Φροντιστηριακή υπέρβαση της πολιτικής από τις φοιτητικές παρατάξεις των δύο μεγάλων κομμάτων


Ο νέος φοιτητικός συνδικαλισμός
 

 
 

"Πρόκειται για έντονα πολιτικές εκλογές, με ξεκάθαρο μήνυμα"
        (Χρ. Κουρούσης, πρόεδρος ΟΝΝΕΔ, 9/4/2003)

 

 

ΠΑΕΙ ΚΑΙΡΟΣ ΠΙΑ ΠΟΥ το ενδιαφέρον των ΜΜΕ για τις φοιτητικές εκλογές βρίσκεται περίπου στο ναδίρ. Κάτι η απουσία ουσιαστικών εκπλήξεων όσον αφορά τους πολιτικούς προσανατολισμούς του φοιτητικού πληθυσμού, κάτι το παραδοσιακό -πλέον- χάος των αλληλοαμφισβητούμενων αποτελεσμάτων, οι σχετικές αναφορές περιορίστηκαν και φέτος στα αυτονόητα: πρώτη η ΔΑΠ, διατηρεί τις δυνάμεις της η ΠΑΣΠ, άνοδος των δυνάμεων της Αριστεράς, συνεχίζεται η συρρίκνωση των απολίτικων ανεξάρτητων σχηματισμών... 

Προσαρμοζόμενες στις ανάγκες του σύγχρονου επικοινωνιακού blitzkrieg, οι μεγάλες φοιτητικές παρατάξεις (με μοναδική εξαίρεση τις ΠΚΣ του ΚΚΕ) απαξίωσαν άλλωστε να δώσουν ακόμη και τη δική τους εκδοχή τελικών αποτελεσμάτων σε όλες τις σχολές της χώρας. Περιορίστηκαν, απλά, σε κάποιο βολικό υποσύνολο: η ΔΑΠ στα συγκεντρωτικά μόλις 156 σχολών (σε σύνολο 176), η ΠΑΣΠ σε ακόμη λιγότερα (148). 

Κι όμως, φέτος ψήφισαν περισσότεροι φοιτητές από κάθε άλλη φορά -την τελευταία πενταετία τουλάχιστον: 91.567, έναντι μόλις 42.296 το 1999. Τα ΜΜΕ έσπευσαν να αποδώσουν το φαινόμενο στην "επιστροφή της πολιτικοποίησης" λόγω της αμερικανοβρετανικής εισβολής στο Ιράκ. Η ερμηνεία αυτή μπορεί να θεωρηθεί βάσιμη όσον αφορά την ενίσχυση των αριστερών παρατάξεων, δεν εξηγεί όμως την αντίστοιχα αυξημένη προσέλευση των ψηφοφόρων των δύο μεγάλων κομμάτων. Είναι δυνατόν ο πόλεμος στο Ιράκ να στέλνει έναν εικοσάχρονο να ψηφίσει υπέρ της κυβέρνησης που πρόσφερε στις ΗΠΑ τη Σούδα ή υπέρ του διφορούμενου συνθήματος της ΔΑΠ: "όποιος κι αν φταίει, πάλι θα πληρώσουν οι αθώοι";

Είναι προφανές ότι κάπου αλλού στηρίζεται η απήχηση των δύο μεγάλων κομμάτων, που εξακολουθούν από κοινού να αποσπούν ένα 60% της φοιτητικής ψήφου. Χωρίς να παραβλέπουμε την καθόλου αξιοκαταφρόνητη σημασία των εκσυγχρονισμένων πελατειακών δικτύων, σε μια εποχή που η εργασιακή αβεβαιότητα κρέμεται πάνω από τα περισσότερα ΑΕΙ, επιχειρούμε εδώ να προσφέρουμε μια εναλλακτική ερμηνεία, βασισμένη στα ίδια τα προϊόντα που αυτές οι παρατάξεις προσφέρουν στην πελατεία τους. 

Μια ματιά στα τραπεζάκια με το προεκλογικό υλικό των παρατάξεων, λίγες μέρες πριν από τη φοιτητική ετυμηγορία της 9ης Απριλίου, ήταν αρκετή για να διαπιστώσουμε ότι έχουν διαβεί έτη φωτός από την εποχή που μοναδική πραμάτεια τους ήταν ο πολιτικός λόγος των αντίστοιχων κεντρικών σχηματισμών -ή, έστω, η συνδικαλιστική μετεγγραφή των εν λόγω πολιτικών στρατηγικών. Οι δύο κεντρικοί μονομάχοι φαίνεται πως έχουν πια προσαρμόσει τις κινήσεις τους στο πνεύμα των νέων καιρών, υποκαθιστώντας τις Γραμματείες των Σχολών κι ανταποκρινόμενοι στην πίεση που αισθάνεται ο μέσος φοιτητής, για όσο γίνεται καλύτερες βαθμολογικές επιδόσεις σε σχέση με το διπλανό του. Μ' άλλα λόγια, το μήνυμα της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ θυμίζει περισσότερο διαφημιστική καμπάνια ενός καλού φροντιστηρίου και πολύ λιγότερο πολιτικές παρατάξεις -με διαφορετικό μάλιστα, υποτίθεται, πολιτικό στίγμα!

Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στα σκονάκια

Η αρχή έγινε με το ξεφύλλισμα του ιλουστρασιόν φυλλαδίου "Ασκήσεις μαθηματικών - Θέματα εξετάσεων εαρινού εξαμήνου", που υπογράφεται από την ΠΑΣΠ Μαθηματικού. "Ηταν καιρός", διαβάζουμε στην εισαγωγή, "που θέλαμε να φτιάξουμε ένα έντυπο με ασκήσεις και θέματα από προηγούμενες εξεταστικές. Οπως γνωρίζουμε όλοι, κατά περιόδους στα τραπεζάκια των φοιτητικών παρατάξεων του Μαθηματικού εμφανίζονται φωτοτυπίες από ασκήσεις διαφόρων μαθημάτων. Η προσπάθεια αυτή των φοιτητών αποτελεί βέβαια ένα θετικό έργο, που αναγνωρίζεται από τους περισσότερους συναδέλφους τους [...]. Είναι φορές, όμως, που οι φωτοτυπίες αυτές (από αντιγραφές στο χέρι πολλές φορές) είναι δυσνόητες, ενώ δεν λείπουν και μικρά λάθη στη διατύπωση των λύσεων που περιέχουν". Μια σοβαρή φοιτητική παράταξη, και μάλιστα εκπρόσωπος του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία επί δύο δεκαετίες, δεν θα μπορούσε να ανεχτεί άλλο τόσο ερασιτεχνισμό: "Γι' αυτό το λόγο, καθήσαμε και, μαζί με νέες ασκήσεις, τις λύσαμε και τις δακτυλογραφήσαμε όλες στο έντυπο που κρατάτε στα χέρια σας". Δίνονται, μάλιστα, διαβεβαιώσεις "ότι η προσπάθεια αυτή θα συνεχιστεί" και καλούνται όσοι θέλουν να υποβάλουν με e-mail τις παρατηρήσεις τους.

"Υπεύθυνη δύναμη", σύμφωνα με το δικό της σλόγκαν, η παράταξη της Ν.Δ. στο Οικονομικό δεν μπορούσε να μείνει πίσω. Οι εκδόσεις της καλύπτουν κάθε ανάγκη του κοινού: "Με ενημερωτικά φυλλάδια η ΔΑΠ Οικονομικού βοηθά τον φοιτητή στην καλύτερη επιλογή του ως προς το μεταπτυχιακό που θα επιλέξει να παρακολουθήσει". Ταυτόχρονα "εκδίδει οδηγό σπουδών και τον διανέμει σε όλους τους πρωτοετείς για την αμεσότερη προσαρμογή τους στη σχολή", μαζί με μια "αναλυτική κατάσταση με ώρες και τηλέφωνα για την γρήγορη και εύκολη επικοινωνία των φοιτητών με τους καθηγητές" και μια "εκτενή αναφορά στα προγράμματα που προσφέρονται στους φοιτητές για υποτροφίες". 

Το βαρύ πυροβολικό είναι φυσικά κι εδώ τα σκονάκια με "θέματα κι επιλύσεις μαθημάτων όλων των παλαιότερων ετών", που εκτιμάται ότι θα έχουν "ουσιαστικό αντίκτυπο στη συστηματοποίηση της μελέτης" των δυνάμει ψηφοφόρων της παράταξης. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι "σημειώσεις μαθημάτων όλων των ετών", συγκεντρωμένες "από παλιότερες γενιές του Οικονομικού", με τη διευκρινιστική υπενθύμιση ότι "ο παλιός είναι αλλιώς!". Για πιο ανεβασμένες απαιτήσεις προσφέρεται τέλος ένα αυτοσχέδιο "αγγλοελληνικό λεξικό οικονομικών όρων", με "χρήσιμους όρους μεταφρασμένους από τα αγγλικά στα ελληνικά και αντίστροφα για την πλήρη διευκόλυνση των φοιτητών", καθώς και μια "μακροσκελής αναφορά όλων των τίτλων των εγκυρότερων οικονομικών περιοδικών". 

