Το σύγγραμμα Λοβέρδου εκθέτει τον υπουργό Λοβέρδο
 

Ο Τσίπρας διαβάζει ...Λοβέρδο

 

Δεν θεωρούμε ιδιαίτερα εύστοχη την προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να πείσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να συμβάλει στην επαναφορά της κυβέρνησης στη "συνταγματική τάξη" με αφορμή την πρόθεση της κυβέρνησης να περάσει με τη μορφή Προεδρικού Διατάγματος την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων εις βάρος των εργαζομένων. Οχι επειδή τάχα "αναμειγνύει" τον ανώτατο θεσμό σε μικροκομματικές επιδιώξεις, αλλά επειδή η απόκρουση της κυβερνητικής πολιτικής δεν μπορεί να γίνει "από τα πάνω" και μάλιστα από έναν παροπλισμένο πολιτικό, ο οποίος επιλέχτηκε σ' αυτή τη θέση από την κυβέρνηση Καραμανλή για προφανείς λόγους.

Από το σημείο όμως αυτό μέχρι να κατηγορείται από τον Ανδρέα Λοβέρδο στη βουλή ο Πρόεδρος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ για "σαλταδόρικο πολιτικό εγχείρημα" και "συνταγματικό ατόπημα" η απόσταση είναι μεγάλη. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν έκανε τίποτα άλλο από το να αξιοποιήσει αυτά που υποδεικνύει ως "ευρεία ευχέρεια" και "ρυθμιστική αρμοδιότητα" του Προέδρου της Δημοκρατίας ο ίδιος ο Ανδρέας Λοβέρδος!

Το σχετικό παράθεμα βρίσκεται στη μελέτη του συνταγματολόγου και ήδη υπουργού "Κυβέρνηση, συλλογική λειτουργία και πολιτική ευθύνη" (εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 1991), όπου επιχειρείται ερμηνεία των άρθρων 82, 84 και 85 του Συντάγματος.

Αναφερόμενος στην κρίση του Προέδρου της Δημοκρατίας περί κυβερνητικής σταθερότητας, ο κ. Λοβέρδος γράφει: "Ούτως ή άλλως στη συγκεκριμένη περίπτωση η ευχέρεια του προέδρου της Δημοκρατίας είναι ευρεία. Αυτή του άλλωστε η αρμοδιότητα, όπως και η συνταγματική υποχρέωσή του να συμβάλλει στην εξεύρεση κυβερνητικής λύσης κατά τη σύσκεψή του με τους πολιτικούς αρχηγούς, η αρμοδιότητά του να απονέμει χάρη και αμνηστία [...] καθώς και η περιορισμένη αρμοδιότητά του να αναπέμπει νόμο που έχει ψηφιστεί στη βουλή ή να αρνείται την υπογραφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ή Προεδρικού Διατάγματος μετά από έλεγχο νομιμότητας που ασκεί, αποτελούν τις ρυθμιστικές αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας που προϋποθέτουν διακριτική ευχέρεια επιλογής και δεν είναι με λεπτομερειακό -'δικονομικό' όπως αποκλήθηκε- τρόπο από το Σύνταγμα καθορισμένες" (σελ. 108).

Εφόσον αυτές οι "ρυθμιστικές αρμοδιότητες" προϋποθέτουν "διακριτική ευχέρεια", η παρέμβαση Τσίπρα ήταν συνταγματικά ορθή -πάντα κατά τον κ. Λοβέρδο (του 1991). Οσο για τη σφοδρή επίθεση του υπουργού, αυτή ήταν προγραμματισμένη, όπως μαρτυρά το γεγονός ότι μεταδόθηκε ζωντανή από ορισμένα κανάλια. Εξάλλου σχεδόν αυτόματα πήραν τη σκυτάλη οι εκφωνητές των βραδινών δελτίων: "Αυτό που ζητούσε η Αριστερά από τον Πρόεδρο είναι πολιτειακό πραξικόπημα", θα πει ο Γιάννης Πρετεντέρης. "Ζητούσε από τον Πρόεδρο να ανατρέψει το πολίτευμα". "Του ζητούσε να παρανομήσει", πρόσθεσε η Ολγα Τρέμη. Για να επανέλθει ο κ. Πρετεντέρης: "Λοιπόν, αυτές οι εξυπνάδες καλό είναι να μην εμπλέκονται από άτομα με τα οποία εν πάση περιπτώσει έχουμε και ορισμένους λογαριασμούς ως προς το θέμα του πολιτεύματος".

Αθελά τους οι παρουσιαστές των δελτίων προδίδουν τους λόγους της επίθεσης. Ο μόνος τρόπος να περάσουν τα αντεργατικά μέτρα είναι να βρίσκεται η Αριστερά στο περιθώριο, απονομιμοποιημένη και εκτός συνταγματικού τόξου, έστω και με λαθροχειρίες.

 

(Ελευθεροτυπία, 26/6/2010)

 

 

www.iospress.gr