Από τον Ζαχόπουλο στον Τσαλικίδη

"Ανάκριση-εξπρές διεξάγει ο ανακριτής"
  
(«Το Βήμα», 25.12.07)
 

Παρά τα όσα καταλογίζει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση για ολιγωρία της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης, εμείς θα υποστηρίξουμε ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο: οι ελληνικοί διωκτικοί μηχανισμοί κινητοποιήθηκαν με ταχύτητα αστραπής και έδρασαν με αποτελεσματικότητα που θα ζήλευαν και οι «σκληροί του Μαϊάμι». Μόνο που η περίπτωση αυτή δεν απαιτούσε καμιά τέτοιου είδους ταχύτητα, εφόσον επρόκειτο -όπως επιμένει η επίσημη εκδοχή των αρχών- για μια ροζ ιστορία που κατέληξε σε αντιζηλία και εκβιασμό. Και όμως. Γι' αυτή την «απλή» ιστορία και παρά το γεγονός ότι ο κ. Ζαχόπουλος ζει, η προανάκριση συνοδεύτηκε από αυθημερόν καταθέσεις, εξονυχιστικές έρευνες στο σπίτι του, άρση του απορρήτου των επικοινωνιών του, έλεγχο των κινητών, των υπολογιστών του και τέλος άσκηση δίωξης και προφυλάκιση σε χρόνο- ρεκόρ της κατηγορούμενης συνεργάτιδάς του.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ας θυμηθούμε τον τρόπο που αντέδρασαν οι ίδιοι διωκτικοί μηχανισμοί στην περίπτωση του θανάτου (που αποδόθηκε σε αυτοκτονία) του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη τα ξημερώματα της 9ης Μαρτίου του 2005, παραμονή δηλαδή της επίσημης αποκάλυψης του κ. Κορωνιά στο πρωθυπουργικό γραφείο ότι υπάρχει δίκτυο τηλεφωνικών υποκλοπών. Οι αρχές απέφυγαν να κάνουν οποιαδήποτε σύνδεση, απέκλεισαν εξαρχής κάθε υπόνοια εγκληματικής ενέργειας (ακόμα και με τη μορφή του εκβιασμού) και περιορίστηκαν σε υποτυπώδεις ανακριτικές πράξεις έως ότου να κλείσουν το φάκελο. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, το Μάρτιο του 2006, όταν η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αποκαλύψει το σκάνδαλο που κρατούσε μέχρι τότε μυστικό, πραγματοποιήθηκε κάποια βαθύτερη έρευνα (όπου ήταν πια δυνατή). Δηλαδή αυτές οι ανακριτικές ενέργειες που πραγματοποιήθηκαν αυτεπάγγελτα και εντός ολίγων ωρών για τον Ζαχόπουλο, καθυστέρησαν έναν ολόκληρο χρόνο για τον Τσαλικίδη, και μάλιστα πραγματοποιήθηκαν κάτω από το βάρος του πολιτικού σκανδάλου και αφού υποχρεώθηκε να καταφύγει η οικογένεια Τσαλικίδη στη Δικαιοσύνη, ζητώντας το αυτονόητο.

Η σύγκριση των δύο περιπτώσεων είναι αποκαλυπτική. Ενας θάνατος που συνδέεται με το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο των τελευταίων δεκαετιών παραμένει ανεξιχνίαστος, χάρη στην ολιγωρία των αρχών, ενώ μια απόπειρα αυτοκτονίας με αυστηρά προσωπικό κίνητρο (σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή) ξεκαθαρίζεται μέσα σε λίγες ώρες. Η διαφορά αντιμετώπισης χαώδης. Υπάρχει βέβαια και κάτι κοινό: το μυστήριο που καλύπτει και τις δύο περιπτώσεις φτάνει μέχρι το όνομα του πρωθυπουργού. Και οπωσδήποτε ο χειρισμός και των δύο υποθέσεων ανήκει ευθέως στον ίδιο, όσο κι αν εμφανίζεται και στις δύο υποθέσεις να πρωταγωνιστεί ο διευθυντής του πολιτικού του γραφείου Γιάννης Αγγέλου.

Δυστυχώς δεν υπάρχει παρά μόνο μία εξήγηση για την τόσο διαφορετική στάση των διωκτικών αρχών στις δύο «απλές» αυτές περιπτώσεις. Στην περίπτωση Τσαλικίδη, οι αρχές είχαν μοναδικό σκοπό την αποσύνδεση του θανάτου του από το σκάνδαλο των υποκλοπών. Γι' αυτό άφησαν όλα τα πιθανά στοιχεία να εξαφανιστούν με το πέρασμα του χρόνου.

Στην περίπτωση του κ. Ζαχόπουλου τα πράγματα ήταν διαφορετικά: οι αρχές φάνηκαν να βιάζονται να ερευνήσουν όλα τα προσωπικά στοιχεία του ανθρώπου που χαροπάλευε και που ενδεχομένως τον συνέδεαν με τους πολιτικούς του προϊσταμένους, ακόμα και με τον πρωθυπουργό. Λες και φοβούνταν ότι μπορεί κάτι να πέσει σε ακατάλληλα χέρια, έστω κι αν αυτά ήταν της οικογένειάς του. Λες και ήθελαν να κλείσουν την υπόθεση με την προφυλάκιση της υπαλλήλου που κατηγορείται για εκβιασμό και να σφραγίσουν κάθε άλλη σκέψη.

Αλλά μ' αυτό τον τρόπο βρέθηκε κατηγορούμενος ο ίδιος ο κ. Ζαχόπουλος. Οπως αποκάλυψε βετεράνος αστυνομικός ρεπόρτερ στην τηλεόραση, αξιωματικοί της αστυνομίας δήλωσαν ότι δεν βρέθηκαν οικονομικά σκάνδαλα του Ζαχόπουλου στην έρευνα που έγινε σπίτι του!

Δυστυχώς υπάρχει μόνο μια λέξη που ταιριάζει στην αδράνεια των αρχών απέναντι στο θάνατο Τσαλικίδη και την υπερδιέγερσή τους μετά την απόπειρα Ζαχόπουλου: η λέξη συγκάλυψη.

 

(Ελευθεροτυπία, 29/12/2007)

 

 

www.iospress.gr