Μα τι κάνει η ΕΣΗΕΑ;

"Ηταν πάντα ζημιογόνος ο Flash"
       
("Στο Καρφί", 8/10/2005)

Η (υποδειγματική) κινητοποίηση των εργαζομένων στον Flash που έφερε στο πολιτικό προσκήνιο την ευρύτερη κρίση στις επιχειρήσεις ενημέρωσης, και παράλληλα οι καινούργιες κοκορομαχίες για τις επί χρόνια (οφθαλμοφανείς) χρυσοφόρες απάτες των δεκάδων cult καναλιών, και των τηλεφωνικών υπηρεσιών των "090" -που κανένα ΕΣΡ, καμιά ΕΕΤΤ και κανείς ...Ρεγκούζας δεν μπήκαν στον κόπο να αντιμετωπίσουν- περιγράφουν σχεδόν ολόκληρη την ιλαροτραγική εικόνα του θαυμαστού κόσμου των ΜΜΕ.

Οι ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες (τα υποτιθέμενα δημόσια αγαθά) που παραχωρήθηκαν σε κάθε είδους και ποιότητας ιδιωτικά συμφέροντα έναντι αθέατων πολιτικοικονομικών ανταλλαγμάτων -και έκτοτε αλλάζουν διαρκώς και υπογείως χέρια, αυξομειώνοντας αυθαίρετα την εμπορική (και την "πολιτιστική") τους αξία-, πρέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να επιστρέψουν στον κάτοχό τους: το δημόσιο. Αλλιώς, να μετατραπούν σε συνδρομητικά, για να δούμε πόσοι από τα εκατομμύρια των πελατών τους, τελικά θα πληρώνουν για να τα απολαμβάνουν. Και αν αυτό φαίνεται ακατόρθωτο στους νεοφιλελεύθερους καιρούς μας, ας τεθούν τουλάχιστον υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της οργανωμένης κοινωνίας, ώστε να πάψουν να πουλάνε ό,τι ζητάει η αγορά -δηλαδή να χειραγωγούν την κοινή γνώμη με βάση τα "ευρήματα" της κάθε AGB, τις ασύδοτες σκοπιμότητες των ιδιοκτητών τους κ.ο.κ. Το βέβαιο είναι πως αν συνεχίσουν να λειτουργούν με τον προσφιλή τους τρόπο θα οδηγούνται από κρίση σε κρίση και θα ξεσπά το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Είναι στη φύση τους. Εκμεταλλευόμενη αυτή τους τη "φύση" η κυβέρνηση (και κάθε κυβέρνηση) τα ελέγχει, κατέχοντας λ.χ. τη στρόφιγγα διανομής της κρατικής διαφήμισης, ώστε να επιδοτεί τα "δικά" της ΜΜΕ και να εκβιάζει τα "αντίπαλα".

Το σαθρό σύστημα που οικοδομήθηκε στα ΜΜΕ (αυτό που όλοι ονομάζουμε "διαπλοκή" της οικονομικής με την πολιτική εξουσία) σήμερα οδηγείται σε αδιέξοδα, αναδιατάσσεται επώδυνα για την ίδια την ενημέρωση των πολιτών, για τους δημοσιογράφους και για όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο, καθώς με την αθέατη καθοδήγηση της κυβέρνησης οργανώνονται "τα νέα τζάκια", η επόμενη δηλαδή εποχή μιας νέας "διαπλοκής". Κι όλα αυτά παράλληλα με την γενική επίθεση κατά του κόσμου της εργασίας: χάνονται θέσεις δουλειάς, απειλούνται τα ασφαλιστικά δικαιώματα, οι Συλλογικές Συμβάσεις δεν εφαρμόζονται, και όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι στον Τύπο και τα ΜΜΕ σπρώχνονται βιαίως στις "ευέλικτες", δηλαδή φτηνότερες και επισφαλείς, μορφές απασχόλησης εκτός κάθε συλλογικής προστασίας, έξω από τα ίδια τους τα σωματεία.

Στον κλάδο μας υπάρχει μια φράση κλισέ που εκφέρεται όποτε κάτι ασήμαντο ή σπουδαίο θίγει λίγους δημοσιογράφους ή και όλους μας: "Τί κάνει η ΕΣΗΕΑ;". Πρόκειται για μια εύλογη απορία. Ωστόσο σε ένα σωματείο (με εργασιακό, ασφαλιστικό, πνευματικό και κοινωνικό περιεχόμενο) όπου συνυπάρχουν τόσες διαφορετικές εισοδηματικές κατηγορίες, τόσο αντίθετοι ρόλοι και ανταγωνιστικοί προσανατολισμοί, ας πούμε για την (ξεχασμένη) δεοντολογία του επαγγέλματος, το τι-κάνει-η-ΕΣΗΕΑ δεν έχει προφανείς απαντήσεις.

Την περασμένη Τετάρτη η ΕΣΗΕΑ (και οι άλλες Ενώσεις του Τύπου) μας κάλεσαν να απεργήσουμε και να συγκεντρωθούμε εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας προς αυτούς που χάνουν το ψωμί τους, προς εκείνους που δουλεύουν απλήρωτοι, ή σαν φασονατζήδες, χωρίς συμβάσεις και ασφάλιση, για να κρατηθούν θέσεις εργασίας, για να υπάρξει το ενημερωτικό ραδιόφωνο κ.ο.κ. Αύριο οφείλουμε να ξαναβγούμε στο πεζοδρόμιο για καλύτερες Συμβάσεις και για ισχυρά Ταμεία για όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο, αλλά και για τη λογοκρισία, την "κίτρινη" ή "ροζ" δημοσιογραφία, κατά της χειραγώγησης που επιβάλλεται σε όλο και μεγαλύτερη κλίμακα στα ΜΜΕ, αναζητώντας συμμάχους στην κοινωνία.

Φαντάζεστε ποτέ μια ΕΣΗΕΑ που θα "έκανε κάτι" για τη διατήρηση των αργομισθιών στα γραφεία Τύπου των υπουργείων ή των επιχειρήσεων; 'Η, ακόμα χειρότερα, που θα έπρεπε να "κάνει κάτι" υπέρ των κεκτημένων της ελίτ των πολυθεσιτών δημοσιογράφων, που τυχαίνει να συνδιοικούν το σύστημα των ΜΜΕ ή και να κατέχουν οι ίδιοι ένα μεγάλο μέρος του;

 

(Ελευθεροτυπία, 15/10/2005)

 

www.iospress.gr