www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

 

29/11/08

 

  Τελικά η προβοκάτσια με το Πεδίο Βολής Λόφων στη Φλώρινα καλά κρατεί. Αυτή τη φορά ο στρατός δεν αρκέστηκε να τοιχοκολλήσει μια ανακοίνωση, όπως συνέβη πριν από δύο μήνες, αλλά έστειλε στον τοπικό Τύπο την ανακοίνωση που δημοσιεύουμε, με την οποία προειδοποιείται ο τοπικός πληθυσμός ότι Δευτέρα και Τρίτη θα εκτελεστούν «βολές φορητού οπλισμού» από το πρωί στις 8 μέχρι τα μεσάνυχτα. «Επικίνδυνη περιοχή είναι η περιλαμβανόμενη μεταξύ των ορίων: Λόφοι, Βεύη, Κέλλη, Μελίτη. [...] Στην παραπάνω περιοχή απαγορεύεται αυστηρά η κίνηση και η παραμονή ανθρώπων, οχημάτων και ζώων». Ακολουθεί η υπογραφή «από τη Στρατιωτική Υπηρεσία», λες και βρισκόμαστε σε συνθήκες στρατιωτικού καθεστώτος.


  Τα τέσσερα «σημεία» που οριοθετούν την «επικίνδυνη περιοχή» είναι βέβαια χωριά που κατοικούνται, ενώ ο χώρος ανάμεσά τους είναι καλλιέργειες και βοσκοτόπια. Με την ανακοίνωση αυτή η «Στρατιωτική Υπηρεσία» καταργεί τις τοπικές αρχές, που πριν από λίγες μέρες είχαν ομόφωνα ζητήσει την κατάργηση του πεδίου βολής, και προκαλεί την κοινή γνώμη της περιοχής που είχε ησυχάσει μετά το κλείσιμο του πεδίου βολής επί μια τετραετία (από το 2004).

  Προηγήθηκε βέβαια η απάντηση του υπουργού Εθνικής Αμυνας σε σχετική ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Περικλή Κοροβέση και Γιάννη Μπανιά. Ο κ. Μεϊμαράκης υποστηρίζει ότι «οι στόχοι βρίσκονται μακριά από κατοικημένες περιοχές», ότι «οι τροχιές των βλημάτων δεν διέρχονται πάνω από οικισμούς, εθνικές και επαρχιακές οδούς» και ισχυρίζεται ότι «ουδέποτε διεκόπη η λειτουργία του», κάτι που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με όσα γνωρίζουν οι κάτοικοι από πρώτο χέρι.


  Δεν περιμέναμε από τον κ. Μεϊμαράκη να εισακούσει τις διαμαρτυρίες των κατοίκων. Ούτε βέβαια να πειστεί από τις ερωτήσεις των δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ή τα δημοσιεύματα του «Ιού». Αλλωστε ο ίδιος έχει επιλέξει ως εκπρόσωπο τον γνωστό νοσταλγό πραξικοπημάτων (βλ. σχετ. «Ο "μαύρος" του κ. Μεϊμαράκη», Ιός, 2/11/08). Το κακό είναι ότι δεν λαμβάνουν υπόψη τους ο υπουργός Αμυνας και η κυβέρνηση τις αυστηρές προειδοποιήσεις ακόμη και ανθρώπων που δεν μπορούν να κατηγορηθούν ως ελλιπούς «εθνικοφροσύνης», όπως ο πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Νικόλαος Μέρτζος ή ο αναλυτής Σταύρος Λυγερός.

