Η ιδεολογική και κερδοσκοπική χρήση των οικονομολόγων

 

Ασφαλιστικό καζίνο


Ακριβώς την ώρα που αρχίζει η τρίτη φάση εφαρμογής της αντιασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Καραμανλή (με τις γνωστές συνέπειες στο παρόν και το μέλλον των υγειονομικών παροχών, των ορίων ηλικίας και του ύψους των συντάξεων), έρχεται ακόμα μια «αναλογιστική μελέτη» να ζητήσει «ορθολογικά» νέα μέτρα κατά των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Κάποιοι ειδικοί της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, βασιζόμενοι στις προβλέψεις κάποιων άλλων του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας συμπεραίνουν ότι μετά από 47 χρόνια «το έλλειμμα του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος από το 4,35% που είναι σήμερα, θα αγγίξει το 13,84% του ΑΕΠ το 2055». Αρα, περικοπές και... άγιος ο Θεός του νεοφιλελευθερισμού.

Προφανώς οι ειδικοί αριθμομέτρες δέχτηκαν ως υποθέσεις εργασίας ορισμένες «πραγματικότητες» που προκύπτουν και θα συνεχίσουν να διαμορφώνονται ανεμπόδιστα (κάτι σαν τους νόμους της Φυσικής!) από τη διαρκή εφαρμογή των πολιτικών προγραμμάτων διακυβέρνησης ενός ακαταμάχητου παγκοσμιοποιημένου βάρβαρου καπιταλισμού-καζίνο. Και συνεπώς η ανάλυσή τους αγνοεί την κίνηση των κοινωνικών δυνάμεων, αρνείται να προσεγγίσει την οικονομία από την πλευρά των ανθρώπινων αναγκών, καταργεί στην ουσία το ίδιο το υφιστάμενο συνταγματικό πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας.

Η πολιτική σκοπιμότητα της πιο πάνω «πρόβλεψης» όπως και η ιδεολογική της χρήση είναι κάτι παραπάνω από προφανής: στηρίζει τις ταξικές επιλογές της Ν.Δ. (και της Ε.Ε.) κατασκευάζοντας αναπόφευκτους κινδύνους, οι οποίοι ως «αυτοεπιβεβαιούμενες προφητείες» θα μας οδηγήσουν «μαθηματικά» στην καταστροφή. Εκτός, βεβαίως, μας λένε, αν συναινέσουμε (μαζί λαός και Κολωνάκι) στον διαρκή περιορισμό έως καταργήσεως του όποιου (πάντως, εξ ορισμού και μονίμως «σπάταλου») κοινωνικού κράτους έχει απομείνει.

Βάζουμε στοίχημα ότι το 2005 ουδείς από τους επίσημους «αναλογιστές» της Ανεξάρτητης Αναλογιστικής Αρχής (που εδρεύουν στο υπουργείο Απασχόλησης) δεν θα είχε προβλέψει ότι το έλλειμμα του ΙΚΑ, που τότε υπολογιζόταν στο 0,74% του ΑΕΠ, θα εκτοξευόταν το 2008 κοντά στο 5% του ΑΕΠ. Και ασφαλώς οι πρόγονοί τους στα αντίστοιχα επιτελεία του 1961 (πριν από 47 χρόνια, δηλαδή), ούτε που θα μπορούσαν να διανοηθούν για ποια ελληνική κοινωνία, για ποια οικονομία, για ποιο ΑΕΠ, για ποιες πολιτικές παρεμβάσεις στο Σύστημα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για ποιες εφόδους του ιδιωτικού κεφαλαίου στο πεδίο της υγείας και της ασφάλισης, θα συζητούσαμε στις αρχές του 21ου αιώνα.

Με το διορισμό των νέων διοικήσεων των μεταρρυθμισμένων πλέον ασφαλιστικών ταμείων η κυβέρνηση θεσμοθετεί και «την ειδική υπηρεσία διαχείρισης των αποθεματικών τους». Πεδίο λαμπρό επενδύσεων σε σύγχρονα χρηματοοικονομικά προϊόντα, ώστε να αβγατίσουν -θα μας πουν- οι περιουσίες των ασφαλισμένων. Εκεί κάποιοι, προφανώς λιγότερο «ανίδεοι» και «άπληστοι» από τους προηγούμενους, θα βρουν κάτι νέα «Δομημένα Ομόλογα» σίγουρης αστρονομικής απόδοσης σε 55 χρόνια, με εγγυήσεις του κεφαλαίου τους, για να σωθούν τα Ταμεία, ακριβώς όπως «προέβλεπαν», έως και πριν από λίγες βδομάδες, τα αστέρια της Γουόλ Στριτ, των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών, και ψώνιζαν ανελέητα φούσκες από την κάθε Λίμαν Μπράδερς.
 

(Ελευθεροτυπία, 4/10/2008)

 

 

www.iospress.gr