Η άλλη όψη του γκάλοπ

«Σας ενοχλεί που σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος ο Σερίφης και η Σωτηροπούλου;»

(Γιάννης Λοβέρδος προς πατέρα Περατικό, Mega 18/12/03)

 
ΣΗ δημοσκόπηση της VPRC που δημοσιεύτηκε στις αρχές της βδομάδας στην «Ε» ερμηνεύτηκε από τους περισσότερους αναλυτές ως πλήρης αποδοχή από την κοινή γνώμη της ακροαματικής διαδικασίας και της απόφασης του Κορυδαλλού. Αυτή τη φορά δεν αντέδρασε κανένας από τους «δεοντολόγους» που ξεσηκώθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο, όταν δημοσιεύτηκε ανάλογη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας. Καθώς φαίνεται, τα τωρινά ευρήματα κρίνονται ικανοποιητικά, κατόπιν τούτου η δεοντολογία περιττεύει.

Ομως η παρούσα δημοσκόπηση δεν έχει καμιά σχέση με την ουσία της δίκης. Αν κάτι επικροτούν οι ερωτώμενοι πολίτες, δεν είναι η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου, αλλά η προειλημμένη «απόφαση» του καλοκαιριού του 2002, με την οργανωμένη παραπληροφόρηση.

Εξηγούμαστε. Είναι βεβαίως συντριπτικό το ποσοστό όσων θεωρούν «μάλλον δίκαιη» τη δίκη (79,6%), όμως η διαπίστωση αυτή πρέπει να συνδυαστεί με ένα άλλο επίσης σημαντικό ποσοστό: Το 60,9% των πολιτών που απαντούν ότι παρακολούθησαν «λίγο» ή «καθόλου» τη δίκη από τα μέσα ενημέρωσης. Μ' άλλα λόγια, εμφανίζονται σίγουροι για το δίκαιο ή άδικο χαρακτήρα της απόφασης εκείνοι που δεν γνωρίζουν τι ακριβώς έγινε στον Κορυδαλλό.

Και πώς κατέληξαν οι πολίτες στην ετυμηγορία τους; Μα από αυτό το «λίγο» ή το «καθόλου». Εκριναν δηλαδή με βάση τη φευγαλέα εντύπωση που τους μετέφεραν οι αρχές μέσω των πρόθυμων συμπαραστατών τους στα μέσα ενημέρωσης. Θέλετε απόδειξη; Η δημοσκόπηση αυτή είναι η πρώτη που εμφανίζει τους (καθ' έξιν γκρινιάρηδες) πολίτες να είναι ικανοποιημένοι από τα μέσα ενημέρωσης. Σε ποσοστό 62,4% οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι τα μέσα ενημέρωσης «έκαναν καλά τη δουλειά τους», έναντι του 28,4% της δημοσκόπησης του Οκτωβρίου. Εξίσου εντυπωσιακό είναι το 43% που απαντά ότι ήταν ορθή η απόφαση να μη μεταδοθεί η δίκη από την τηλεόραση (έναντι του 35% που τη θεωρεί λανθασμένη). Για ένα κοινό που εκτινάζει τα ποσοστά τηλεθέασης στα φτηνά ριάλιτι, αυτή η στάση λέει πολλά.

Κακά τα ψέματα. Ελάχιστοι παρακολούθησαν τη δίκη. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία των αρχών. Οτι κατάφεραν να απομονώσουν από τα βέβηλα μάτια των πολιτών τα αδύνατα σημεία της ακροαματικής διαδικασίας: το σκάνδαλο του «Ευαγγελισμού», τους αναξιόπιστους «αυτόπτες» μάρτυρες, τις αυθαιρεσίες του κατηγορητήριου, τα πειστήρια που δεν πείθουν. Οι πολίτες ήταν θαμπωμένοι από τη μονόπλευρη υπερπληροφόρηση της περιόδου των συλλήψεων, στη συνέχεια αδιαφόρησαν για την υπόθεση, κάτω από την επίσης μεθοδευμένη λειψή ενημέρωση κατά τη διάρκεια της δίκης. Και τώρα που τα μέσα ενημέρωσης «ξαναθυμούνται» την υπόθεση, οι πολίτες βγαίνουν να ζητωκραυγάσουν το δίκαιο της απόφασης. Ενας πραγματικός θρίαμβος για τους σχεδιαστές της ενημερωτικής εκστρατείας.

Οι πολίτες, λοιπόν, με τη δημοσκόπηση δεν συγχαίρουν τον κ. Μαργαρίτη και τους άλλους δικαστές, αλλά επιδοκιμάζουν -μαζί με το FBI- τον κ. Χρυσοχοΐδη, τον κ. Διώτη και τον κ. Νασιάκο. Γι' αυτό το λόγο διαφωνούν και με την απόφαση! Θεωρούν ένοχους (σε ποσοστό 52,6%) και όσους αθωώθηκαν, επηρεασμένοι και πάλι όχι από τα πραγματικά δεδομένα της ακροαματικής διαδικασίας, αλλά από τη δίψα για συλλογικές καταδίκες που εκφράζουν οι κυνηγοί κεφαλών στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

Μήπως αυτή η στάση της κοινής γνώμης διαψεύδει όσους επέμεναν να δικαστεί η δίκη από το ορκωτό δικαστήριο που προβλέπει το Σύνταγμα; Μήπως οι τακτικοί δικαστές αποδεικνύονται «ελαστικότεροι» από την αιμοδιψή σιωπηρή πλειοψηφία; Κατηγορηματικά όχι. Οι λαϊκοί δικαστές θα δίκαζαν αφού πρώτα παρακολουθούσαν τη διαδικασία. Και τότε θα γνώριζαν αυτά που δεν έμαθαν ποτέ όσοι απάντησαν στο τηλεφώνημα της VPRC.

(Ελευθεροτυπία, 20/12/2003)

 

www.iospress.gr