 

  Και το χειρότερο είναι ότι με την απάντησή του σχεδόν ειρωνεύεται όλο τον λαό της περιοχής. Γιατί πώς αλλιώς είναι δυνατόν να ερμηνευτεί η δήλωση του υπουργού ότι «είναι το ασφαλέστερο πεδίο βολής στην ελληνική επικράτεια και το πλέον κατάλληλο για την επιχειρησιακή εκπαίδευση δυνάμεων επιπέδου μονάδας-σχηματισμού, δραστηριότητα ζωτικής σημασίας για τη μαχητική ικανότητα των μονάδων του Στρατού Ξηράς»; Και αν ισχύει αυτή η δήλωση, τότε για ποιο λόγο, όπως λέει λίγο παραπάνω ο υπουργός, «εξετάστηκε από επιτροπή η δυνατότητα μεταφοράς του πεδίου βολής, αλλά δεν βρέθηκε χώρος κατάλληλος για τη μετεγκατάστασή του»;
 

 

 


«Θυμηθείτε το σίριαλ Ζαχόπουλου. Σε λίγο θα βγουν όλοι αθώοι και για την υπόθεση του Βατοπεδίου. Σήμερα ανακαλύψαμε το Αγιο Ορος; Δεν συναλλάσσεται εδώ και δεκαετίες;»

Παναγιώτης Ψωμιάδης

(Επίσημη ανακοίνωση νομάρχη Θεσσαλονίκης, 17/9/08)

 

 

 

22/11/08

 

  «Συγκλονίστηκαν στις 17 Νοέμβρη, τα Χανιά από την εκπληκτική συμμετοχή και ενθουσιασμό της φετινής πορείας για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου του '73. Μετά από πολλά χρόνια, η επέτειος αυτή ήταν φορτισμένη με το νόημα που της πρέπει. Να εκφράζει, δηλαδή, τις διεκδικήσεις και τους αγώνες των αποκλεισμένων, των καταπιεσμένων της εποχής της που όλο και αυξάνονται. Στα Χανιά η πορεία έγινε αφορμή να συνδεθεί ο μεγαλειώδης αγώνας των φυλακισμένων με εκείνον των μεταναστών απεργών πείνας, οι οποίοι σήμερα διεκδικούν το αυτονόητο: το δικαίωμα τους στη ζωή». (Από την ανακοίνωση της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους 15 μετανάστες απεργούς πείνας).


  Η ημέρα του Πολυτεχνείου είναι η μόνη καθιερωμένη με αργία (στα σχολεία και ΑΕΙ) επίσημη εθνική εορτή που χρειάζεται όλη την αστυνομία και τις δυνάμεις της τάξης για να εορταστεί. Η απόλυτη κρατική σχιζοφρένεια σε μια πορεία που θέλουν να τη μετατρέψουν σε παρέλαση. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή, διότι αντί να μετατραπεί η πορεία του
Πολυτεχνείου με τη συμβολή της ΕΛ.ΑΣ. σε παρέλαση, μπορεί να μετατραπούν οι άλλες παρελάσεις σε πορείες. Αυτό για όσους δυσπιστούν στην αναγκαιότητα να «γιορτάζεται» η ημέρα του Πολυτεχνείου.

  Πολύς λόγος έγινε για την φετιχιστική σχέση της «νεολαίας ΠΑΣΟΚ» με τη λεγόμενη «σημαία του Πολυτεχνείου». Το χειρότερο είναι ότι ο εμφανιζόμενος ως θεματοφύλακας του «ιερού κειμηλίου» Ιωάννης Τσαμουργκέλης είναι το ίδιο πρόσωπο που ως εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ έδωσε την έγκρισή του για την κατάλυση του Πανεπιστημιακού Ασύλου στις 18/11/85, με αποτέλεσμα τη βίαιη επέμβαση των ΜΑΤ και των ΕΚΑΜ στο Χημείο. Γι' αυτή του τη στάση, ο κ. Τσαμουργκέλης, ο οποίος διδάσκει σήμερα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, διαγράφηκε στις 10/12/85 από τη γενική συνέλευση των φοιτητών του Οικονομικού Τμήματος.


  Την αποκάλυψη της στήλης για τη δίωξη του δάσκαλου στη Σέριφο που είχε γράψει πριν από είκοσι χρόνια ένα εμπεριστατωμένο άρθρο κατά των μαθητικών παρελάσεων φέρνει στη Βουλή μετά τον Περικλή Κοροβέση και ο Τάσος Κουράκης. Ο βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ ρωτά τον υπουργό Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη αν πρόκειται να «σταματήσει έστω και τώρα η πρωτοφανής διαδικασία κρατικού ελέγχου του φρονήματος του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού, μια διαδικασία δηλαδή που θίγει άμεσα το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας και τη δημόσια εκπαίδευση ειδικότερα», επειδή «τέτοιες διαδικασίες θυμίζουν τη μαύρη λογική της εξόντωσης 'αντιφρονούντων' άλλων εποχών».

