Γιατί κάλυψε στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός τον κ. Βουλγαράκη

 

Η νομιμότητα του κ. Βουλγαράκη


Την προηγούμενη βδομάδα ο κ. Βουλγαράκης εμφανίστηκε ένα βράδυ ταυτόχρονα σε όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Ο μέχρι νεωτέρας υπουργός Ναυτιλίας δεν δίστασε να αναφερθεί με λεπτομέρειες σε όλα τα ζητήματα που αφορούν τα περιουσιακά στοιχεία του ίδιου, των γονέων του, του πεθερού του, της πεθεράς του, της γυναίκας του.

Ο κ. Βουλγαράκης εμφανίστηκε οργισμένος από την άδικη επίθεση που υφίσταται τον τελευταίο καιρό και παρά την οξυμένη αντιληπτική του ικανότητα αδυνατούσε να κατανοήσει τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για τη σχέση του με επιχειρήσεις, offshore εταιρείες, επενδύσεις, κλπ. Τον έπνιγε μάλιστα το δίκιο του όταν εξηγούσε ότι έκανε αυτές τις κινήσεις για να τύχει φορολογικών ελαφρύνσεων.

Αναμενόμενη και δικαιολογημένη η οργή του υπουργού. Δεν έκανε τίποτα άλλο από αυτά που επιτάσσει η πολιτική στρατηγική της κυβέρνησης.

Θυμίζουμε ότι ο κ. Βουλγαράκης δεν είναι ένας τυχαίος υπουργός. Η σταδιοδρομία του στις κυβερνήσεις Καραμανλή συνδέεται με ορισμένες από τις πιο σκοτεινές υποθέσεις που πήραν τη μορφή πολιτικού σκανδάλου και έμειναν μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστες. Οσο ήταν υπουργός Δημόσιας Τάξης χειρίστηκε με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε την υπόθεση της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων και των υποκλοπών ενώ φέρει και το στίγμα της απαγωγής Πακιστανών και των μυστικών πτήσεων της CIA. Ως υπουργός Πολιτισμού συνέδεσε τη θητεία του με την παρολίγο καταστροφή του αρχαιολογικού χώρου της Ολυμπίας, το φιάσκο με τα ασημικά του Γκλίξμπουργκ και την κάλυψη όλων των αυθαίρετων χρηματοδοτήσεων από τον ειδικό λογαριασμό. Ως υπουργός Ναυτιλίας χρεώνεται με την εκχώρηση των βασικών λιμανιών της χώρας, κάτω από αδιαφανείς συνθήκες και με όρους που έχουν καταγγελθεί ως αποικιοκρατικοί.

Από κάθε υπουργική θέση ο κ. Βουλγαράκης φαίνεται να αποχωρεί ως αποτυχημένος, αλλά με δεδομένη τη στήριξη του πρωθυπουργού και διαρκώς πιο ευκατάστατος. Η εξήγηση είναι απλή. Η πολιτική που εφάρμοζε ο κ. Βουλγαράκης σε όλες αυτές τις περιπτώσεις που χαρακτηρίστηκαν ως σκάνδαλα ήταν σε απόλυτη συνεννόηση με το μέγαρο Μαξίμου και τους δυο ισχυρούς άνδρες που συγκατοικούν σ’ αυτό. Θυμίζουμε ότι με τις υποκλοπές ο πρώτος που ενημερώθηκε ήταν το Μαξίμου, ενώ στην αποκάλυψη της υπόθεσης συμμετείχε ένα χρόνο αργότερα ο τύποις άσχετος Θόδωρος Ρουσόπουλος. Το ίδιο ισχύει για τη διαχείριση του υπουργείου Πολιτισμού, όπου έλυνε και έδενε ο προσωπικός φίλος του πρωθυπουργικού ζεύγους, ενώ και η εκχώρηση του λιμανιού του Πειραιά σε κινεζική εταιρεία είναι επιλογή του κ. Καραμανλή από την εποχή που επισκέφτηκε την Κίνα.

Οσο για το χειρισμό των προσωπικών του επιχειρηματικών και περιουσιακών ζητημάτων, ο κ. Βουλγαράκης εφαρμόζει και εδώ την κυβερνητική πολιτική που συνοψίζεται στη θεοποίηση των ιδιωτικών επιχειρήσεων, στην απαλλαγή τους από φόρους και στη διευκόλυνση κάθε είδους «ιδιωτικοποίησης», δηλαδή εκποίησης της δημόσιας περιουσίας σε όφελος ιδιωτών.
 

(Ελευθεροτυπία, 13/9/2008)

 

 

www.iospress.gr