www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

27/03/04

 

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ οι Χανιώτες υποδέχθηκαν 49 καραβοτσακισμένους πρόσφυγες, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν Παλαιστίνιοι. Η νομαρχία και πολλοί ντόπιοι κοινωνικοί φορείς εργάστηκαν γρήγορα κι αποτελεσματικά για τη φιλοξενία τους, όπως έκαναν κι άλλες φορές στο παρελθόν. Σε λίγες μέρες έφτασαν οι νομικοί του Ελληνικού Συμβουλίου για του Πρόσφυγες και μέλη των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, για να φροντίσουν να γίνουν σεβαστά όλα τα δικαιώματα των προσφύγων, όπως προβλέπουν οι διεθνείς συμβάσεις και οι νόμοι.

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ανέλαβαν οι αστυνομικοί να «καθαρίσουν», σύμφωνα με τις συνήθεις εντολές (και) της νέας πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Αρχικά διέδωσαν, κατά την κλασική ρατσιστική συνταγή, την πληροφορία ότι δεν πρόκειται για πρόσφυγες αλλά για «λαθρομετανάστες» που θα απελαθούν. Λίγο αργότερα, οι Αρχές απαγόρευσαν οποιαδήποτε επαφή των δικηγόρων, των γιατρών, των κοινωνικών λειτουργών και των διερμηνέων με τους κρατούμενους (κι όχι πια φιλοξενούμενους) αλλοδαπούς. Με λίγα λόγια, η Αστυνομία καταστρατήγησε ολόκληρο το ισχύον στη χώρα μας θεσμικό σύστημα προστασίας των προσφύγων, απαγορεύοντάς τους έστω και να εκδηλώσουν την πρόθεσή τους για χορήγηση ασύλου στην Ελλάδα.

ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ 49 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ίσως να έχουν πάρει ήδη το δρόμο της απέλασης προς το πουθενά, θύματα μιας ανελέητης πολιτικής εθνοκάθαρσης του ελληνικού κράτους, το οποίο κατέχει το εξοργιστικό ρεκόρ όλων των εποχών: να παραχωρεί άσυλο σε 3 μόνο πρόσφυγες το χρόνο (στοιχεία του 2003) και να απορρίπτει το 99,4% των αιτήσεων παροχής ασύλου -όσων δηλαδή προσφύγων καταφέρνουν με τα χίλια ζόρια να υποβάλουν τις σχετικές αιτήσεις, υπερνικώντας την εσκεμμένη παρανομία των κατασταλτικών μηχανισμών της «φιλόξενης» πατρίδας μας.

ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΗ ΣΥΡΟ: Αναγνώστες μας από την Ερμούπολη (τα στοιχεία τους στη διάθεση κάθε αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας που ενδιαφέρεται) μας απέστειλαν φωτογραφικό υλικό με άθλια συνθήματα σε πολλούς τοίχους καθώς και εμπρηστικά φέιγ-βολάν από την προεκλογική δράση μιας μισαλλόδοξης ομάδας στο νησί, η οποία καλεί τους «Ελληνες πατριώτες να εξοντώσουν όλους τους Αλβανούς», διότι όπως γράφτηκε σε διάφορα σημεία του νησιού, και μάλιστα και στην αλβανική γλώσσα, «Ο καλός Αλβανός, είναι ο νεκρός».

ΠΑΝΤΩΣ, όπως μας γράφουν, η τοπική κοινωνία δεν έμεινε απαθής: «Η φασιστική πρόκληση καταδικάστηκε από τον Τύπο και κατατέθηκαν μηνύσεις πολιτών κατά αγνώστων, αλλά οφείλουμε να σας μεταφέρουμε τις ανησυχίες των μεταναστών που ζουν κι εργάζονται στη Σύρο για πιθανή όξυνση των σχέσεών τους με μερίδα ντόπιων, ιδίως αυτή την εποχή που η κατάσταση στο Κόσοβο αξιοποιείται πάλι από ακραία εθνικιστικά στοιχεία».