 

  Για το ίδιο ζήτημα διαμαρτύρεται ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Σύρου-Τήνου-Μυκόνου, σημειώνοντας ότι «η συγκεκριμένη ενέργεια του Υπουργείου είναι πρωτοφανής και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης απόψεων και ιδεών». Τη δίωξη καταγγέλλει και η ΕΣΑΚ-ΔΕΕ του Συλλόγου εκπαιδευτικών Π.Ε Σύρου-Τήνου-Μυκόνου αποδοκιμάζοντας «κάθε προσπάθεια διοικητικού ελέγχου του 'εθνικού φρονήματος' των πολιτών, που μας θυμίζει άλλες εποχές διώξεων ιδεών» και την «απόπειρα εκφοβισμού και λογοκρισίας (εν έτει 2008!) του συναδέλφου».
 

 

 


«Οι διευθυντές των επιχειρήσεων 419 φορές περισσότερα χρήματα από τους εργάτες, σε αντίθεση με την προηγούμενη δεκαετία, που κέρδιζαν 'μόνο' 42 φορές περισσότερα»

Loic Wacquant

("Οι φυλακές της μιζέριας", εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2001)

 

 

 

15/11/08

 

  Χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα ταλαντούχος για να καταφέρει να κάνει τον Αδωνι Γεωργιάδη συμπαθή στη στήλη. Τα κατάφερε ο παρουσιαστής του Extra και του Real Γιάννης Παπαγιάννης, ο οποίος δεν δίστασε να βγάλει στον αέρα τα αυστηρά προσωπικά οικογενειακά προβλήματα του βουλευτή του ΛΑΟΣ, θίγοντας ακόμα και το παιδί του. Πρόκειται για μια ακραία χυδαιότητα που μπροστά της μοιάζει αθώο το τηλεσκουπίδι που παρουσιάζει η σύζυγος του κ. Γεωργιάδη. Αλλά δεν είναι πρώτη φορά που μας εκπλήσσει με το «δημοσιογραφικό» του τάλαντο ο κ. Παπαγιάννης. Ηταν εκείνος που είχε κάνει την πρόβλεψη ότι οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Βατοπεδίου είναι «μούφα» και ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο.


  Η υπόθεση του δασκάλου στη Σέριφο που διώκεται από το υπουργείο Παιδείας επειδή διατύπωσε πριν από είκοσι χρόνια την αντίθεσή του προς τις μαθητικές παρελάσεις ("Ιός", 8/11/08) θα συζητησθεί και στη Βουλή, μετά από ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Περικλή Κοροβέση. Το θέμα ααπασχολεί ήδη και τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαιδευτικών, ενώ πολλοί δάσκαλοι επικοινωνούν με τη στήλη για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στον διωκόμενο. Ο Γιώργος Κυριακού, δάσκαλος στην Αίγινα, παρατηρεί: "Συμπαραστέκομαι στο συνάδελφό μου από τη Σέριφο. Οι παρελάσεις όμως είναι απλά κατάλοιπα ενός αυταρχικού καθεστώτος ή παρακαταθήκες ενός εφιαλτικού μέλλοντος;"

  Αμέσως μετά τη δημοσίευση της σκανδαλώδους μεθόδου πρόσληψης της κόρης του τ. προέδρου του ΤΕΙ Πειραιά στο διδακτικό προσωπικό, η στήλη έγινε δέκτης πολλών καταγγελιών για αντίστοιχες μεθοδεύσεις στο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο ΕΜΠ αλλά και σε άλλα ιδρύματα. Μόνο από το γνωστικό αντικείμενο του κάθε ενός υποψηφίου γιου ή κόρης καθηγητού γίνεται φανερή η συγγενική πριμοδότηση. Ολόκληρες προτάσεις περιγράφουν τον τίτλο ενός μαθήματος φωτογραφίζοντας τα «καμάρια» των καθηγητών.


