Οι επίσημες εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ θεωρούν διαλυμένο τον ΕΛΑ από το 1998


Οι ΗΠΑ παραγράφουν τον ΕΛΑ!
 




Οταν στις αρχές του μήνα ανακοινώθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο αναθεωρημένος κατάλογος των διεθνών τρομοκρατικών οργανώσεων, οι ελληνικές αρχές, τα μέσα ενημέρωσης και η κοινή γνώμη θορυβήθηκαν. Διαπίστωσαν ότι οι ΗΠΑ διατηρούν τη 17Ν μέσα σ' αυτό τον κατάλογο, γεγονός που θεωρήθηκε άκομψη, έμμεση αμφισβήτηση του γεγονότος ότι η 17Ν έχει εξαρθρωθεί. Η υπόθεση πήρε έκταση, εν όψει μάλιστα των πιέσεων που ασκούνται για την περίφημη «ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων». 

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Ρίτσαρντ Μπάουτσερ έσπευσε να καθησυχάσει τους φόβους της ελληνικής πλευράς. Οπως εξήγησε προς τους εκπροσώπους του ελληνικού Τύπου, ο λόγος που η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει ακόμα αφαιρέσει τη 17Ν από τον κατάλογο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η υπόθεση δεν έχει ακόμα κλείσει. «Νομίζω πως οι άνθρωποί μας αισθάνθηκαν ότι δεν θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε πως η 17Ν ήταν τελείως εκτός λειτουργίας. Μέχρις ότου ξέρουμε με σιγουριά πως είναι εκτός λειτουργίας, τείνουμε να τις διατηρούμε στον κατάλογο (τις οργανώσεις αυτές)». Σε άλλες δηλώσεις του ο κ. Μπάουτσερ διευκρίνισε ότι «οι αμερικανικές αρχές πρέπει να έχουν αποδείξεις ότι κάποια οργάνωση τερμάτισε τις δραστηριότητές της για να αφαιρεθεί από τον κατάλογο». Ο Αμερικανός αξιωματούχος προσδιόρισε μάλιστα σε δύο χρόνια το διάστημα που πρέπει να έχει εκλείψει μια οργάνωση για να αφαιρεθεί το όνομά της από τον κατάλογο.

Η ελληνική πλευρά φάνηκε να ικανοποιείται με τις υπερατλαντικές διευκρινίσεις. Ομως οι δηλώσεις του κ. Μπάουτσερ άνοιξαν μεγαλύτερη «πληγή» από εκείνη που έκλεισαν. Γιατί αν ισχύουν όσα λέει, τότε οι αμερικανικές αρχές θεωρούν ότι ο ΕΛΑ έχει παύσει να υπάρχει προ του 1998, εφόσον η τελευταία χρονιά που αναφέρεται ο ΕΛΑ στον κατάλογο αυτόν είναι το 2000. Η διαπίστωση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, εφόσον εμφανίζονται οι Αμερικανοί να θεωρούν τελειωμένη την υπόθεση του ΕΛΑ πολύ προ του 2001, όταν ψηφίστηκε από την ελληνική Βουλή ο τρομονόμος, σύμφωνα με τον οποίο η συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση μετατράπηκε από πλημμέλημα σε κακούργημα και φυσικά άλλαξε και ο χρόνος παραγραφής του αδικήματος. 

Οι αρμόδιες αρχές των ΗΠΑ εμφανίζονται λοιπόν να μη συμμερίζονται την εισαγγελική πρόταση του κ. Μύτη, ο οποίος αναφέρει: «(Οι κατηγορούμενοι) κατά του θερινούς μήνες του έτους 1974, από κοινού μετ' άλλων αγνώστων τη ανακρίσει ατόμων, συνέστησαν την τρομοκρατικήν οργάνωση ΕΛΑ, που έκτοτε μέχρι και της εξαρθρώσεώς της επεδόθησαν εις την διάπραξιν διαφόρων εγκληματικών πράξεων». Και «αδειάζουν» επίσης τον κ. Ζερβομπεάκο, ο οποίος διέταξε την προφυλάκιση των συλληφθέντων λέγοντας ότι «η ύπαρξη της οργάνωσης και μετά την ισχύ του αντιτρομοκρατικού νόμου και μέχρι τη σύλληψη των μελών προκύπτει από το γεγονός ότι στην τελευταία προκήρυξη της οργάνωσης αναφέρεται ότι ο αγώνας συνεχίζεται». 

