεις (διαδηλώσεις κ.λπ.), που μπορούν καθοριστικά και δυσμενώς να επηρεάσουν τη διεξαγωγή της Ολυμπιάδας, πρέπει να αποφευχθούν ή να περιοριστούν στο ελάχιστο με κάθε θυσία, σε εκπλήρωση του Εθνικού καθήκοντος επιτυχίας των Αγώνων. Η ανάπτυξη των προτάσεων στο πολύ σημαντικό αυτό κεφάλαιο κρίνουμε σκόπιμο να αντιμετωπισθεί από τώρα, στο πλαίσιο φιλικών συζητήσεων και δεσμευτικών αποφάσεων "Συμφωνίας Κυρίων", με τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς, για την επιτυχή διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, η οποία αποτελεί επιθυμία όλων και ζήτημα εθνικής σημασίας και τιμής, προσπάθεια στην οποία θα συμμετάσχουν όλοι οι Ελληνες» (σελ. 25-26).

* Συμπερασματικά, το προσχέδιο επαναλαμβάνει την ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν, χωρίς την οποία οι πρωτοβουλίες του «Αθήνα 2004» ενδέχεται να «προσκρούουν» σε διατάξεις του Συντάγματος και του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης της Ρώμης. «Αν προκύψει τέτοια περίπτωση», σημειώνει ο συντάκτης του αποκαλυπτικού κειμένου, «τότε θα είναι δυσχερέστατη η αντιμετώπιση των σχετικών καταστάσεων». «Λόγω της ευαισθησίας των Ελλήνων στο ατομικό δικαίωμα της προσωπικής τους ελευθερίας», καταλήγει με αφοπλιστική ειλικρίνεια, «πριν οριστικοποιηθούν οι προτάσεις μας θα πρέπει να συζητηθούν με τα αρμόδια πολιτικά πρόσωπα, να προκληθούν "Συμφωνίες Κυρίων" με τους αρμόδιους κοινωνικούς φορείς και να προετοιμασθούν επικοινωνιακά» (σελ. 26-27).

(Ελευθεροτυπία, 14/3/2003)

 

www.iospress.gr                                  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