Οδηγοί για σέρφινγκ και άλλες προσφορές 

Αναμφισβήτητα στριμωγμένη από την τόση υπευθυνότητα του αντιπάλου, η τοπική ΠΑΣΠ δίνει παρ' όλα αυτά τη μάχη της αξιοπρεπώς -μοιράζοντας ένα 48σέλιδο "Λεξικό Στατιστικής" κι έναν βιβλιοδετημένο "Μεγάλο Οδηγό του INTERNET", πολύ αναλυτικότερο από το αντίστοιχο φτωχό 4σέλιδο της φιλελεύθερης νέας γενιάς. Στο διπλανό Νομικό, η προσφορά των ομοϊδεατών συνδικαλιστών στην πελατεία τους συνδέεται πάντως άμεσα με τη διαφήμιση του κυβερνητικού έργου: φωτοτυπίες της ισχύουσας νομοθεσίας για το περιβάλλον και τις "ελληνοποιήσεις" διατίθενται δωρεάν, με το σηματάκι της ΠΑΣΠ αποτυπωμένο στην πρώτη σελίδα. Μαζί τους μοιράζεται και ο νόμος του 2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία, που θεσπίστηκε απ' την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επίδειξη υπερκομματικής αμεροληψίας ή συνέπεια της πολύχρονης ταύτισης με την κρατική εξουσία;

Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πως αυτό το τεχνοκρατικό πνεύμα περιορίζεται στις οικονομικές και λοιπές "πρακτικές" σχολές, αφήνοντας ανεπηρέαστο το χώρο τον καθαρά ανθρωπιστικών επιστημών. Μεγάλο λάθος! Το διαπιστώνουμε ξεφυλλίζοντας τις αυτοδιαφημιζόμενες "18 δράσεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Φιλολογικού". Στη διάρκεια της τρέχουσας ακαδημαϊκής χρονιάς η φοιτητική παράταξη της Ν.Δ. καμαρώνει ότι, μεταξύ άλλων, "Α) Διένειμε δωρεάν τα έντυπα 'Ενδιαφέρουσες διευθύνσεις internet' και 'Κατάλογος Βιβλιοθηκών στην Αθήνα' για την διευκόλυνση των φοιτητών στη μελέτη τους. Β) Εξασφάλισε και διένειμε δωρεάν έντυπο για τη συμβολή του ελληνικού αλφαβήτου στην εξέλιξη της γραφής, το οποίο κυκλοφόρησε στα πλαίσια της έκθεσης 'Ιστορία της Γραφής' Γ) Διανέμει δωρεάν βοηθητικές σημειώσεις σε όλα τα εξάμηνα για τα περισσότερα μαθήματα, Δ) Καθιέρωσε την δωρεάν διανομή 'Φακέλου Ενημέρωσης' για τους πρωτοετείς φοιτητές (α' και β' εξάμηνο). Ο 'Φάκελος Ενημέρωσης' περιλαμβάνει: αντικείμενο μαθημάτων - πρόγραμμα -τηλεφωνικό κατάλογο και γραφεία καθηγητών - σημειώσεις που θα διανεμηθούν από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ".

Φιλοσοφική, Νομική και ΦΜΣ ωχριούν, ωστόσο, μπροστά στην τελειότητα του μάρκετινγκ που μόνο η πρώην ΑΣΟΕΕ μπορεί να επιδείξει. Αραδιασμένα δίπλα-δίπλα, τα εκεί τραπεζάκια της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ θυμίζουν περισσότερο βιτρίνα ειδικευμένου βιβλιοπωλείου παρά οτιδήποτε άλλο: "λυσάρια" ταξινομημένα ανά μάθημα κι εξάμηνο, με τα αντίστοιχα ταμπελάκια, καλούν κάθε φοιτητή να διαλέξει. Γιατί όχι; Απ' ό,τι γνωρίζουμε, κανείς από τους φροντιστές που αντιμετωπίζουν ένα απροσδόκητο, κεντρικά επιχορηγούμενο ντάμπινγκ, δεν έχει καταφύγει μέχρι στιγμής σε κάποια αρμόδια αρχή.

Οι αριστερές παρατάξεις ειρωνεύονται, φυσικά, αυτό τον απολίτικο εκφυλισμό των καθωσπρέπει αντιπάλων τους. Στη ΦΜΣ, μπορούσε κανείς να δει αναρτημένο ένα αυτοσχέδιο κόμικ της τοπικής ΕΑΑΚ ("Παρεμβολή"), όπου η παροχή του "προγράμματος του νέου εξαμήνου" δεν είναι παρά η διέξοδος του κυβερνητικού συνδικαλιστή, όταν αυτός τα βρίσκει σκούρα με τις πολιτικές ερωτήσεις των φοιτητών. 

Τελικά, βέβαια, το νόημα των φοιτητικών εκλογών η κοινωνία το πληροφορήθηκε για μια ακόμη φορά από τους συνήθεις διαξιφισμούς Ρουσόπουλου και Λαλιώτη. Οι οποίοι παρέλειψαν, βέβαια, να μας διαφωτίσουν ποιανής παράταξης τα σκονάκια έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να πιάσουν τα 'SOS' της ερχόμενης εξεταστικής...


 

(Ελευθεροτυπία, 19/4/2003)

 

www.iospress.gr