Το ξεχασμένο 1998


"Αμερικανοί νεοναζιστές στέλνουν τον άνθρακα"
                («Η Καθημερινή», 30/10/2001) 


ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ μέρες τα μισόλογα και οι ημιεπίσημες διαρροές στις ΗΠΑ ότι για τα αλλεπάλληλα κρούσματα επιθέσεων με άνθρακα ίσως και να ευθύνονται ομάδες ακροδεξιών και ρατσιστών στο εσωτερικό της υπερδύναμης. Είναι αλήθεια ότι από την πρώτη στιγμή οι αρμόδιοι απέφυγαν να συνδέσουν ευθέως την δι' αλληλογραφίας τρομοκρατία με την Αλ Κάιντα και τον Μπιν Λάντεν. Ακόμα και ο πολυλογάς πρόεδρος ήταν στο σημείο αυτό πολύ προσεκτικός. Ομως τα ειδησεογραφικά πρακτορεία και οι αναλυτές δεν άφηναν μέχρι την περασμένη Δευτέρα καμία αμφιβολία στο κοινό τους: ο ένοχος έπρεπε να αναζητηθεί στον ίδιο σατανικό εγκέφαλο που σχεδίασε την επίθεση στους δίδυμους πύργους.

ΚΑΤΙ, ΛΟΙΠΟΝ, άλλαξε τις τελευταίες μέρες. Δειλά δειλά στην αρχή και με μεγαλύτερη σιγουριά στη συνέχεια, αρχίζουν όλοι να μιλούν για τους «εξτρεμιστές» στο εσωτερικό των ΗΠΑ και να πιστοποιούν ότι τα δείγματα άνθρακα που αναλύθηκαν δεν προήλθαν ούτε από τα ξεπεσμένα εργαστήρια της τέως Σοβιετικής Ενωσης ούτε από τα μυστηριώδη βιολογικά εργοστάσια του Σαντάμ.

ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ μ' αυτή την ιστορία είναι ότι όλοι μιλούν ή σχολιάζουν τις επιθέσεις με άνθρακα λες και ήταν οι πρώτες στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ. Κανείς δεν κάνει τον κόπο να θυμίσει στην παγκόσμια κοινή γνώμη ότι μόλις πριν από δύο χρόνια υπήρξε πραγματικό κύμα παρόμοιων επιθέσεων, με προέλευση 100% εγχώρια. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η διάσημη Αμερικανίδα αναλύτρια της τρομοκρατίας Τζέσικα Στερν, μέσα στο 1998 σημειώθηκαν 37 επιθέσεις με άνθρακα στο έδαφος των ΗΠΑ! Βέβαια, όπως αποδείχτηκε, οι περισσότερες από αυτές ήταν απλές φάρσες και καμία δεν προκάλεσε ανθρώπινο θύμα. Ομως σε κάποιες από αυτές, οι δράστες είχαν στη διάθεσή τους επικίνδυνα υλικά, τα οποία απλώς δεν αξιοποίησαν όπως έπρεπε.

ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ στην περίπτωση του κύματος επιθέσεων του 1998 είναι ότι οι κύριοι στόχοι ήταν παρόμοιοι με τους σημερινούς: κυβερνητικά κτίρια, μέσα ενημέρωσης, μεγάλες επιχειρήσεις. Για να μη μείνει αμφιβολία για την ιδεολογική ταυτότητα των δραστών, στους στόχους περιλαμβανόταν και ό,τι θεωρούν «αντεθνικό» οι ομάδες των νεοναζιστών και των ακροδεξιών στις ΗΠΑ: οι κλινικές που κάνουν αμβλώσεις, προοδευτικά σχολεία, κάποια κέντρα διασκέδασης της νεολαίας. Από τις 37 επιθέσεις του 1998 υπήρξε φόβος μόλυνσης τουλάχιστον 5.529 ανθρώπων. Από αυτούς, οι 1.202 χρειάστηκε να υποβληθούν σε απολύμανση, σε εξετάσεις και μπήκαν σε ολιγόωρη ή πολυήμερη καραντίνα.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ συνεχίστηκε και το 1999. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο σε μία μέρα (5 Φεβρουαρίου 1999) στάλθηκαν επιστολές με απειλή άνθρακα στην «Ουάσιγκτον Ποστ», σε ένα ομοσπονδιακό κτίριο της Ουάσιγκτον, σε ένα ταχυδρομικό γραφείο στο Κολούμπους της Τζόρτζια και στο γραφείο του τηλεοπτικού δικτύου NBC στην Ατλάντα. Μεταξύ 18 και 22 Φεβρουαρίου 1999 υπήρξαν 35 ακόμα συναγερμοί για άνθρακα. Το Μάρτιο του 1999 ο Νιλ Γκάλαχερ, υποδιευθυντής του τμήματος ασφαλείας του FBI, διατύπωνε δημόσια την αγωνία του: «Δεν περνά ούτε μέρα χωρίς να ακούσουμε ότι κάπου στις ΗΠΑ υπάρχει μια απειλή για επίθεση με άνθρακα».

ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΕΠΟΜΕΝΩΣ έκπληξη στις ΗΠΑ με τις μολυσμένες επιστολές. Απλώς ο μηχανισμός της πολεμικής προπαγάνδας δεν επέτρεπε τις πρώτες μέρες να στραφούν οι φόβοι της κοινής γνώμης και προς τον «εσωτερικό εχθρό», δηλαδή τις «υπεραμερικανικές» εθνικιστικές και νεοναζιστικές ομάδες. Δυστυχώς, στην παραπληροφόρηση αυτή συνέτειναν και τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης που ασφαλώς διέθεταν τα στοιχεία που παρουσιάζουμε σήμερα. Θυμίζουμε ότι ακόμα και τις μέρες της πρώτης μαζικής υστερίας για τον κίνδυνο του άνθρακα (1998-1999) οι αμερικανικές αρχές χρησιμοποίησαν το κλίμα για να ενισχύσουν όχι την εσωτερική δημόσια υγεία ή την ασφάλεια των απλών πολιτών απέναντι στο ενδεχόμενο επιθέσεων με άνθρακα, αλλά τη χρηματοδότηση των πολεμικών προετοιμασιών για βιοχημικό πόλεμο, προγραμματίζοντας το μαζικό εμβολιασμό του στρατού τους και εκτοξεύοντας το σχετικό ετήσιο κονδύλι του προϋπολογισμού σε 1,4 δισ. δολάρια.



(Ελευθεροτυπία, 3/11/2001)

 

www.iospress.gr