Το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ δικαιώνει την Ιωάννα Σωτήρχου και καταδικάζει τους συκοφάντες της


Τρόμος, σεξ και ψέματα

 

Στα μέσα του Μαρτίου εκδόθηκε η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Ενωσης των δημοσιογράφων (ΕΣΗΕΑ) σχετικά με τον πολύπλευρο διασυρμό που υπέστη η συνάδελφος μας στην «Ε» Ιωάννα Σωτήρχου τον Σεπτέμβριο 2002 από αρκετά ΜΜΕ, μέσα στο ευρύτερο τρομολαγνικό κλίμα που συνόδευσε την υπόθεση εξάρθρωσης της «17Ν» (www.esiea.gr). Η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού (ΔΠΣ), όπως και του πρωτοβάθμιου, δικαιώνει πλήρως την Ι. Σωτήρχου τιμωρώντας όχι μόνο τους συγκεκριμένους αστέρες της δημοσιογραφίας των «αστυνομικών διαρροών» και του «όποιον πάρει ο χάρος», αλλά και ολόκληρο το φαινόμενο της «κίτρινης» και κατευθυνόμενης δημοσιογραφίας που δήθεν υποστήριξε εκείνη την περίοδο την «πάταξη της τρομοκρατίας»

Δυστυχώς, πέρα από όσα λίγα γράφτηκαν για αυτή την αξιοσημείωτη απόφαση σε ορισμένες εφημερίδες (στο «Ποντίκι» μόνο υπήρχε εκτενής αναφορά), κανένα από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ που επικοινωνούν με το μεγάλο κοινό δεν αφιέρωσε ούτε ένα δευτερόλεπτο για την παρουσίαση της είδησης, ούτε βέβαια άνοιξε κάποιο «παράθυρο» για την κριτική και την αυτοκριτική του σιναφιού των δημοσιογράφων. Πρόκειται δυστυχώς για μια ακόμα απόδειξη της ενοχής των περισσοτέρων μέσων ενημέρωσης, που στο όνομα και της συντεχνιακής αντίληψης (ότι δεν λέμε κακές κουβέντες για... συναδέλφους), οδηγεί μαθηματικά στην περαιτέρω απαξίωση του Τύπου και των ανθρώπων του -όσα πομπώδη λόγια και αν εκφωνούνται για το «λειτούργημα» των δημοσιογράφων και τη θεμελιώδη συμβολή του Τύπου στη λειτουργία της δημοκρατίας. 

Κρίνουμε σκόπιμο να δημοσιεύσουμε αποσπάσματα από την απόφαση (4/2004, ΔΠΣ), θυμίζοντας ότι για την συγκεκριμένη ενορχηστρωμένη (από αστυνομικά, παρακρατικά και εκδοτικά κέντρα) αθλιότητα εναντίον της Ι. Σωτήρχου και κατ' επέκταση κατά της εφημερίδας μας, είχαμε πρωτογράψει στις 21/9/2002 (http://www.iospress.gr/mikro2002/mikro20020921.htm). Υπογραμμίζουμε ότι κανένας από τους αυτουργούς της σπίλωσης της Ι. Σωτήρχου, όπως και άλλων θυμάτων της «τρομολαγνείας», δεν παραδέχτηκε ποτέ ότι έσφαλε. Ολοι τους είτε παρασύρθηκαν από τις πηγές τους είτε «φωτογράφιζαν» κάποιους άγνωστους άλλους...