Ας δούμε αναλυτικά τις αναφορές των εκθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στον ΕΛΑ από το 1996, δηλαδή από την πρώτη χρονιά που έπαψε να λειτουργεί η οργάνωση. Οι διαφοροποιήσεις και οι μεταπτώσεις των διατυπώσεων είναι χαρακτηριστικές: 

1996 Μεταφέρουμε αυτούσιο το κεφάλαιο περί ΕΛΑ της έκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το έτος 1996. Η ετήσια έκθεση δημοσιεύεται το πρώτο τρίμηνο του επόμενου έτους. 

«Περιγραφή: Ακροαριστερή ομάδα, η οποία αναπτύχθηκε από την αντίσταση στη στρατιωτική χούντα που κυβέρνησε την Ελλάδα από το 1967 ώς το 1974. Ο ΕΛΑ δημιουργήθηκε το 1971 και αυτοπροβάλλεται ως επαναστατική, αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική οργάνωση, η οποία διακήρυξε την αντίθεσή της στην "ιμπεριαλιστική κυριαρχία, εκμετάλλευση και καταπίεση". Ο ΕΛΑ είναι έντονα κατά των ΗΠΑ και ζητά την απόσυρση των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ από την Ελλάδα.

Δραστηριότητες: Από το 1974 η οργάνωση πραγματοποίησε βομβιστικές επιθέσεις εναντίον ελληνικών κρατικών και οικονομικών στόχων, καθώς επίσης και εναντίον στρατιωτικών και επιχειρηματικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ. Το 1986 η ομάδα αναβάθμισε τις επιθέσεις της σε στόχους κυβερνητικούς και εμπορικούς. Το Νοέμβριο του 1990 μια αστυνομική επιδρομή σε κρησφύγετο αποκάλυψε όπλα και άμεσες επαφές με άλλες ελληνικές τρομοκρατικές ομάδες, περιλαμβανομένων της 1ης Μάη και της Επαναστατικής Αλληλεγγύης. Κατά τη διάρκεια του 1991 ο ΕΛΑ και η 1η Μάη ανέλαβαν από κοινού την ευθύνη για περισσότερες από 20 βομβιστικές επιθέσεις. Η Ελληνική Αστυνομία πιστεύει ότι έχει τεκμηριώσει σύνδεσμο μεταξύ του ΕΛΑ και της Επαναστατικής Οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Ισχύς: Αγνωστη. 

Τόπος δράσης: Ελλάδα.

Εξωτερική βοήθεια: Δεν έχει γίνει γνωστός κάποιος ξένος υποστηρικτής».

1997 Επαναλαμβάνονται κατά λέξη τα ίδια.

Από τη χρονιά αυτή και μετά από σχετική εντολή του προέδρου των ΗΠΑ συντάσσεται ανά διετία κατάλογος των σημαντικότερων ξένων «τρομοκρατικών οργανώσεων», με ευθύνη του Γραφείου για τον Αντιτρομοκρατικό Συντονισμό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Πρόκειται για τον κατάλογο που αναθεωρήθηκε στις αρχές Οκτωβρίου. Στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνεται το 1997 η 17Ν και ο ΕΛΑ.

1998 Στην περιγραφή των οργανώσεων επαναλαμβάνονται για τον ΕΛΑ τα ίδια, με μια μοναδική διαφορά. Προστίθεται η διαπίστωση ότι «δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για καμιά τρομοκρατική επίθεση από τον Ιανουάριο του 1995».