 

 

20/03/04

 

ΣΕ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ χωρίς θεατές εξελίσσεται η δίκη για τον ΕΛΑ που συνεχίζεται (τρόπος του λέγειν) στην ειδική αίθουσα του Κορυδαλλού (βλ. «Ιός», 7/3). Η παντελής απουσία ηλεκτρονικών μέσων και η αναιμική έντυπη δημοσιογραφική της κάλυψη (με εξαίρεση την «Ε» και μια-δυο άλλες εφημερίδες), αφήνει μακριά από τα βέβηλα μάτια του κοινού μια απίστευτη σειρά δικονομικών ακροβασιών, στις οποίες είναι υποχρεωμένο να καταφύγει το δικαστήριο για να περισώσει ένα κατηγορητήριο, το οποίο στηρίζεται σε μια δικογραφία «φύλλο και φτερό», κατά την επιτυχή έκφραση της προέδρου.

ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ έχει φανεί ότι όλη αυτή η δίωξη στήθηκε μόνο και μόνο για να φανεί ότι «έχουμε εξαρθρώσει και τον ΕΛΑ». Το μόνο που ενδιέφερε τις διωκτικές αρχές ήταν να μαζέψουν 4-5 άτομα για να δείξουν ότι ανακάλυψαν «οργάνωση». Και επειδή ο ΕΛΑ έχει «αυτοεξαρθρωθεί» εδώ και μια δεκαετία, οι αρχές ξέθαψαν τους χουντικούς φακέλους του Καραπαναγιώτη και τη λίστα της Αντιτρομοκρατικής. Αυτή την ίδια λίστα που έχει οδηγήσει σε αλλεπάλληλα φιάσκο ακόμα και έμπειρους εισαγγελείς (όπως τον Δ. Τσεβά).

ΟΛΑ ΑΥΤΑ θα είχαν ενδιαφέρον απλώς για τον «ιστορικό του μέλλοντος», αν δεν υπήρχαν πέντε κατηγορούμενοι που καλούνται να υπερασπιστούν τον εαυτό τους μέσα σ' αυτό το δικονομικό χυλό και απέναντι σ' ένα αόρατο τέρας που ονομάζεται «αρχεία της Στάζι».

Αυτά τα «αρχεία» που δεν καταδέχτηκε να τα «αξιοποιήσει» καμιά κυβέρνηση, κανένας υπουργός και κανένας εισαγγελέας μέχρι σήμερα, βρέθηκαν διάσπαρτα και ασύνδετα στη δικογραφία, σαν πεταμένα κουρελόχαρτα.

ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΤΗΚΕ ΛΟΙΠΟΝ ένας μάρτυρας, ο οποίος έχει επιδείξει ανάλογη προθυμία σε πολλές περιπτώσεις, και δέχτηκε να «νομιμοποιήσει» με τη μαρτυρία του κάποια «χαρτιά» εις βάρος ορισμένων κατηγορουμένων. Ανακουφισμένο το δικαστήριο εναποθέτει στον κύριο αυτόν όλη την ευθύνη της αποδεικτικής διαδικασίας. Η πρόεδρος τον αναγορεύει προκαταβολικά σε κύριο και μοναδικό μάρτυρα: «Είσθε ίσως ο μόνος μάρτυς που μπορεί να μας πει κάποια πράγματα». Και ο εισαγγελέας εκφράζει την εκτίμησή του για τις «ικανότητες» και το «θάρρος» του μάρτυρα, προτού καλά καλά αρχίσει η εξέτασή του.

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ κατανοεί τη γύμνια της κατηγορίας, ζητά να κληθούν υπουργοί, σύμβουλοι, αστυνομικοί, ακόμα και ο ίδιος ο Κάρλος. Συνήγορος πολιτικής αγωγής δηλώνει απελπισμένος στο διάδρομο ότι αυτή η δίκη δεν έπρεπε να γίνει. Και όμως γίνεται, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των συνηγόρων υπεράσπισης που φτάνουν στο οριακό σημείο της αποχώρησης. Είναι, φαίνεται, μεγάλη «εθνική» ανάγκη να καταδικαστούν κάποιοι. Οποιοιδήποτε, βρε αδερφέ.
 