  Το χειρότερο είναι ότι οι ίδιοι αυτοί καθηγητές έχουν πρωτοστατήσει με δηλώσεις τους υπέρ του «αξιοκρατικού» (για τους άλλους) σχεδίου Γιαννάκου και τώρα Στυλιανίδη. Μια και η στήλη δεν είναι δυνατόν να εξετάσει όλες αυτές τις καταγγελίες, που στο κάτω κάτω αφορούν την διδακτική κοινότητα, τα ίδια τα όργανα αυτής της κοινότητας οφείλουν να ασχοληθούν με τα της «κληρονομικότητας» στον κλάδο τους. Με πλαστούς τίτλους, ανύπαρκτες προϋπηρεσίες και εκβιασμούς των καθηγητών εκλεκτόρων δεν χτίζεται το αυτόνομο και αξιοκρατικό Πανεπιστήμιο που «οραματίζεται» το υπουργείο Παιδείας.

 

  Στις φυλακές έγινε τις τελευταίες βδομάδες η πιο συγκροτημένη μαζική κινητοποίηση που ζήσαμε το τελευταίο διάστημα. Ανάμεσα στις αποτυχημένες κομματικές αντιπαραθέσεις, τα σκάνδαλα, την οικονομική κρίση και την προπαγανδιστική λογική των καναλιών και πολλών εφημερίδων, η μόνη αχτίδα αλληλεγγύης και κοινής δράσης προήλθε από τους κρατούμενους των άθλιων ελληνικών φυλακών. Με όπλο την ήδη επιβαρημένη υγεία τους και τη φωνή τους γέμισαν ελπίδα την κοινωνία των πολιτών, που άφωνη απέξω παρακολουθεί την παραβίαση των δικαιωμάτων της και την συρρίκνωση των αντιστάσεών της.
 

 

 


Οταν το ράσο γίνεται σημαία,
τότε η νίκη είναι βεβαία.

(Επίκαιρο σύνθημα των λαοσυνάξεων του '87 για την εκκλησιαστική περιουσία)

 

 

08/11/08

 

  Ο φιλόλογος Ανδρέας Τακαλιός, με αφορμή την παρουσίαση του έργου της ΕΔΙΑ από τις στήλες του «Ιού» («Ζωντανά μνημεία αντίστασης», 26/10/08), μας στέλνει τη φωτογραφία του σπιτιού της Τασιουλίνας στον Πεντάλοφο Κοζάνης (φωτ. Αχιλλέα Βούγια) με τις ακόλουθες παρατηρήσεις: «Είναι γεγονός πως η κοινότητα Πενταλόφου αποφάσισε, για λόγους που αυτή γνωρίζει καλύτερα, το μουσείο να γίνει στο Δημοτικό Σχολείο του γειτονικού Βυθού και όχι στον Πεντάλοφο που φιλοξένησε όλες τις υπηρεσίες της Μεραρχίας του ΕΛΑΣ (στο Βυθό ήταν οι υπηρεσίες υπόδησης και ένδυσης). Δεν θα ήθελα αυτά που γράφω να εκληφθούν ως τοπικιστική
αντίδραση. Είθε να γίνει κάτι στο σχολείο του Βυθού. Προσωπικά δεν το πολυπιστεύω. Το μέρος όμως που επελέγη δεν υπήρξε ποτέ έδρα της 9ης Μεραρχίας».