1999 Στην περιγραφή του ΕΛΑ επαναλαμβάνονται κατά λέξη τα ίδια, με την προσθήκη του 1998 περί μη ανάληψης ευθύνης σε ενέργειες μετά το 1995. Υπάρχει και δεύτερη προσθήκη: «Εν τούτοις, μέλη του ΕΛΑ ίσως παραμένουν ενεργά και αναλαμβάνουν επιχειρήσεις κάτω από την κάλυψη του ονόματος άλλων ελληνικών τρομοκρατικών ομάδων».

2000 Επαναλαμβάνονται τα ίδια, με την εξής τροποποίηση της προσθήκης του 1999: «Παρά το γεγονός ότι ο ΕΛΑ δεν ανέλαβε καμιά ενέργεια από τον Ιανουάριο του 1995, εμφανίστηκαν άλλες ομάδες με παρόμοιο τρόπο λειτουργίας (modus operandi). Μεταξύ αυτών των ομάδων, οι Επαναστατικοί Πυρήνες μοιάζει πιθανότερο να αποτελούν τη διάδοχη οργάνωση του ΕΛΑ».

Τη χρονιά αυτή υπάρχει για πρώτη φορά στην έκθεση και κάποια παρατήρηση στο κεφάλαιο «Εξωτερική βοήθεια» για τον ΕΛΑ: «Ελαβε όπλα και άλλη βοήθεια από τον διεθνή τρομοκράτη Κάρλος κατά τη δεκαετία του '80. Σήμερα, δεν υπάρχουν γνωστοί ξένοι υποστηρικτές».

2001 Από τη χρονιά αυτή παύει να καταγράφεται ο ΕΛΑ μεταξύ των οργανώσεων που θεωρεί τρομοκρατικές το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δεν υπάρχει ούτε στον κατάλογο των «30» οργανώσεων. Από την Ελλάδα αναφέρεται μόνο η 17Ν και οι «Επαναστατικοί Πυρήνες».

Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η αναφορά στην οργάνωση αυτή: 

«Οι "Επαναστατικοί Πυρήνες" ξεπήδησαν από μια ευρεία κλίμακα αντικαθεστωτικών και αντι-ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/Ε.Ε. αριστερών ομάδων που δραστηριοποιήθηκαν στην Ελλάδα μεταξύ 1995 και 1998. Πιστεύεται ότι η ομάδα αποτελεί διάδοχο ή παραφυάδα της πιο δραστήριας τρομοκρατικής οργάνωσης, του "Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα" (ΕΛΑ), η οποία δεν ανέλαβε την ευθύνη για καμιά επίθεση από τον Ιανουάριο του 1995. Οντως οι "Επαναστατικοί Πυρήνες" μοιάζει να καλύπτουν το κενό που άφησε ο ΕΛΑ, ειδικά από τη στιγμή που οι μικρότερες ομάδες άρχισαν να εξαφανίζονται από το προσκήνιο. Οι λίγες ανακοινώσεις των "Επαναστατικών Πυρήνων" εμφανίζουν ισχυρές ομοιότητες στη ρητορική, τον τόνο και τα θέματα με τις προκηρύξεις του ΕΛΑ. Οι Επαναστατικοί Πυρήνες δεν ανέλαβαν την ευθύνη για καμιά επίθεση από το Νοέμβριο του 2000».

Στο υποκεφάλαιο «Ισχύς», η έκθεση αναφέρει τα ακόλουθα: «Πιστεύεται ότι ο αριθμός των μελών είναι μικρός και προέρχεται από το χώρο της δυναμικής Αριστεράς (militant leftist) και των αναρχικών».

2002 Και πάλι δεν υπάρχει κεφάλαιο για τον ΕΛΑ. Επαναλαμβάνονται τα ίδια ακριβώς για τους «Επαναστατικούς Πυρήνες», με τη μοναδική προσθήκη στο τέλος ότι ναι μεν δεν ανέλαβαν την ευθύνη για καμιά επίθεση από το Νοέμβριο του 2000, «αλλά και δεν ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους».