 

13/03/04

 

ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να ακούσουμε από κοντά την Τζιούλιετ Μίτσελ μας προσφέρει η επιστημονική επιτροπή του προγράμματος "Σπουδές φύλου και Ισότητας στις Κοινωνικές και Πολιτικές Επιστήμες" του Πάντειου Πανεπιστημίου. Καθηγήτρια Ψυχανάλυσης και Σπουδών Φύλου, μέλος της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Εταιρείας, η Τζούλιετ Μίτσελ σφράγισε το σύγχρονο φεμινιστικό κίνημα με το πλούσιο θεωρητικό έργο της, μικρό μέρος του οποίου έχει μεταφραστεί και στην Ελλάδα. Θα μιλήσει τη Δευτέρα 15 Μαρτίου στις 18.30 στο αμφιθέατρο "Σάκη Καράγιωργα" του Παντείου (Λ. Συγγρού 136, Νέο Κτίριο, πρώτος όροφος) με θέμα "Από τις 'γυναίκες' στο 'φύλο': νέες προσεγγίσεις και νέα περιεχόμενα".

"ΟΤΑΝ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ του 1960 άρχισε η λεγόμενη δεύτερη φάση του κινήματος για την απελευθέρωση των γυναικών, οι γυναίκες δεν θεωρούνταν κατηγορία ανάλυσης", διαβάζουμε στην περίληψη της διάλεξης της Τζούλιετ Μίτσελ. "Οι γυναίκες στις έρευνες κατατάσσονταν σε μία από τις δύο κατηγορίες: είτε ως σύζυγοι των συζύγων τους είτε ως θυγατέρες των πατέρων τους. Οι γυναίκες και 'η γυναίκα' ήταν 'κρυμμένες από την ιστορία' και ο στόχος του φεμινισμού ήταν να τις ανακαλύψει και να τις τοποθετήσει στο χάρτη. Παρόλο που οι γυναίκες μετείχαν πάντα στη μισθωτή εργασία, τοποθετούνταν εξ ορισμού στην οικογένεια. Οικογένεια και γυναίκα μέσα σε αυτήν ήταν σχεδόν συναφείς έννοιες".

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ από τη διαπίστωση αυτή, και αντλώντας τα συμπεράσματά της από το βρετανικό παράδειγμα, η Τζούλιετ Μίτσελ θα παρουσιάσει στη διάλεξή της τις μεταβολές που σημειώθηκαν στη θέση των γυναικών από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ως σήμερα. Και θα υποστηρίξει ότι χάρη στα επιτεύγματα του φεμινισμού ως πολιτικής πρωτοπορίας, αλλά και στις δημογραφικές αλλαγές, οι γυναίκες δεν προσδιορίζονται πλέον με κριτήριο την οικογένεια. "Ο ορισμός του γυναικείου φύλου σταμάτησε να έχει βάση την αναπαραγωγή", σημειώνει. "Θα επιχειρήσω να καταδείξω ότι η νέα χρήση του όρου 'φύλο' (gender) εισήχθη ως λέξη-κλειδί του φεμινισμού, η οποία υποδεικνύει μια σεξουαλικότητα ανεξάρτητη από την αναπαραγωγή, καθώς και σεξουαλικές σχέσεις που δεν είναι απαραίτητα ετεροφυλοφιλικές ή τεκνοποιητικές [...]. Η έλευση του όρου gender αντικατοπτρίζει τη μετάβαση σε μια νέα δημογραφική τάξη".

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ την αναγόρευση της 20ης Μαρτίου (πρώτης επετείου της αμερικανοβρετανικής επίθεσης κατά του Ιράκ) σε ημέρα διεθνούς αντιπολεμικής δράσης, σύλλογοι εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης οργανώνουν την ερχόμενη Παρασκευή ανάλογες δραστηριότητες σε πολλά σχολεία της Αθήνας και της επαρχίας. Η αρχική ιδέα ανήκει στην παράταξη των Παρεμβάσεων, στην ηλεκτρονική σελίδα της οποίας παρατίθεται πλούσιο σχετικό υλικό (http://www.paremvasis.gr/2003/aey/index.html).

