ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΠΟ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ ΓΙΑ ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ
 

Η ιδιωτικοποίηση των ανδριάντων
 

Ο Νικήτας Κακλαμάνης εκτός από την υποστήριξη του Αντώνη Σαμαρά και του Γιώργου Καρατζαφέρη διεκδικεί για την προεκλογική του εκστρατεία και έναν κολοσσιαίο Ηρακλή που του προσφέρει μια δισεκατομμυριούχος Ελληνοαμερικανίδα. Κι αν δεν φτάνει ο Ηρακλής, θα επιστρατευθούν οι παντοδύναμοι Ναϊτες.

Την ώρα που ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης ξεσπαθώνει κατά του Υπουργού Πολιτισμού που δεν τον αφήνει να στήσει τον ανδριάντα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην πλατεία Αριστοτέλους, ο δήμαρχος της Αθήνας έχει κατά νου κάτι πολύ πιο μεγαλεπήβολο. Ετοιμάζεται να στήσει σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας ένα τεράστιο ορειχάλκινο γλυπτό που παριστάνει τον Ηρακλή να αγκαλιάζει τις Ηράκλειες Στήλες του.

Θα αποκτήσει, λοιπόν, η Αθήνα λίγο πιο πέρα από τους αρχαίους στύλους του Ολυμπίου Διός και τις σύγχρονες στήλες του Ηρακλέους; Σύμφωνα με την απόφαση που πάρθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρίασή του της 8ης Φεβρουαρίου έγινε καταρχήν δεκτή η πρόταση και τώρα μένει να συζητηθούν οι λεπτομέρειες.

Η θεία από το Μαϊάμι

Και πώς του ‘ρθε άραγε αυτή η έμπνευση του κ. Κακλαμάνη; Πού τον θυμήθηκε τον τεράστιο Ηρακλή ενώ ακόμα δεν έχει ξεμπερδέψει με τον –πολύ λιγότερο φανταχτερό- Μεγαλέξανδρο του Γιάννη Παππά (βλ. σχετ. Ιός, «Η κολοκυθιά του Μεγαλέξανδρου», Ελευθεροτυπία, 9.1.2010). Μα δεν το σκέφτηκε μόνος του. Η πρόταση τού προσφέρθηκε έτοιμη και μάλιστα δωρεάν. Πίσω από την ιδέα κρύβεται μια δυναμική πολυεκατομμυριούχος της ομογένειας, η Εβατζελάιν Γκουλέτας. Η Γκουλέτας θεωρείται αυτή τη στιγμή μεγιστάνας στον κλάδο της πώλησης ακινήτων.

Μετά από μια πολυτάραχη ζωή, η Γκουλέτας εγκαταστάθηκε στο Μαϊάμι. Το εν λόγω έργο έχει τοποθετηθεί με πανηγυρικό τρόπο μπροστά σε ένα από τα κτίσματα της Γκουλέτας, το SkyPalace, ένα πολυτελές πολυώροφο κτίριο με τη γνωστή αισθητική νεόπλουτου της υπερδύναμης. Σύμφωνα με την περιγραφή του δελτίου τύπου της εταιρείας, το κτίριο αυτό θυμίζει «μεσογειακό παλάτσο» και διαθέτει πολυέλαιο Swarovski, πολυτελείς εγκαταστάσεις υδροθεραπείας που θυμίζουν τη Φοντάνα ντι Τρέβι και ένα γλυπτό του Χινές Σεράν ειδικά φτιαγμένο για την Οαση του SkyPalace! Μάλιστα η μετριοφροσύνη των εμπνευστών αυτού του εκθέματος δεν τους εμποδίζει να το συγκρίνουν με δύο από τα επτά θαύματα του κόσμου, τα έργα του Φειδία και του Χάρη, δηλαδή τον Δία στην Ολυμπία και τον Κολοσσό της Ρόδου, αλλά αυτά «έχουν καταστραφεί εδώ και 2.000 χρόνια από σεισμό και πυρκαγιά». Τι μένει λοιπόν; Ο Ηρακλής από το Μαϊάμι!