Συμπεράσματα 

Τα αβίαστα συμπεράσματα που βγαίνουν από την ανάγνωση των αναφορών αυτών είναι σαφή:

1. Ο ΕΛΑ θεωρείται διαλυμένος, μετά την έκθεση του 2000.

2. Οι «Επαναστατικοί Πυρήνες», που αναφέρονται ως «παραφυάδα» ή διάδοχος του ΕΛΑ, περιγράφονται ως συγκροτούμενοι από άλλα μέλη (βλ. έκθεση 2001), με διαφορετική προέλευση, παρά τις ομοιότητες που διαπιστώνονται στον τρόπο δράσης.

3. Δεν αναφέρεται εξωτερική βοήθεια στον ΕΛΑ, παρά μόνο μία και μοναδική φορά: στην έκθεση του 2000, όπου γίνεται η αποκάλυψη περί σχέσεων με την ομάδα Κάρλος κατά τη δεκαετία του '80. Αυτή η αναφορά έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία. Πρόκειται για τη γνωστή υπόθεση των αρχείων της Στάζι που ήταν γνωστά από το 1995 (και στις ΗΠΑ ακόμα νωρίτερα) και κρίθηκε τότε ότι δεν μπορούν να «αξιοποιηθούν» δικαστικά. Η έκθεση του 2000 εκδόθηκε το Μάρτιο του 2001, την εποχή, δηλαδή, που ως γνωστόν αποφασίστηκε η ανάσυρση αυτών των αρχείων για να βγουν από το τέλμα οι αντιτρομοκρατικές έρευνες. Από την αναφορά αυτή τεκμηριώνεται η «διατλαντική» απόφαση να ξαναθυμηθούμε τα αρχεία. 

Να, λοιπόν, που οι Αμερικανοί εμφανίζονται να «παραγράφουν» τα αδικήματα του ΕΛΑ, αλλά ταυτόχρονα να υποκινούν και τη χρήση των περιβόητων αρχείων.

Φυσικά, όλα αυτά θα είχαν πολύ ελάχιστη σημασία, αν δεν υπήρχε από την πλευρά των διωκτικών αρχών μια τόσο έντονη προσπάθεια να παραβλεφθεί το γεγονός ότι ο ΕΛΑ έχει διαλυθεί από το 1995. Τη διάλυση του ΕΛΑ το 1995 δεν συνομολογούν μόνο όλοι οι Ελληνες αναλυτές. Ακόμα και τα εγνωσμένης αντιτρομοκρατικής νομιμοφροσύνης αμερικανικά θινκ τανκ συμφωνούν σ' αυτό. Παίρνουμε για παράδειγμα το γνωστό Western Policy Center, το οποίο διοργάνωνε στην Αθήνα αυτή τη βδομάδα την 4η ετήσια Διάσκεψη Ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου, με συμμετοχή Ελλήνων και Τούρκων ειδικών. Οπως μπορεί καθένας να διαπιστώσει στην ιστοσελίδα τους (www.westernpolicy.org), ο ΕΛΑ εμφανίζεται ότι έχει διαλυθεί (disbanded) το 1995. 

Ολες, λοιπόν, οι δημοσιογραφικές και πολιτικές αναλύσεις το επιβεβαιώνουν. Ομως, αν γίνει δεκτό το προ οκταετίας τέλος της οργάνωσης, τότε μένουν μετέωρες οι διώξεις και οι προφυλακίσεις των φερομένων ως μελών της. Και αυτό θα ήταν το τελευταίο που θα ευχόταν το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να περιλάβουν τον νεκραναστημένο ΕΛΑ στον κατάλογό τους οι ΗΠΑ τον Οκτώβριο του 2004...

 

 

(Ελευθεροτυπία, 25/10/2003)

 

www.iospress.gr