  «Για την ιστορική αλήθεια», σημειώνει ο κ. Τακαλιός, «έδρα της 9ης Μεραρχίας ήταν απ' τον Δεκέμβριο του 1943 το εικονιζόμενο κτίριο στον Πεντάλοφο (οικία της Τασιουλίνας, δηλαδή της Αναστασίας Πανταζή). Ως το Δεκέμβρη του '43 το κτίριο αυτό φιλοξενούσε το νοσοκομείο των ανταρτών, το οποίο μεταστεγάστηκε στο γειτονικό Δίλοφο για λόγους ασφαλείας. Ο Πεντάλοφος ήταν ο υπ' αριθ. 1 στόχος των Γερμανών, που τελικά στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις 5-6 Ιουλίου του 1944 έκαψαν το σπίτι της φωτογραφίας και άλλα οικήματα στον Πεντάλοφο, μεταξύ των οποίων και το σχολείο, ένα λαμπρό κτίσμα, και σχεδόν όλα τα σπίτια του μαρτυρικού Βυθού. Οσοι αντάρτες πέρασαν από κει και είναι εν ζωή θα ξέρουν αυτά που γράφω και μπορούν να τα επιβεβαιώσουν. Πέραν τούτου θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον κ. Βαρδινογιάννη αλλά και τον καθηγητή κ. Νίκο Καλογερόπουλο, μέλος της ΕΔΙΑ, για τις μέχρι τώρα προσπάθειες, το σθένος και την υπομονή τους».

  «Επεισοδιακός» θεωρήθηκε ο φετινός γιορτασμός της 28ης Οκτωβρίου στο ελληνικό μειονοτικό σχολείο του Αργυροκάστρου. Αλβανοί μαθητές του συστεγαζόμενου Λυκείου γιουχάισαν (με συνθήματα και τον αλβανικό εθνικό ύμνο) την τελετή. Ο Ελληνας διευθυντής προσέφυγε στον Αλβανό συνάδελφό του, που υποχρέωσε τους παρεκτραπέντες να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη. Η είδηση δεν βρίσκεται στον εθνικιστικό χουλιγκανισμό των «πλειονοτικών», αλλά στο ότι οι Βορειοηπειρώτες μπορούν και γιορτάζουν πανηγυρικά μια εθνική γιορτή που αναφέρεται (και) στην κατάληψη αλβανικών εδαφών απ' τον ελληνικό στρατό. Τη στιγμή που οι ομόλογοί τους «μη Τούρκοι» της Θράκης στερούνται δικαστικά ακόμη και το στοιχειώδες δικαίωμα του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού.


  Ηταν Σεπτέμβρης όταν η παθολόγος του νοσοκομείου Νίκαιας ζήτησε να γίνουν άμεσα εξετάσεις νεφρών στον Χριστόδουλο Ξηρό και μετά το Νοσοκομείο Συγγρού να προσδιορίσει την ενδεδειγμένη αγωγή. Τον Οκτώβριο επανέλαβε η γιατρός την έκκλησή της διαπιστώνοντας νέα συμπτώματα. Τώρα που είναι Νοέμβριος ίσως γίνει η μεταφορά του κρατούμενου στο νοσοκομείο για τις εξετάσεις. Η έννοια άμεσα στον Κορυδαλλό ακολουθεί τους ρυθμούς των υπευθύνων. Μην απορεί κανείς λοιπόν για τους συχνούς θανάτους κρατουμένων. Αδειάζουν έτσι και οι θέσεις.
 

 

 


Εγώ πάντως
εξακολουθούσα να βλέπω τον επερχόμενο
μεσαίωνα
με φάλαγγες πιστών
με αργυρά δισκοπότηρα αφρίζοντα αίμα
με σημαιοστολισμούς και παρελάσεις.

Μιχάλης Κατσαρός

(Κατά Σαδδουκαίων)

 

 

01/11/08

 

  Τώρα να δούμε τι θα πουν όλοι εκείνοι που από την ασφάλεια του αθηναϊκού γραφείου τους ή την ανωνυμία του μπλογκ τους είχαν αποδυθεί σε διαγωνισμό συκοφάντησης και απειλών εναντίον των πολιτών της Φλώρινας που ξεσηκώθηκαν με μοναδικό αίτημα να μην ξανατεθεί σε λειτουργία το πεδίο βολής Λόφων. Με συντεταγμένες δημοκρατικές διαδικασίες σύσσωμος ο τοπικός πληθυσμός στάθηκε τώρα στο πλάι των κατοίκων της περιοχής Μελίτης-Λόφων και ζητάει την απομάκρυνση του επικίνδυνου πεδίου βολής.