Τα αποκαλυπτήρια του γλυπτού του Ισπανού γλύπτη Χινές Σεράν έγιναν από τον δήμαρχο της πόλης στο Μαϊάμι στις 23 Ιανουαρίου και παραβρέθηκαν εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου της περιοχής και της ομογένειας. Τον περασμένο Νοέμβριο η επιχειρηματίας και ο γλύπτης βρέθηκαν στην Αθήνα και με την ευκαιρία αυτή η Γκουλέτας συναντήθηκε με τον δήμαρχο της πόλης και συμφώνησαν να τοποθετηθεί ένα παρόμοιο (ή το ίδιο;) έργο του Σεράν στο Σύνταγμα. Τις λεπτομέρειες της συνάντησης αυτής περιγράφει η ίδια η Γκουλέτας σε ευχαριστήρια επιστολή της προς τον κ. Κακλαμάνη με ημερομηνία 11.12.2009:

«Κύριε δήμαρχε

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συνάντησή μας στο γραφείο σας την Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου. Μου προξένησε μεγάλη χαρά που είδα ότι συμμερίζεσθε το όραμα και το πάθος μας για την πρόταση ‘Εκθεση Τέχνης στην Αθήνα του Χινές Σεράν’ και την τοποθέτηση στην πόλη της Αθήνας του πολιτιστικά και ιστορικά σημαντικού κολοσσιαίου γλυπτού που ονομάζεται ‘Ενωση του Κόσμου – Μνημείο της Παγκόσμιας Ειρήνης’.

Είναι εξαιρετική η τοποθεσία που επιλέξατε, όπου κάθε κάτοικος και επισκέπτης της πόλης Αθήνας θα έχει τη δυνατότητα να βλέπει αυτό τον Κολοσσό. Η πλατεία Συντάγματος είναι η πιο ταιριαστή γι’ αυτόν τον καλλιτέχνη παγκόσμιας φήμης και το γλυπτό που προκαλεί δέος. Η πλατεία Συντάγματος είναι ο ζωτικός δημόσιος χώρος για πολιτισμικές ανταλλαγές, τόσο εντός του δήμου όσο κι έξω απ’ αυτόν, κάτι που ανταποκρίνεται στο όραμα του Χινές ως προς την τοποθέτηση του γλυπτού.

Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε αυτή την ορμή και να αντιμετωπίσουμε τα διάφορα ζητήματα που απαιτούνται σε συνδυασμό με την έκθεση και την τοποθέτηση του γλυπτού. Το γεγονός αυτό θα προσελκύσει στο Δήμο της Αθήνας την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Προσβλέπω στην επιστολή σας, με την οποία θα δηλώνετε τη δέσμευση του Δήμου για το χώρο όπου θα τοποθετηθεί το γλυπτό το οποίο θα δωρίσουμε ο Χινές και εγώ στο Δήμο της Αθήνας, έτσι ώστε ο Χινές να μπορεί να προχωρήσει σε όλους τους υπολογισμούς για να φέρουμε αυτό το μνημείο ύψους 23 ποδών και βάρους 8 τόνων στην Ελλάδα.

Είμαστε ενθουσιασμένοι που γνωρίζουμε ότι συμμερίζεστε τον ενθουσιασμό μας που θα φέρουμε αυτή τη θαυμάσια έκθεση και το γλυπτό στο Δήμο της Αθήνας.

Με θερμούς χαιρετισμούς

Εβατζελάιν Γκουλέτας»

Όπως θα δούμε, ο κ. Κακλαμάνης δίνει τη δική του εκδοχή γι’ αυτή τη συνάντηση και αρνείται κατηγορηματικά ότι αποδέχτηκε (πολύ περισσότερο ότι ο ίδιος πρότεινε) να τοποθετηθεί ο «Ηρακλής» στο Σύνταγμα.