Το σκεπτικό

Θύμα της αδηφαγίας σειράς ΜΜΕ, που επιδόθηκαν όχι μόνο σε άκριτη αναπαραγωγή ύποπτων «διαρροών», αλλά και στον εμπλουτισμό τους με «πικάντικες» λεπτομέρειες, έπεσε η συνάδελφος Ιωάννα Σωτήρχου. Είναι ευτύχημα ότι η συνάδελφος υποστηρίχθηκε από την εφημερίδα όπου εργάζεται και δεν κινδύνευσε να χάσει τη θέση της, ούτε απειλήθηκε η σωματική της ακεραιότητα από τυχόν αυτοδικία συγγενούς θύματος της 17Ν, αλλά αυτό δεν αίρει το άδικο της «φωτογράφισής» της από τα δημοσιεύματα και τις εκπομπές των εφεσιβαλλόντων. Είναι προφανές ότι η ιστορία θα καταδείξει ποιος ήταν ο σκοπός των κρατικών και κυβερνητικών πηγών που άφησαν να «διαρρεύσει» το σενάριο αυτό, αλλά είναι εξίσου προφανές ότι οι εφεσιβάλλοντες συνάδελφοι υιοθέτησαν απολύτως τις «διαρροές» (με αποκορύφωση τη δήλωση ενός εξ αυτών, κατά την απολογία του, ότι «δεν είναι δυνατόν να απαλείψουμε ή να λογοκρίνουμε πληροφορίες που προέρχονταν από την Αστυνομία») και τις αναπαρήγαγαν χωρίς επιφύλαξη, αν και ήδη γνώριζαν ότι στη διάρκεια της «επιχείρησης εξάρθρωσης της 17Ν» διεξαγόταν μια παράλληλη επιχείρηση παραπληροφόρησης μέσω των ΜΜΕ. Με λίγα λόγια, δεν απέχει πολύ της πραγματικότητας η επισήμανση ενός από τους μάρτυρες: «Το κλίμα της συγκεκριμένης περιόδου ήταν τέτοιο που αν θα θέλαμε να είμαστε σωστοί και δίκαιοι, θα έπρεπε όλοι οι διευθυντές και οι υπεύθυνοι και οι ρεπόρτερς που χειρισθήκαμε θέματα τρομοκρατίας στις εφημερίδες, τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς να βρισκόμαστε κατηγορούμενοι ενώπιον σας» (σ.σ. κατάθεση Πάνου Σόμπολου). Μέσα στο κλίμα αυτό «έγιναν λάθη και διαπράχθηκαν αντιδεοντολογικές ενέργειες», κατά την κομψή διατύπωση ενός από τους εφεσιβάλλοντες. Η ευθύνη που έχουν «εκείνοι οι οποίοι είτε για λόγους σκοπιμότητας είτε εντυπωσιασμού της κοινωνίας μας είτε για απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων της όλης υπόθεσης, διοχέτευαν πληροφορίες στα μέσα ενημέρωσης, ρυθμίζοντας την εικόνα που ήθελαν καθημερινά στην πορεία των ερευνών» (σ.σ. από την απολογία Τράγκα), δεν μπορεί βεβαίως να αποτελέσει αντικείμενο πειθαρχικού ελέγχου από αυτό το όργανο, αλλά είναι τεράστια και επιβάλλεται να διερευνηθεί. Ετσι, το ΔΠΣ ελπίζει να συμβάλει στο έργο των ιστορικών του μέλλοντος, επισημαίνοντας ότι πολλοί από τους εφεσιβάλλοντες και τους μάρτυρές τους κατονόμασανν off the record συγκεκριμένο υπουργό, καθώς και ανώτατο κυβερνητικό παράγοντα, ως μόνιμες πηγές των «διαρροών» των σεναρίων της περιόδου της τρομολαγνείας. Ολοι τους αρνήθηκαν ωστόσο να επαναλάβουν ενυπογράφως τον προσδιορισμό των -παρακρατικών, σχεδόν- μηχανισμών που παραβιάζοντας το εκ του νόμου και του Συντάγματος καθήκον τους, έριχναν πολίτες βορά στη νοσηρή περιέργεια της τεχνηέντως προκληθείσης κοινής γνώμης» (....)

«Η συνάδελφος Ιωάννα Σωτήρχου ρίχτηκε από κάποια "υψηλά" ιστάμενη πηγήβορά σε εφημερίδες και κανάλια, υποχρεωμένη να αποδείξει ότι τα ευφάνταστα σενάρια εις βάρος της δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα. Οι εφεσιβάλλοντες επαναλαμβάνοντας μια τακτική που είχε ήδη δυστυχώς εφαρμοστεί και σε προηγούμενες περιπτώσεις την ίδια σκοτεινή περίοδο, έσπευσαν να υιοθετήσουν τις "διαρροές", ψελλίζοντας σπανιώς και υποκριτικότατα κάποιες επιφυλάξεις ως προς την ακρίβεια των γραφομένων ή μεταδιδομένων απλώς φροντίζοντας -συνήθως- να μην αναφέρουν το όνομα της ταλαίπωρης συναδέλφου αλλά περιγράφοντάς την με αρκετές λεπτομέρειες ώστε να αναγνωρίζεται ευχερέστατα (...)» 