  Χαρακτηριστικό είναι το πρωτοσέλιδο της τοπικής εφημερίδας «Ανατροπή». Κάτω από τον τίτλο «Απομάκρυνση τώρα!» και τον υπέρτιτλο «Ζητούν κάτοικοι και φορείς για το πεδίο βολής Λόφων», η εφημερίδα αφιερώνει τέσσερεις σελίδες στην υπόθεση, όπου φιλοξενούνται απόψεις όλου του πολιτικού φάσματος. Κοινός τόπος η ομόφωνη απόφαση πολιτικών εκπροσώπων, φορέων και κατοίκων να μην ξαναλειτουργήσει το πεδίο βολής. Και βέβαια η «Ανατροπή» δεν είναι το δημοσιογραφικό όργανο του «Ουράνιου Τόξου», αλλά εκφράζει τη δημοτική αρχή της πόλης και πρόσκειται στην κυβέρνηση.

  Στο ίδιο φύλλο φιλοξενείται εκτενές ρεπορτάζ από τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Μελίτης που εξελίχτηκε σε λαϊκή συνέλευση. Είναι χαρακτηριστικό ότι με αξιοσημείωτη ωριμότητα οι κάτοικοι δεν ασχολήθηκαν με τις απόπειρες της κυβέρνησης Γκρούεφσκι να εκμεταλλευτεί την υπόθεση. Η σύσκεψη κατέληξε στην επικύρωση του ψηφίσματος για την κατάργηση του πεδίου βολής που είχε αποφασιστεί ήδη από το 2003.


  Οσο για τα επεισόδια, αντιγράφουμε από την τοποθέτηση του πολιτευτή του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Τσότσκου: «Καταλύθηκαν οι θεσμοί και τα πάντα. Σύρθηκε και διασύρθηκε ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου σαν κοινός απατεώνας, μαζί με άλλους τρεις. Και ζήτησαν οι κύριοι να υπάρξει διάλογος. Πώς; Οι μεν κρατούμενοι και οι άλλοι από θέση ισχύος;»
 

  Κοινή ήταν η δυσαρέσκεια για την προσπάθεια ορισμένων καναλιών να αμφισβητήσουν πάλι το «φρόνημα» των κατοίκων. «Πατριωτικό είναι αυτό που συμφέρει την πατρίδα, άρα τον τόπο μου, άρα τη Μελίτη, άρα τους Λόφους, άρα την υγεία των κατοίκων», δήλωσε ο κ. Τσότσκος. «Και όχι να σηκώνουμε δήθεν γαλανόλευκες σημαίες και να βγαίνουμε στα κανάλια και να λέμε ‘Είσαι Ελληνας υπήκοος ή Ελληνας το γένος;’ να βάζουμε μια γυναικούλα στην πλατεία να της λέμε ‘Το θέλετε κυρία μου. Θέλετε ή δεν θέλετε στρατό εκεί;’. Είναι δυνατόν να τα λέει αυτά σε μια απλή γυναίκα;».

  Αναρωτιέται κανείς αν όλα αυτά δεν ήταν γνωστά σ’ εκείνους που αποφάσισαν και διέταξαν –σε δυο μάλιστα διαδοχικές φάσεις- την επαναλειτουργία του πεδίου βολής που είχε παραμείνει αδρανές από το 2004. Ποιοι είναι αυτοί που επιχείρησαν την προβοκάτσια, στρέφοντας την αστυνομία και τον στρατό εναντίον των κατοίκων; Και ποιοι συζητούν ακόμα και σήμερα την επανάληψη της ίδιας επιχείρησης, αδιαφορώντας για τη δημοκρατία και την ηρεμία της περιοχής;

 

 


«Είναι απαράδεκτο να προβάλλεται κατά το δοκούν και να διαστρεβλώνεται ατιμωτητί οποιαδήποτε προσπάθεια, πρωτοβουλία, ανακοίνωση, διαμαρτυρία ή καταγγελία για ζητήματα που έχουν σχέση με διαφθορά και διαπλοκή, από τον οποιονδήποτε ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό».

Κώστας Καραμανλής

(Ομιλία σε παρουσίαση βιβλίου, 28/2/2001)

 

 

 

 

www.iospress.gr