Χαμένοι στη μετάφραση

Η πρώτη συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας για το ζήτημα της αποδοχής ή όχι της δωρεάς έγινε στις 25 Ιανουαρίου. Η αντιπολίτευση, ιδιαίτερα η Αριστερά, δεν φάνηκε να ενθουσιάζεται. Ο Στέλιος Λάμπρου της Αγωνιστικής Αριστερής Οικολογικής Συμπαράταξης (που πρόσκειται στο ΚΚΕ) επισήμανε εξαρχής το πρόβλημα: «Η δωρήτρια βάζει κάποιους όρους; Δε φαίνονται στο εισηγητικό. […] Μη μας έχει βάλει κάποιους όρους και δεν τους ξέρουμε. Είναι οκτώ μέτρα και οκτώ τόνους, είναι τεράστιο». Στο τέλος ο κ. Λάμπρου δεν κρατήθηκε: «Στην Αμερικάνικη Πρεσβεία πρέπει να μπει αυτό κανονικά». Ο Ρήγας Αξελός από την Ανοιχτή Πόλη παρατήρησε ότι θα έπρεπε να έχει προηγηθεί κάποια εργασία από τεχνοκριτικούς που θα πουν «ότι το έργο ταιριάζει σε αυτό το σημείο, έχει αυτή την αρμονία, αυτή τη σχέση με την κλίμακα». Ο Φώτης Προβατάς από την ίδια παράταξη πρόσθεσε ότι στην Τεχνική Εκθεση της αρμόδια υπηρεσίας δεν αναφέρεται τίποτα για την αξία του έργου: «Κοιτάξτε τι λένε. Λαμβάνοντας υπόψη τι; Την πρόταση δωρεάς του έργου. Δηλαδή μας δίνουν κάποια δωρεά και αφού είναι δωρεάν, το παίρνουμε δωρεάν. Προσέξτε: ‘καθώς και την αναγνωρισιμότητα του καλλιτέχνη’, ούτε καν την αξία τη μεγάλη. Την αναγνωρισιμότητα».

Τελικά η συζήτηση αναβλήθηκε. Στη συνεδρίαση της 8ης Φεβρουαρίου την υπόθεση πήρε πάνω του ο ίδιος ο Δήμαρχος: «Η πρόταση την οποία κάνω εγώ και επ’ αυτού πρέπει να αποφασίσουμε είναι ότι από τη στιγμή που είναι μία δωρεά που δεν επιβαρύνεται ούτε ένα ευρώ ο Δήμος, ούτε για την αγορά ούτε για τη μεταφορά, καταρχήν γίνεται αποδεκτή. […] Δεύτερο και κυριότερον, θα απαντήσουμε και γραπτώς, προφορικά το έχω ήδη απαντήσει και έχω απορρίψει το αίτημα, το να μπει στην πλατεία Συντάγματος. […] Αν βεβαίως το αποδεχθεί και η δωρήτρια και ο καλλιτέχνης έχει καλώς. Αν δεν το αποδεχθούν δεν θα έρθει το γλυπτό στην Ελλάδα. Αλλά το να μην αποδεχθούμε ένα γλυπτό, το οποίο έχει περιοδεύσει ανά τον κόσμο, που το έχουν ζητήσει μεγάλοι Δήμοι του κόσμου… Αυτή το είδε έτσι, να το δωρίσει στην Αθήνα, δε βλέπω για ποιό λόγο να πούμε όχι».

Ο κ. Προβατάς επισήμανε στον κ. Κακλαμάνη ότι άλλα λέει η κυρία Γκουλέτας στην επιστολή της και κατέθεσε στο συμβούλιο δημοσιεύματα που εμπλέκουν την ίδια σε προβληματικές επιχειρηματικές δραστηριότητες: «Η κυρία Γκουλέτας πράγματι είναι σήμερα μία δισεκατομμυριούχος του real estate, αλλά υπάρχουν πολλοί δισεκατομμυριούχοι πολλών ειδών. Καλό είναι να κοιτάξουμε ότι έχει κι εκείνη την ιστορία της, με τα καλά της και τα λιγότερο καλά της. Οποιος εντρυφήσει στα αρχεία των αμερικανικών εφημερίδων θα δει κάποια πράγματα, κάποια δύσκολα σημεία… που τώρα, γιατί να μπλέκεις; Πού ξέρεις πώς θα ξεμπλέξεις;» Ο Βασίλειος Κορομάντζος της πλειοψηφούσας παράταξης αντέδρασε: «Ο κ. Προβατάς μας έλεγε όλη αυτή την ώρα για την κυρία τάδε, δεν έχω συγκρατήσει το όνομά της, δε μας έλεγε όμως για την αξία του καλλιτέχνη που έχει φτιάξει το γλυπτό. […] Εμείς είχαμε μια πρόταση. Η κυρία αυτή μπορεί να είναι δισεκατομμυριούχος και να έχει την τρέλα να ξοδεύει τα λεφτά της κατά τον τρόπο που νομίζει αυτή, γιατί έτσι της αρέσει. Το θέμα είναι, αυτό που μας δίδει εμάς έχει αξία ή δεν έχει; Είναι κάτι άχρηστο; Είναι άχρηστο για εμάς;»