Οι αυτουργοί

«Ο συν. Παύλος Δημητριάδης κρίθηκε ομοφώνως πειθαρχικά ελεγκτέος διότι, ως διευθυντής συντάξεως της εφημερίδας Espresso, επέτρεψε να δημοσιευθούν ανεξέλεγκτες "πληροφορίες" κατά τις οποίες η συν. Ι. Σωτήρχου εμπλεκόταν με τη 17Ν, είχε βρεθεί αποτύπωμά της στη γιάφκα της οδού Δαμάρεως, αλλά δεν επρόκειτο να συλληφθεί διότι έχαιρε της προστασίας Αμερικανού διπλωμάτη και Ελλήνων παραγόντων (....)».

Ο συν. Νίκος Κακαουνάκης κρίθηκε ομοφώνως πειθαρχικά ελεγκτέος διότι, κυρίως σε σχόλια του στην εφημερίδα «Καρφί» αλλά και σε παρέμβασή του στον Τ/Σ ΕΤ-3 υιοθέτησε ανεξέλεγκτα τις «πληροφορίες» που «διέρρεαν» εις βάρος της συν. Σωτήρχου και συγκεκριμένα ότι είχε εμπλοκή με τη 17Ν, διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με έναν εκ των κατηγορουμένων ως μέλος της, βρέθηκε γενετικό υλικό της στη γιάφκα της Δαμάρεως και πρόκειται να συλληφθεί παρά τις πιέσεις ισχυρών παραγόντων (...) Το ΔΠΣ θεωρεί απαράδεκτη τη δήλωση του εφεσιβάλλοντος ότι δεν τον ενδιαφέρει «το κέντρο από το οποίο βγήκε αυτή η πληροφορία» και μάλιστα όταν γίνεται μήνες μετά την αποκάλυψη της αναλήθειας της «πληροφορίας» (...)

Ο συν. Γιώργος Τράγκας κρίθηκε ομόφωνα πειθαρχικά ελεγκτέος διότι με ενυπόγραφο «ρεπορτάζ» του διέσυρε τη συν. Ιωάννα Σωτήρχου (...) Το επιχείρημα του ότι «Σκοπός του δημοσιεύματος ήταν να παρουσιάσει ένα εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας για την υπόθεση της 17Ν, όπως αυτό αποκαλύφθηκε μέσω διαρροών από επίσημα χείλη στο πλαίσιο του αστυνομικού ρεπορτάζ» τεκμηρώνει απλώς την εξάρτηση του «ρεπορτάζ» από συγκεκριμένες πηγές, χωρίς κανέναν έλεγχο της αλήθειας (...).

Ο συν. Σταμάτης Μαλέλης κρίθηκε ομοφώνως πειθαρχικά ελεγκτέος, διότι, στον Τ/Σ Star τον οποίο διευθύνει, καθοδήγησε τον εκφωνητή του δελτίου (και επίσης εφεσιβάλλοντα) Γ. Λιάγκα να διαπομπεύσει τη συν. Ιωάννα Σωτήρχου ως δήθεν εμπλεκόμενη με την τρομοκρατία, αποδεχόμενος χωρίς ίχνος επιφύλαξης το εις βάρος της σενάριο που είχε κατασκευαστεί από ανώνυμες πηγές. Ακόμη, φρόντισε να κληθεί στο δελτίο ειδήσεων ο συν. Ν. Γιαννόπουλος, συλληφθείς παλαιότερα με τη συν. Ιωάννα Σωτήρχου στην Ιορδανία και πέτυχε, υποβάλλοντας τις κατάλληλες ερωτήσεις μέσω του Γ. Λιάγκα, να κατονομάσει ο Ν. Γιαννόπουλος τη συν. Σωτήρχου, έτσι ώστε ακόμη και όσοι δεν είχαν ήδη αντιληφθεί ποιο ήταν το πρόσωπο για το οποίο γίνονταν υπαινικτικές αναφορές, να το πληροφορηθούν μετά πάσης βεβαιότητος (...).

