Παρά το λίφτινγκ στο κατηγορητήριο, η νέα δίκη για τον ΕΛΑ εκθέτει εκείνους που την οργάνωσαν
 

ΕΛΑ reloaded


Θα αρκούσε η παρακολούθηση ενός και μόνο στιγμιότυπου της δεύτερης δίκης για τον ΕΛΑ που συνεχίζεται επί δύο μήνες στον Κορυδαλλό για να αντιληφθεί κανείς ότι τα παθήματα της πρώτης δίκης δεν έγιναν μαθήματα για όσους σχεδιάζουν αυτά τα κατηγορητήρια. Το αντίθετο μάλιστα.

Ηταν την περασμένη Δευτέρα, όταν κλήθηκε να καταθέσει ο μάρτυρας στον οποίο στηρίχτηκε όλο το κατηγορητήριο εις βάρος του Γιάννη Σερίφη, τον οποίο υποτίθεται ότι αναγνώρισε στον τόπο μιας έκρηξης βόμβας στον Περισσό. Και τι δεν ακούσαμε από το στόμα του.

- Αρχίζοντας την κατάθεση έδωσε τρεις διαφορετικές εκδοχές για την ηλικία του αλλά και για το όνομα της μητέρας του με τη δικαιολογία ότι δεν ήθελε να πει την αλήθεια για να μη γίνει στόχος.

- Μετά δήλωσε ότι ούτε τη διεύθυνσή του θα πει στο δικαστήριο γιατί φοβάται μην τον χτυπήσουν, αλλά στη συνέχεια θυμήθηκε ότι τον έχουν ήδη βρει και του έχουν σπάσει και το αυτοκίνητο αλλά δεν έκανε καταγγελία. 

- Εχει δηλώσει κατά καιρούς τρία διαφορετικά επαγγέλματα αλλά στο δικαστήριο είπε ότι είναι ελεύθερος επαγγελματίας.

- Οταν του επισημάνθηκε ότι στη πρώτη κατάθεση (1994) είχε πει ότι έμαθε για την έκρηξη από την τηλεόραση ενώ στον ανακριτή το 2002 λέει ότι ήταν αυτόπτης, απάντησε ότι δεν μπορεί να το εξηγήσει γιατί του συνέβη αυτό και μάλλον θα του ξέφυγε.

- Μας είπε ότι την ώρα της έκρηξης έβαζε βενζίνη στο μηχανάκι του αλλά και την προηγούμενη μέρα και την προπροηγούμενη. Κάθε μέρα έβαζε βενζίνη στο μηχανάκι του κι έτσι έβλεπε και τους ύποπτους τρεις μέρες συνεχώς. Κατά την κατάθεση στον ανακριτή έβαζε βενζίνη στο αυτοκίνητό του την ώρα της έκρηξης.

- Μετά μας είπε ότι πήγε και βοήθησε τους πληγωμένους αλλά δεν τον είχε δει κανείς.

- Η περιγραφή του μάρτυρα για τον Γιάννη Σερίφη αποτυπώνεται στο σκίτσο που δημοσιεύουμε κι όσο για την ηλικία του δράστη που την είχε τοποθετήσει στα 30 μας δήλωσε ότι ο Σερίφης μικροδείχνει (σ. ο Σερίφης τότε ήταν 57). 

- Οι δράστες ήταν τρεις τη μία φορά, δύο την άλλη και ένας την τρίτη. Κάθε κατάθεση και καημός!

- Τα αυτιά του δράστη ήταν περίεργα και μεγάλα (απόσταση γύρω στα 100 μ.) αλλά φαινότανε σεμνός άνθρωπος. Επίσης φορούσε γυαλιά ηλίου (σ.σ. η έκρηξη έγινε χαράματα, σχεδόν νύχτα).

Μετά μας είπε ότι πέρασε κι ένα εγκεφαλικό και δεν θυμάται, ενώ στο τέλος επικαλέστηκε καρδιακό και αφού εξετάστηκε από γιατρό και ευρέθη υγιής έφυγε, δηλώνοντας ότι δεν θα ξανάρθει αν δεν αισθανθεί καλύτερα. Τελικά ανάγκασε μέχρι και τον εισαγγελέα να παρατηρήσει τις «ανακολουθίες για να μην πω τίποτε βαρύτερο» αλλά δεν φάνηκε να τον προβληματίζει καθόλου αυτό. Μας δήλωσε μάλιστα ότι ήρθε να καταθέσει χωρίς αμοιβή. Τώρα το δικαστήριο τον ψάχνει («με βιαία προσαγωγή») να συνεχίσει την τόσο διαφωτιστική μαρτυρία του.