Ο κ. Κακλαμάνης υπερασπίστηκε έμμεσα την υποψήφια δωρήτρια: «Το αν η κυρία Γκουλέτας τα λεφτά της τα απέκτησε τίμια ή όχι εγώ δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά ξέρετε ότι για ένα πράγμα δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε την Αμερική. Μπορούμε να την κατηγορήσουμε για χίλια πράγματα, εκτός του ότι στα φορολογικά και σε τέτοιου είδους θέματα άμα σε μαγκώσει ότι στη χαρίζει». Ο δήμαρχος είχε δίκιο. Πράγματι, το 1985 οι υπηρεσίες των ΗΠΑ υποχρέωσαν την Γκουλέτας και τον αδελφό της να πληρώσει ένα εκατομμύριο δολάρια που δεν είχε καταβάλει ως φόρους.

Ο δήμαρχος επέμεινε ότι τα δημοσιεύματα για την τοποθέτηση του γλυπτού στο Μαϊάμι μιλούν για “art exhibit to Maiami”, κατά συνέπεια το γλυπτό είναι περαστικό από κει: «Αρα σαφέστατα εμείς μιλάμε για το πρωτότυπο, το οποίο απλώς έχει πάει και έχει εκτεθεί. Τώρα αν είναι ωραίος ο τρόπος που εκτίθεται στο Μαϊάμι ή όχι αυτό είναι υποκειμενικό».

Απαντώντας ο κ. Αξελός είπε τα πράγματα με το όνομά τους: «Δηλαδή αυτό το τερατούργημα το έχει δει κανείς; Είναι αδιανόητο ένα πράγμα που έχουν γίνει τα αποκαλυπτήριά του στις 23 Ιανουαρίου σ’ αυτό το κιτσάτο ξενοδοχείο στο Μαϊάμι να λέμε ότι θα κοσμήσει την πόλη. Με συγχωρείτε, αλλά αν έχουμε τέτοια έκπτωση αισθητικής, πάμε να το πάρουμε». Ο Παναγιώτης Μπέης πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος στον Δήμο Αθηναίων για ένα τέτοιο άγαλμα. Τελικά, όπως είδαμε, η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου αποδέχτηκε τη δωρεά, με τη διευκρίνιση του κ. Κακλαμάνη ότι πρόκειται για το «πρωτότυπο γλυπτό» και ότι «δεν πρόκειται να τοποθετηθεί στην πλατεία του Συντάγματος».

Βέβαια η κυρία Γκουλέτας άλλα εμφανίζεται να έχει συμφωνήσει με τον δήμαρχο. Θα δούμε. Οσο για το αν το άγαλμα θα φύγει από το Μαϊάμι για να έλθει στην Αθήνα να εγκατασταθεί, αυτό δεν προκύπτει από τη διατύπωση “art exhibit”, όπως υποστηρίζει ο κ. Κακλαμάνης. Την ίδια φράση χρησιμοποιεί η Γκουλέτας στην επιστολή της και για την Αθήνα: “Athens art exhibit”. Και βέβαια τα δελτία τύπου της επιχείρησής της διαβεβαιώνουν ότι το έργο θα παραμείνει στο Μαϊάμι, στον κήπο του κτιρίου της, έτσι ώστε «αυτό το μνημείο να δίνει στον κόσμο ένα σύμβολο ειρήνης, όπως κάνει το Αγαλμα της Ελευθερίας». Η ίδια διαβεβαίωση δόθηκε και από τον δήμαρχο του Μαϊάμι κατά τα αποκαλυπτήρια. Στα δελτία τύπου της Γκουλέτας αναφέρεται ότι προετοιμάζεται «ένα άλλο απ’ αυτά τα γιγάντια γλυπτά της κλασικής μυθολογίας» για να εγκατασταθεί στην Αθήνα.

