Τίποτα δε διδάχτηκε ο πρωθυπουργός από τον Στίγκλιτς;

 

Ο φετιχισμός των ελλειμμάτων


Η Ευρωπαϊκή Ενωση και "οι αγορές" αποδέχτηκαν το σχέδιο σταθερότητας του κ. Παπανδρέου κι έτσι ολοκληρώθηκε άλλη μια "εθνική επιτυχία": παλέψαμε με την χωρίς προηγούμενο κρίση και ιδίως με τους διεθνείς κερδοσκόπους (που ανεβοκατέβαζαν τα spreads υπονομεύοντας το ευρώ και την οικονομία μας) και, αφού τους νικήσαμε, τώρα κάνουμε ακριβώς αυτό που μας υποχρέωσαν. Τώρα δεν μένει, είπε ο κ. Παπανδρέου, παρά "να κάνουμε όλοι θυσίες" ώστε να μειώσουμε το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος για να "να σταματήσουμε την πορεία της χώρας προς τον γκρεμό". Τι κι αν ο φίλος του, ο Τζ. Στίγκλιτς, την ίδια ώρα κατήγγειλλε την Ε.Ε και όσους πιστεύουν "στο φετιχισμό των ελλειμμάτων".

Δεν άκουσε τον Στίγκλιτς ο κ. Παπανδρέου. Ομως ως επικεφαλής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς ο πρωθυπουργός είχε συγκροτήσει μια επιτροπή υπό τον νομπελίστα οικονομολόγο, η οποία, παραμονή Πρωταπριλιάς του 2009 στη Νέα Υόρκη, εξέφρασε την αντίθεσή της στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο που διαμόρφωσε τη δικτατορία των αγορών. "Το σύστημα προκάλεσε μεταφορά τεράστιου πλούτου στα χέρια λίγων και συμπίεσε τους μισθούς και τα εισοδήματα των μεσαίων και φτωχών στρωμάτων, τα οποία τα ώθησε σε δανεισμό όπου κι εκεί τα παραπλάνησε", τόνιζε τότε ο κ. Στίγκλιτς. Ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου σε κείνη τη διεθνή μάχη κατά του νεοφιλευθερισμού υπήρξε κατηγορηματικός: "Το σύστημα αυτό που προκαλεί τις τεράστιες ανισότητες δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει", είπε. Αναφερόταν στη μάχη των προοοδευτικών δυνάμεων "που επιθυμούν και επιδιώκουν την κίνηση της οικονομίας χωρίς να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη δημιουργία προσωρινών ελλειμμάτων". "Οι προοδευτικοί πιστεύουν ότι η προσπάθεια περιορισμού των ελλειμμάτων στενεύει τα περιθώρια ανάπτυξης της οικονομίας και οδηγεί στην ύφεση, η οποία θα είναι καταστροφική για όλες τις οικονομίες", σημείωνε.

Ο προέδρος του ΠΑΣΟΚ, τότε, επέμεινε ότι "δεν γίνεται να μειώσουμε τα κοινωνικά δικαιώματα σε περίοδο κρίσης". "Αντίθετα", έλεγε, "πρέπει να ενισχύσουμε την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη". Αλλά και για τη Ευρωπαϊκή Ενωση, ο πρωθυπουργός της χώρας δεν έκρυβε τα λόγια του. Θεωρούσε ότι δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και ότι απαιτείται αλλαγή της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Ο Γ. Παπανδρέου υποσχόταν ότι θα εφαρμόσει στην Ελλάδα τις επισημάνσεις της επιτροπής Στίγκλιτς για την αντιμετώπιση της ανεργίας και την επιβίωση του συστήματος πρόνοιας και ασφάλισης. "Δεν μπορούμε να σώζουμε τις τράπεζες και να παγώνουμε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές", δήλωνε αργότερα, το Σεπτέμβριο, πάλι στη Νέα Υόρκη δίπλα στον Στίγκλιτς.

Το τι απέμεινε απ' όλα αυτά σήμερα, όλοι το γνωρίζουμε και θα το απολαύσουμε προσεχώς. Τζάμπα μαγκιές στα λόγια και στην πραγματικότητα υποταγή στις εντολές των χρηματοπιστωτικών οίκων και των πάσης φύσεων ευρωπαϊκών και εγχώριων ελίτ, μπας και βρεθεί κανένα φτηνότερο δάνειο - έτσι ώστε, σε τελική ανάλυση, να επιδοτηθεί η κερδοφορία του τραπεζικού συστήματος και οι νέες "φούσκες" των δορυφορικών συμφερόντων γύρω απ' αυτό.

Τα πανηγύρια που ακολούθησαν τα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ εκ μέρους των ντόπιων σπεκουλαδόρων, του κ. Σαμαρά και του κ. Καρατζαφέρη δεν σας λένε τίποτα;

 

(Ελευθεροτυπία, 6/2/2010)

 

 

www.iospress.gr