Ο συν. Γιώργος Λιάγκας κρίθηκε κατά πλειοψηφίαν (4-1) πειθαρχικά ελεγκτέος διότι, ως εκφωνητής του δελτίου ειδήσεων του Star, διαπόμπευσε την συν. Ιωάννα Σωτήρχου (...). Η ευθύνη του εφεσιβάλλοντος είναι, βεβαίως, μικρότερη από του διευθυντή ειδήσεων, ο οποίος βρισκόταν στο «κοντρόλ» και τον καθοδηγούσε (...) είναι όμως υπαρκτή καθώς, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, είναι στη διακριτική του ευχέρεια να μην επαναλάβει μια ερώτηση που του υποβάλλεται μέσω ακουστικού (...).

«Ως προς τις ποινές, το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό περιορίζεται εκ του Καταστατικού και δεν μπορεί να αυξήσει τις πρωτοδίκως επιβληθείσες. Συνεπώς, αποφάσισε ομοφώνως τη διατήρηση των ποινών που είχε επιβάλλει το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, επέβαλε: Στον συν. Παύλο Δημητριάδη ποινή προσωρινής διαγραφής έξι μηνών από τα μητρώα της ΕΣΗΕΑ, στον συν. Νίκο Κακαουνάκη ποινή προσωρινής διαγραφής τριών μηνών, στον συν. Γιώργο Λιάγκα ποινή προσωρινής διαγραφής τριών μηνών, στον συν. Σταμάτη Μαλέλη ποινή προσωρινής διαγραφής ενός έτους και στον συν. Γιώργο Τράγκα ποινή προσωρινής διαγραφής τριών μηνών».

Στους υπεύθυνους της «Αυριανής», της «Κυριακάτικης Αυριανής» και του «Φιλάθλου» (του συγκροτήματος Κουρή), Γιώργο Τσιρογιάννη και Νίκο Καραγιαννίδη, οι οποίοι έγραψαν ακόμα μεγαλύτερες αθλιότητες, δεν ήταν δυνατό να επιβληθούν ποινές -ειδικά ο Ν. Καραγιαννίδης εμφάνισε με το χυδαιότερο τρόπο τις δήθεν έγκυρες πληροφορίες του για τις ερωτικές σχέσεις της παθούσας με τους τρομοκράτες. Και τα δυο αστέρια του Κουρή έχουν ήδη τελεσίδικα διαγραφεί πριν χρόνια από την ΕΣΗΕΑ για άλλα ανδραγαθήματά τους. 

Εκείνος που τη γλίτωσε φτηνότερα με την ποινή της επίπληξης με ανάρτηση της απόφασης στους χώρους εργασίας του Πρωτοβάθμιου, ήταν ο Μιχάλης Δημητρίου, παρότι «ο εγκαλούμενος στο δελτίο ειδήσεων του Τ/Σ Alter στις 14/9/2002, περιγράφει το προφίλ της συν. Ιωάννας Σωτήρχου χωρίς να αναφέρει το όνομά της -και δίνει πληροφορίες σχετικά με το πρόσωπό της- μιλάει για την οικογένειά της, λέει πού κατοικεί, από πότε είναι γνωστή στις διωκτικές αρχές κ.ά., χωρίς εν τούτοις να προβαίνει σε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς»!

Η συνέχεια της αποκατάστασης της Ιωάννας Σωτήρχου δίνεται ήδη στα δικαστήρια. Ενα, ένα τα «παπαγαλάκια» του «αντιτρομοκρατικού» σόου θα κληθούν να πληρώσουν το λογαριασμό, ό,τι και αν σκαρφίζονται σαν δικαιολογία . 

Οπως έγινε λ.χ. πρόσφατα (1/4) στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με τους υπερασπιστές του Καραγιαννίδη (του «Φιλάθλου»), οι οποίοι ισχυρίστηκαν πως η σπίλωση της συναδέλφου μας δεν ήταν τίποτα περισσότερο από... «σατιρικός σχολιασμός» συγκεκριμένων πληροφοριών που διέρρεαν από αστυνομικές πηγές -και, σε τελική ανάλυση, άσκηση του νόμιμου δικαιώματος του εν λόγω δημοσιογράφου για πληροφόρηση, κριτική και σχολιασμό γεγονότων που είχαν να κάνουν με άλλες, ιδιωτικής φύσης δραστηριότητες των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης!

 

(Ελευθεροτυπία, 17/4/2004)

 

www.iospress.gr