Οσο για τα «μεταφραστικά προβλήματα», αυτά κάνουν την εμφάνισή τους ήδη από την «τεχνική έκθεση» που συνέταξε η Διεύθυνση Μελετών του Δήμου. Εκεί αναφέρεται με επιμονή ότι πρόκειται για το έργο που ονομάζεται «Μνημείο Παγκόσμιας Ειρήνης: Η Γιορτή του Κόσμου». Μόνο που ο πρωτότυπος τίτλος μιλά για «Ενωση του Κόσμου» (The Union of the World) και όχι «Γιορτή». Όπως θα δούμε παρακάτω, αυτό το λάθος δεν είναι απλή παρωνυχίδα, γιατί διαστρέφει τον συμβολισμό του έργου που βέβαια κι αυτός πρέπει να κριθεί.

Ιππότες της πλούσιας τραπέζης

Τελικά ποιός έχει δίκιο; Ο δήμαρχος του Μαϊάμι ή ο δήμαρχος της Αθήνας. Ποιός είναι ο τελικός προορισμός του γλυπτού; Μήπως τα γλυπτά είναι δύο; Και αν συμβαίνει αυτό, ποιό είναι το πρωτότυπο και ποιό το αντίγραφο; Μήπως πρόκειται απλά για όμοια αντίτυπα του ίδιου καλουπιού;

Η απάντηση δεν δίνεται καθαρά από τα σχετικά δημοσιεύματα και τις δηλώσεις των εμπλεκομένων. Το πιθανότερο είναι να κάνουν και οι δύο δήμαρχοι λάθος. Για τον απλό λόγο ότι το γλυπτό αυτό έχει στηθεί ήδη από το 2006 στη Θέουτα (Ceuta), την ισπανική πόλη που βρίσκεται στο αφρικανικό έδαφος, απέναντι από το Γιβραλτάρ. Πρόκειται για την αρχαία Αβύλη που μαζί με το Γιβραλτάρ (την αρχαία Κάλπη) θεωρούνται τα δύο σημεία που βρίσκονταν οι Ηράκλειες Στήλες της ελληνικής μυθολογίας. Στη Θέουτα, από όπου κατάγεται ο Σεράν, έχει βέβαια νόημα να υπάρχει ένα τέτοιο μνημείο, έστω και αμφισβητούμενης καλλιτεχνικής αξίας.

Πάντως και σ’ αυτό τον συμβολισμό κάνει λάθος η τεχνική έκθεση του Δήμου. Αναφέρει ότι το έργο «είναι εμπνευσμένο από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα αποτελεί αναφορά στην συγκράτηση των στυλών (sic) του ουρανού-κόσμου από τον Ηρακλή κατά την αναζήτηση των μήλων των Εσπερίδων». Βέβαια οι Ηράκλειες Στήλες συνδέονται με άλλο άθλο (τα βόδια του Γηρυόνη) και αναφέρονται σε κάτι εντελώς διαφορετικό, δηλαδή στον μύθο ότι ο Ηρακλής ένωσε τον Ωκεανό με τη Μεσόγειο Θάλασσα, χωρίζοντας στα δύο το βουνό που ένωνε Ευρώπη και Αφρική. Πώς κατάφερε η Διεύθυνση Μελετών του Δήμου να χωρέσει τόσα λάθη σε ένα κείμενο 100 λέξεων; Προφανώς υπήρχε μεγάλη βιασύνη να περάσει η δωρεά στο δημοτικό συμβούλιο.