 

 

06/03/04

 

ΣΤΗ ΣΤΗΛΗ αυτή φιλοξενήσαμε καταγγελία της κυρίας Β. Θεοδωροπούλου για «κακοποίηση του περιβάλλοντος» στη Σέριφο από ανέγερση οικοδομής (14/2/04). Διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν και άλλα δημοσιεύματα που κατήγγειλαν το ίδιο θέμα σαν «κίνδυνο για το τοπίο της Σερίφου, με την καταστροφή κυκλώπειων συμπλεγμάτων βράχων, εξαιρετικών δειγμάτων πρωτοκυκλαδικής περιόδου».

ΩΣΤΟΣΟ, όπως μας πληροφορεί η «άλλη πλευρά», οι πέτρες που επιθυμεί να διασώσει η επιστολογράφος μας δεν φαίνεται να διαθέτουν καμιά ειδική προστασία από αρχαιολογική υπηρεσία, την Πολεοδομία ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια αρχή. Αποτελούν χαρακτηριστικό γνώρισμα της περιοχής, αλλά η απόδοσή τους των χαρακτηρισμών «κυκλώπεια»
ή «πρωτοκυκλαδικά» δείγματα, είναι μάλλον αδόκιμη αν όχι παραπλανητική. Και το σημαντικότερο: οι πέτρες αυτές δεν κινδυνεύουν από την ανέγερση της επίμαχης οικοδομής, διότι έχει προβλεφθεί η διατήρησή τους στη διάταξη των κτιρίων και μάλιστα έχουν ενταχθεί ως αισθητικά στοιχεία του περιβάλλοντος. Οχι μόνο δεν καταστρέφονται, αλλά ούτε καν μετακίνησή τους δεν προβλέπεται, παρά μόνο μια πέργκολα που θα περάσει πάνω από δύο πέτρες.

ΕΚΤΟΣ ΑΥΤΟΥ, παρόμοιες πέτρες βρίσκονται διάσπαρτες σε όλη την περιοχή αυτή, χωρίς βέβαια
να τη μετατρέπουν σε χώρο ειδικής προστασίας. Ακόμα και η ίδια η καταγγέλλουσα διαθέτει παρόμοιες πέτρες στη δική της ιδιοκτησία, η οποία είναι όμορη προς το οικόπεδο που πρόκειται να αναγερθεί η κατοικία. Αλλωστε το ένα από τα δύο επιχειρήματα της καταγγέλλουσας
είναι ότι της κόβει τη θέα. Οπως γράφει στην πρώτη της καταγγελία προς τον κ. Σηφουνάκη, «τα διώροφα τμήματα της οικοδομής (...) θα ενοχλήσουν σοβαρά όχι απλώς το βλέμμα εκείνων που βρίσκονται πίσω από αυτά, ούτε επιπροσθέτως μόνο το βλέμμα των ιδιοκτητών των γύρω κατοικιών ή το βλέμμα των λουομένων στην παραλία Καράβι, αλλά, σας βεβαιώ, θα ενοχλήσουν ακόμα και το βλέμμα των επιβατών στα πλοία που μπαίνουν και βγαίνουν από το λιμάνι της Σερίφου».

ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑΜΕ να εμπλακούμε σε μια προσωπική αντιδικία γειτόνων. Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι τελικά έχει εκδοθεί μια νόμιμη άδεια, το οικόπεδο έχει ελεγχθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία και το μόνο που φαίνεται ότι διακυβεύεται είναι η θέα των γειτόνων. Οι καημένες οι πέτρες έμπλεξαν άθελά τους σε έναν καβγά που είχε άλλο στόχο. Ας τις αφήσουν, λοιπόν, και οι δύο πλευρές στην ησυχία τους. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου ας προχωρήσουν στην κατασκευή χωρίς να τις καταστρέψουν (για ποιο λόγο, άλλωστε;). Και οι γείτονες ας μην τις επικαλούνται για να διασώσουν τη θέα τους.
 

 

 

www.iospress.gr