Το έγκλημα της ακροδεξιάς πολιτικής


"Το Μαξίμου στήνει ακροδεξιά εκτροπή!"
                («ΤΟ ΠΑΡΟΝ», 19/5/2002) 


ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ και θα μας έκαναν να πιστέψουμε ότι ο Λεπέν δεν είναι Γάλλος αλλά Ελληνας πολιτικός και ότι η ενίσχυση του "Εθνικού Μετώπου" πρέπει να μας κάνει να συζητάμε για το πώς θα απελάσουμε όλους τους μετανάστες από τη δική μας χώρα. Σε μια περίοδο που η νομιμοποίηση των μεταναστών έχει μπει σε κάποιο δρόμο και ενώ τα στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης δείχνουν μείωση της εγκληματικότητας, τα τηλεοπτικά τοκ σόου ανέλαβαν να μας "θυμίσουν" ότι όλα τα προβλήματα της Ελλάδας συνοψίζονται στο εξής ένα: "λαθρομετανάστευση". Και ως "ειδικοί" για το ζήτημα αυτό κλήθηκαν να τοποθετηθούν οι επίδοξοι Ελληνες Λεπέν.

ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΕΝΤΕΛΩΣ κακόβουλους τους ψιθύρους ότι οι κυβερνητικοί εκλογομάγειροι καλοβλέπουν την ενίσχυση κάποιου ή κάποιων ακροδεξιών σχημάτων που θα έκοβαν από την εκλογική πελατεία της Νέας Δημοκρατίας. Δεν διαθέτουμε, άλλωστε, κανένα στοιχείο ότι οι γνωστοί τηλεοπτικοί παραγωγοί που ανέλαβαν να προβάλουν τους εν Ελλάδι αντιπροσώπους του Λεπέν (Ελλη Στάη, Γιάννης Πρετεντέρης), έχουν καμιά σχέση με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Το σίγουρο είναι ότι τα μέσα ενημέρωσης και τα κόμματα στην Ελλάδα είναι έτοιμα να διαπράξουν τα ίδια λάθη που έγιναν στην υπόλοιπη Ευρώπη και οδήγησαν στην άνθηση της ακροδεξιάς τσουκνίδας.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ με την ανερχόμενη ακροδεξιά δεν είναι η ενδεχόμενη αναβίωση του φασιστικού φαινομένου, όπως το έζησε η Ευρώπη κατά το μεσοπόλεμο, αλλά η εξώθηση των κομμάτων του "δημοκρατικού τόξου" (φιλελεύθερων και σοσιαλιστικών, προοδευτικών και συντηρητικών) σε ακραίες ξενοφοβικές θέσεις. Η μετατόπιση αυτή πραγματοποιείται είτε με την άμεση σύμπηξη κυβερνητικού μετώπου (κάτι που συνέβη στην Αυστρία) είτε με την υιοθέτηση από τα άλλα κόμματα μέρους της ακροδεξιάς ρητορείας, με στόχο να βάλουν χέρι στην εκλογική πελατεία των ακροδεξιών.

ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ανοησία το "επιχείρημα" (όσων θέλουν να κλείσουν τα μάτια στο πρόβλημα) ότι "το πολίτευμα δεν κινδυνεύει" ή ότι "η δημοκρατία είναι ισχυρή". Οι όποιοι ακροδεξιοί δεν απειλούν βέβαια να ανατρέψουν το κοινωνικό σύστημα, όπως τα μεσοπολεμικά λαϊκιστικά κινήματα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η εκλογική τους άνοδος μένει χωρίς επιπτώσεις για τη δημοκρατία. Η ενίσχυσή τους στο εκλογικό σώμα δηλητηριάζει άμεσα την πολιτική ζωή, μετατοπίζει σε πιο αντιδραστικές, ρατσιστικές και ξενόφοβες θέσεις τα κόμματα εξουσίας και ευνοεί "λύσεις" βίας, καταστολής, εθνικιστικού φανατισμού. 

ΕΙΠΩΘΗΚΕ ότι ο Ζοσπέν ηττήθηκε στη Γαλλία επειδή την τελευταία περίοδο διατύπωνε αντιφατικές απόψεις για την εγκληματικότητα στις πόλεις και τη μετανάστευση. Η εκτίμηση αυτή είναι λανθασμένη. Ο Ζοσπέν έκανε "εγκαίρως" αυτό που φαίνεται ότι κάνουν σήμερα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα και τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα. Επιχείρησε, δηλαδή, να ενσωματώσει τμήμα της ξενόφοβης ρητορικής του Λεπέν, με στόχο να προσεταιριστεί μέρος της εκλογικής πελατείας του "Εθνικού Μετώπου". Η στροφή αυτή του Ζοσπέν δεν συνέβη -όπως λένε- τις παραμονές των προεδρικών εκλογών, αλλά πολύ νωρίτερα, στις αρχές του 1999. Επιχείρησε τότε ο Ζοσπέν να εκμεταλλευτεί τη διάσπαση του "Εθνικού Μετώπου" και να δελεάσει μέρος των αποπροσανατολισμένων ψηφοφόρων του, ανακοινώνοντας σειρά μέτρων καταστολής και αστυνόμευσης. Ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός εξήγγειλε την "αποκατάσταση της διασαλευθείσης δημοκρατικής τάξης" και την "επανάκτηση" των προαστίων, υπονοώντας σαφώς ότι είχαν "κατακτηθεί" από τους μετανάστες. Στο ίδιο πλαίσιο ο Ζοσπέν υιοθέτησε σκληρά μέτρα για την πάταξη της εγκληματικότητας των ανηλίκων, που οδήγησαν απλώς στην αύξηση του αριθμού των νεαρών μικροπαραβατών μεταναστών πρώτης ή δεύτερης γενιάς στις φυλακές.

ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τώρα πού οδήγησε αυτή η προσπάθεια του Ζοσπέν. Το "Εθνικό Μέτωπο" ανασυντάχθηκε εύκολα, μέσα σε ένα πολιτικό κλίμα όπου όλοι είχαν υιοθετήσει τις ξενόφοβες θέσεις του. Και ο ίδιος ο σοσιαλιστής ηγέτης τιμωρήθηκε με το χειρότερο τρόπο. Ηττήθηκε από τον Λεπέν μέσα σε ένα προεκλογικό κλίμα όπου κυριάρχησε ένα αποτρόπαιο έγκλημα, το οποίο -όμως- δεν είχε καμιά σχέση με μετανάστες ή ανηλίκους: είχε διαπραχθεί από έναν ενήλικο Γάλλο, ο οποίος μάλιστα διέθετε και άδεια οπλοφορίας των αστυνομικών αρχών!

(Ελευθεροτυπία, 25/5/2002)

 

www.iospress.gr