Το πρώτο γλυπτό, λοιπόν, που κατασκεύασε ο Σεράν και τοποθετήθηκε στον ένα λιμενοβραχίονα της Θέουτα παριστά τον Ηρακλή να χωρίζει τις στήλες του, δηλαδή τις δυο πλευρές του βουνού, την Αβύλη και την Κάλπη. Ακολούθησε δεύτερο γλυπτό, το οποίο έχει τα ίδια στοιχεία. Αλλάζει μόνο η θέση των χεριών που σ’ αυτή την παραλλαγή ενώνουν και δεν απομακρύνουν τις δυο κολόνες. Και το δεύτερο αυτό έργο προοριζόταν για την Θέουτα. Θα το τοποθετούσαν απέναντι από το πρώτο, στον άλλο λιμενοβραχίονα. Τελικά, όμως, το νέο γλυπτό κατέληξε στο Μαϊάμι. Και τώρα ήρθε η σειρά της Αθήνας.

Επικοινωνήσαμε με τον Χινές Σεράν και ζητήσαμε να μάθουμε αν τελικά είναι το Μαϊάμι ή η Αθήνα τελικός προορισμός του έργου. Μας απάντησε εκ μέρους του ο κ. Μπελτράν, συνεργάτης του γλύπτη και η απάντησή του είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Το πρόγραμμα του γλύπτη είναι να μεταφέρει το έργο του σε δώδεκα πόλεις σ’ όλο τον κόσμο. Μια απ’ αυτές είναι η Αθήνα. Δηλαδή μιλάμε όχι για ένα ή για δύο αλλά για δώδεκα αντίγραφα. Αλλά το ενδιαφέρον δεν σταματά εδώ. Όπως μας ενημέρωσε ο συνεργάτης του ο κ. Σεράν έχει και άλλο πρόγραμμα στα σκαριά, αυτή τη φορά για τη Βούλα. Οσο για την προσφορά της κυρίας Γκουλέτας, ο κ. Μπελτράν ήταν αποκαλυπτικός: «Το γλυπτό στο Μαϊάμι ανήκει στον κ. Σεράν και όχι στην κυρία Γκουλέτας»! Πώς δωρίζει, λοιπόν, στην Αθήνα ένα γλυπτό που δεν της ανήκει; Ελπίζουμε να έχει απάντηση η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου που αποδέχτηκε αυτή τη «δωρεά». Η επικοινωνία μας με τον κ. Μπελτράν κατέληξε με μια σιβυλλική του υπόσχεση: «Ο κ. Σεράν έχει και άλλα εμπιστευτικά και σημαντικά ζητήματα να αποκαλύψει στα μέσα ενημέρωσης». Περιμένουμε με αδημονία.

Τελικά πώς κατέληξαν Γκουλέτας και Σεράν να συνεργάζονται για την «Ενωση του Κόσμου», μέσα από το μύθο του Ηρακλή; Τη λύση μας τη δίνει ο …Κώδικας Ντα Βίντσι. Τέλη Νοεμβρίου και αρχές Δεκεμβρίου η επιχειρηματίας και ο γλύπτης βρέθηκαν μαζί στην Αθήνα για να παραστούν ως επίτιμοι καλεσμένοι στην «Τελετή Εθνικής Περικόσμησης του Κυρίαρχου Ιπποτικού Τάγματος του Ναού των Ιεροσολύμων της Μεγάλης Επικράτειας της Ελλάδος». Πρόκειται για τους σύγχρονους «Ναϊτες» της Ελλάδας οι οποίοι, σύμφωνα με την ανακοίνωση των διοργανωτών, στις 28 Νοεμβρίου 2009 «συγκεντρώθηκαν στην απαστράπτουσα αίθουσα του Intercontinental». Η κυρία Γκουλέτας είναι Μεγάλη Αρχόντισσα του Τάγματος. Επηρεασμένοι προφανώς από το κλίμα αυτό, η Γκουλέτας κι ο Σεράν προχωρούν τώρα στην «Ενωση του Κόσμου», μέσω του κολοσσιαίου Ηρακλή που φιλοδοξούν να στήσουν σε δώδεκα πόλεις. Εχει δημιουργηθεί μάλιστα παράλληλα και οργάνωση με την επωνυμία «Ειρήνη στον Κόσμο», η οποία σκοπό έχει να προπαγανδίσει αυτή την ιδέα ανά την υφήλιο. Τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με τους «Ναϊτες», δηλαδή τα μέλη του στρατιωτικού μοναστικού τάγματος κατά την Πρώτη Σταυροφορία, τα οποία καταδικάστηκαν από τον Πάπα και κατέληξαν στην πυρά ως αιρετικοί στις αρχές του 14ου αιώνα, αυτό μόνο οι Πύλες του Ανεξήγητου και ο κ. Κακλαμάνης μπορούν να μας το ξεκαθαρίσουν.
 

