Η μικρή δημοκρατική παράταξη


"Καταψήφισαν τον τρομονόμο που κατήρτισαν οι ίδιοι"
        ("Αδέσμευτος" Ρίζου, 24/6/04)



Μετά από τα έργα των κυβερνήσεων Σημίτη που ολοκληρώνονται κατόπιν (εκλογικής) εορτής, η κυβέρνηση Καραμανλή έχει ήδη αρχίσει να εγκαινιάζει και τα ...νομοσχέδιά τους! Η συζήτηση για τον νέο τρομονόμο υπήρξε ιδιαίτερα διδακτική για το κλίμα που διαμορφώνεται στην πολιτική σκηνή της χώρας μετά και τη δεύτερη εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Η κυβερνητική παράταξη, ακόμα κι αν δεν επιδεικνύει ιδιαίτερη ενεργητικότητα, έχει το πάνω χέρι στις πολιτικές πρωτοβουλίες και ό,τι πιάνει -έστω και σε σλόου μόσιον- ο αρχηγός της γίνεται χρυσός. Μοναδικός λόγος είναι ότι «η παράταξη του μεσαίου χώρου» δεν κάνει ούτε λέει κάτι διαφορετικό από εκείνο που έκανε και έλεγε η «μεγάλη δημοκρατική παράταξη».

Η αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να ασκήσει αντιπολίτευση δεν οφείλεται ούτε στο σοκ του εκλογικού αποτελέσματος, ούτε στην εσωτερική κομματική αμφισβήτηση, ούτε στην προσωπική αδυναμία ή τον ήπιο χαρακτήρα του νέου προέδρου. Αυτό το ολοφάνερο μούδιασμα των στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρέπει να αποδοθεί στον τρόμο που τους προκαλεί η ιδέα ότι πρέπει να αντιπολιτευτούν το δικό τους έργο, τη δική τους πολιτική φιλοσοφία, έτσι όπως διαμορφώθηκε σε καίριους τομείς της πολιτικής τα τελευταία χρόνια.

Είδαν, λοιπόν, στον καθρέφτη την εικόνα του θηρίου και τρόμαξαν. Χρειάστηκε να αλλάξει η κυβέρνηση για να αποτιμήσουν το δικό τους έργο από κάποια απόσταση και τώρα αδυνατούν να το αντιμετωπίσουν.

Η υπόθεση του τρομονόμου επιβεβαιώνει αυτό το συλλογισμό. Μάταια επιχειρούσαν οι αγορητές του ΠΑΣΟΚ να αντιτάξουν κάποιο επιχείρημα για να στηρίξουν την απόφασή τους να καταψηφίσουν το αντιδημοκρατικό τερατούργημα. Κάθε τόσο τους θύμιζαν οι νεοδημοκράτες ότι εκείνοι ήταν που είχαν αναλάβει τη σχετική δέσμευση έναντι της ΕΕ από το 2002. Το μόνο που έμενε στους εκπροσώπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν να σκιαμαχούν με το ανούσιο επιχείρημα ότι κακώς συμπεριλαμβάνονται στο ίδιο νομοσχέδιο δύο άσχετα μεταξύ τους θέματα.

Χαρακτηριστική η αποστροφή του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου κ. Καστανίδη: «Το ΠΑΣΟΚ τιμά απολύτως την υπογραφή που έβαλε στην απόφαση-πλαίσιο. Απολύτως! Αυτό με το οποίο διαφωνεί σήμερα είναι ο τρόπος με τον οποίο εισάγετε, προσαρμόζετε την απόφαση-πλαίσιο στην εσωτερική νομοθεσία». Ο κ. Πετσάλνικος, ως ο υπουργός που υπέγραψε την απόφαση πλαίσιο ήταν ακόμα πιο συναινετικός. Αλλά ακόμα και ο κ. Βενιζέλος που μίλησε με έντονο ύφος, αρκέστηκε σε χαρακτηρισμούς ("προχειρότητα", "επαρχιωτισμός", "σύμπλεγμα ποινικής, νομικής και γενικότερα πολιτιστικής κατωτερότητας") που απλώς έκρυβαν την αδυναμία της αντιπαράθεσης στην ουσία.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα, εκείνοι από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που είχαν αντιταχθεί και στον τρομονόμο του 2001 επιχείρησαν να δώσουν το δικό τους στίγμα. Ομως είχαν κι αυτοί μικρή απήχηση: η παρουσία τους επί τόσα χρόνια στην πλευρά της κυβερνητικής πλειοψηφίας τους έχει στερήσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Ως εσωτερική αντιπολίτευση της αντιπολίτευσης δεν έχουν περισσότερες ελπίδες να εμπνεύσουν φερεγγυότητα.

Η ψήφιση του τρομονόμου ήταν μόνο η αρχή. Παρόμοια εξέλιξη πρέπει να αναμένουμε και σε όλα τα μεγάλα ζητήματα (εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής) που θα βγουν στη φόρα το φθινόπωρο. Με ποιο έρεισμα θα αντιπολιτευτεί το ΠΑΣΟΚ μια δεξιά πολιτική για το ασφαλιστικό, την ανεργία, τις αυξήσεις, τη φορολογία, το εκκλησιαστικό, την παιδεία; Πώς θα αντισταθεί στις σκούπες για τους μετανάστες που ετοιμάζονται πάνω στα «ωραία ερείπια» της Ολυμπιάδας; Και τι θα πει όταν διαπιστώσει ότι η (δική της) πολυδιαφημισμένη «αντιτρομοκρατική» καμπάνια του 2002 οδηγήσει τώρα σε μια σειρά ανοιχτές και μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

 

(Ελευθεροτυπία, 26/6/2004)

 

www.iospress.gr