 


Ενας, δύο, τρεις Μεγαλέξανδροι

Μικρογραφία του μυστήριου που περιβάλλει τον κολοσσιαίο Ηρακλή στο Μαϊάμι και την Αθήνα ζούμε και με την τύχη ενός μικρότερου ορειχάλκινου ανδριάντα, ο οποίος αναπαριστά τον έφιππο Μεγαλέξανδρο. Δωρητής σ’ αυτή την περίπτωση εμφανίζεται ο Γιώργος Καρατζαφέρης και αποδέκτης της δωρεάς κάποιος παραλιακός δήμος του λεκανοπεδίου, κατά πάσα πιθανότητα ο δήμος του Φαλήρου.

Το άγαλμα φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ο οποίος έχει τιμηθεί από το 1977 με το βραβείο Λεονάρντο ντα Βίντσι από τον Ροταριανό Ομιλο Αθηνών και είναι καθηγητής στην έδρα της γλυπτικής στο Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου.

Ο κ. Παλαιολόγος συμφώνησε εύκολα με τον απεσταλμένο του αρχηγού του ΛΑΟΣ, τον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος τον επισκέφτηκε στο εργαστήριό του πριν από ένα μήνα. Αλλωστε ο γλύπτης ανήκει στον ίδιο ευρύτερο ιδεολογικό χώρο. Τον περασμένο Ιούνιο μετείχε στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος των Παπαθεμελή-Ζουράρι, ενώ ένα από τα έργα του είναι ο ανδριάντας του μητροπολίτη Δρυινουπόλεως Σεβαστιανού που τα αποκαλυπτήριά του έγιναν από τη ΣΦΕΒΑ στην Κόνιτσα τον Αύγουστο του 2000.

Μόνο που και στην περίπτωση αυτή δεν γνωρίζουμε ποιό είναι το πρωτότυπο και ποιό το αντίγραφο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στημένοι άλλοι δυο πανομοιότυποι Μεγαλέξανδροι του κ. Παλαιολόγου, ο ένας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ο άλλος στην Πέλλα της Ημαθίας. Η ιστορία του γλυπτού αυτού είναι εξαιρετικά περιπετειώδης. Η αρχική ανάθεση στον δημιουργό έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 από τον δήμο Πέλλας. Ηταν η περίοδος των μακεδονικών συλλαλητηρίων και τότε διαπιστώθηκε ότι δεν διαθέτει ανδριάντα του Μεγαλέξανδρου η πρωτεύουσα του αρχαίου μακεδονικού κράτους. Με την αξιοποίηση των σχολείων της πόλης συγκεντρώθηκαν χρήματα από μαθητές (και όχι μόνο) όλης της Ελλάδας για να καλυφτούν τα σχετικά έξοδα.

Αλλα όταν ολοκληρώθηκε το έργο, ο τότε δήμαρχος της πόλης δεν έμεινε ικανοποιημένος και αρνήθηκε να το παραλάβει. Οι Ελληνες όμως είναι ως γνωστόν πολυμήχανοι. Ο ανδριάντας τελικά κατέληξε με τιμές στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Τον μετέφερε, μάλιστα, πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού. Εντωμεταξύ, όμως, άλλαξε ο δήμαρχος και τελικά ένα δεύτερο αντίγραφο του ανδριάντα στήθηκε σε κεντρική πλατεία της πόλης. Τα αποκαλυπτήρια του έργου έγιναν από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο στις 25 Μαΐου 2002.

Από τότε οι δυο πανομοιότυποι Μεγαλέξανδροι στην Πέλλα και την Αλεξάνδρεια έμειναν ήσυχοι, έως ότου τον περασμένο Οκτώβριο ο γλύπτης Παλαιολόγος έστειλε συνεργείο στην Πέλλα προκειμένου να βγάλει νέο καλούπι από τον ανδριάντα για να δημιουργήσει και άλλο αντίγραφο. Ο δήμαρχος της πόλης Απόστολος Τσαλταφερίδης αντέδρασε, φοβούμενος τις φθορές στο έργο και απομάκρυνε την κατασκευή που ετοιμαζόταν για το καλούπι.

Η κατάσταση οξύνθηκε με την κυκλοφορία φημών ότι το αντίγραφο του ανδριάντα προορίζεται για τα Σκόπια και η υπόθεση κατέληξε στα δικαστήρια. Τελικά το Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών με τη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων δικαίωσε τον γλύπτη, στηριζόμενο στο δικαίωμα του καλλιτέχνη να «επικοινωνεί με το έργο του». Η απόφαση 541/2009 που δημοσιεύτηκε στις 25.11.2009 επιτρέπει στον κ. Παλαιολόγο να «λάβει άμεσα καλούπι από τον ανδριάντα του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να κατασκευάσει στη συνέχεια γύψινο αντίγραφο», προκειμένου να το παρουσιάσει «στην Πανελλήνια Εκθεση του Επιμελητηρίου Τεχνών Ελλάδος που θα διεξαχθεί στην Αθήνα στην Τεχνούπολη στο Γκάζι».

Η ανακοίνωση του Καρατζαφέρη μέσω του Γεωργιάδη ότι αγόρασαν τον ανδριάντα αυτόν και αναζητούν τοποθεσία στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας για να τον τοποθετήσουν βάζει νέα δεδομένα στη δικαστική διαμάχη. Διότι βέβαια η απόφαση μιλά για το δικαίωμα του καλλιτέχνη να λάβει αντίγραφο προκειμένου να πάρει μέρος σε καλλιτεχνική έκθεση, όχι να το ξαναπουλήσει και κυρίως αναφέρεται ρητά σε γύψινο αντίγραφο και όχι σε ορειχάλκινο, όπως αυτό που χρηματοδοτεί ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Ισως γι’ αυτό το λόγο ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε ότι το έργο είναι αντίγραφο του ανδριάντα της Αλεξάνδρειας, αποφεύγοντας να πει ότι έγινε από το καλούπι της Πέλλας. Η συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

«Ναϊτικά Νέα»

(τχ 1, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2010)
www.osmth-greece.org
Τρίμηνη έκδοση του «Κυρίαρχου Ιπποτικού Τάγματος του Ναού των Ιεροσολύμων της Μεγάλης Επικράτειας της Ελλάδος». Περιγράφεται η τελετή Εθνικής Περικόσμησης του Τάγματος τον περασμένο Νοέμβριο και στα σχετικά φωτογραφικά στιγμιότυπα αναγνωρίζουμε την κυρία Εβατζελάιν Γκουλέτας.



ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ

http://www.evangelinegouletas.com/
Ο προσωπικός ιστότοπος της Ελληνοαμερικανίδας Εβατζελάιν Γκουλέτας.

http://www.serran-paganart.com
Ο προσωπικός ιστότοπος του Ισπανού καλλιτέχνη Χινές Σεράν.

http://www.ginesserran.com
Το ίδρυμα Χινές Σεράν με αναφορές στο έργο του και πολλές φωτογραφικές αναφορές στον κολοσσιαίο Ηρακλή.

http://www.facebook.com/gines.serran
Η σελίδα του Σεράν στο Facebook περιλαμβάνει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τον περίγυρο του καλλιτέχνη.

http://usa.greekreporter.com
Δημοσιογραφικός ιστότοπος της ομογένειας που κάλυψε τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα στο Μαϊάμι.

http://www.fundacionginesserran.com/
Άλλη σελίδα του Ιδρύματος Σεράν, η οποία αναφέρεται στο σχέδιο της «Παγκόσμιας Ειρήνης».

http://et-ee.facebook.com/group.php?gid=42373058142
Η σελίδα της οργάνωσης Peace in the World που δημιούργησε ο Σεράν στο Facebook. Όχι ιδιαίτερα διαφωτιστική για τις πραγματικές δραστηριότητές της.

 

 

Ελευθεροτυπία, 25/4/2010

 

www.iospress.gr