Αυτή η κατάθεση που διαψεύδεται ακόμα και από τους αξιωματικούς που έκαναν την προανακριτική εξέταση του μάρτυρα θεωρήθηκε αναξιόπιστη από όλους τους ανακριτές που μίλησαν μαζί του. Μόνο το συμβούλιο που συνέταξε το τελικό κατηγορητήριο θεώρησε καλό να την κολλήσει στη δικογραφία για να παραπέμψει σώνει και καλά τον Γιάννη Σερίφη. Αλλά βέβαια το συμβούλιο δεν είχε την τύχη να ακούσει το μάρτυρα και να προβλέψει αυτό που θα γινόταν στο ακροατήριο.

Τσάμπα η προπόνηση

Και όμως. Οι υπηρεσίες έκαναν ό,τι μπορούσαν. Ελαβαν υπόψη τους τις αδυναμίες του κατηγορητηρίου που αναδείχτηκαν κραυγαλέες στην πρώτη δίκη για τον ΕΛΑ και τις αντιφάσεις των μαρτύρων. Θυμίζουμε ότι η πράξη της συμμετοχής στον ΕΛΑ θεωρήθηκε παραγραμμένη στην πρώτη δίκη και ότι οι τέσσερις καταδικάστηκαν ως «ψυχικά συνεργοί» σε όλες τις ενέργειες της οργάνωσης, με ένα σκεπτικό εμπνευσμένο από τη θεωρία της συλλογικής ευθύνης. 

Η τωρινή δίκη «επαναφορτίστηκε» για να μπορέσει το νέο τριμελές να δικάσει τις ίδιες υποθέσεις και τους ίδιους ανθρώπους αδιάφορα με το τι αποφάσισε το προηγούμενο δικαστήριο. Εχουμε μια μάλλον παγκόσμια νομική πρωτοτυπία: Οι πράξεις έγιναν από τον ΕΛΑ, οι κατηγορούμενοι απαλλάχτηκαν από την κατηγορία της συμμετοχής λόγω παραγραφής, όμως για να δικαστούν γι' αυτές τις πράξεις πρέπει να αποδειχτεί ότι είναι μέλη του ΕΛΑ! Κι από κοντά κι ο Σερίφης που μας περίσσεψε από τη δίκη της 17Ν. 

Το ίδιο το δικαστήριο δεν επιτρέπεται να έχει πλήρη γνώση για την πρώτη δίκη, εφόσον η απόφαση του προηγουμένου δικαστηρίου δεν έχει καθαρογραφεί. Δικάζει λοιπόν με βάση ένα «απόσπασμα». Ομως κάποιοι άλλοι είχαν παρακολουθήσει επιμελώς το πρώτο δικαστήριο και είχαν εντοπίσει τα αδύναμα σημεία της διαδικασίας. Προσπάθησαν, λοιπόν, να τα διορθώσουν σ’ αυτή τη νέα προσπάθεια. Μάταιος κόπος. 

Η βελτιωμένη εκδοχή της νέας δίκης προσφέρει πρώτα πρώτα μια δεύτερη ευκαιρία στους μάρτυρες του κατηγορητηρίου που τα έκαναν μούσκεμα στην πρώτη και εξέθεσαν εκείνους που τους έκριναν αξιόπιστους. Οι μάρτυρες που αναγνωρίζουν πρόσωπα έχουν «σουλουπωθεί» ούτως ώστε να μην είναι τόσο εμφανείς οι αντιφάσεις. Είναι χαρακτηριστική η αρχή της κατάθεσης μιας κυρίας στην οποία στηρίχτηκε όλο το κατηγορητήριο:

- Τι θέλετε να σας πω;

Πρόεδρος: Πείτε μας πάλι τα ίδια. 

- Θα μου λέτε μετά για αντιφάσεις.

Πρόεδρος: Γι’ αυτό θα πρέπει να είστε προσεκτική!

Αυτή τη φορά η μάρτυρας ήταν όντως προσεκτικότερη, λιγότερο ομιλητική και όσο μπόρεσε πιο συγκρατημένη. Μιλούσε για τακτοποίηση κι όχι για διακόσμηση που έκανε στην υποτιθέμενη γιάφκα. Προσπάθησε να μην μιλήσει για το όπλο του μπαμπά της, για τις «εκρηκτικές σκόνες» και κυρίως δεν προσκόμισε στο δικαστήριο γαντάκια, αρκουδάκια και λοιπά αξεσουάρ ως πειστήρια.

Ο άλλος βασικός μάρτυρας της πρώτης δίκης «δεν ανευρέθη από τις αρχές»! Το δικαστήριο αρκέστηκε στην ανάγνωση της κατάθεσής του. Φαίνεται ότι οι οργανωτές της δεύτερης δίκης έλαβαν υπόψη τους ότι η πολυήμερη προφορική του κατάθεση μάλλον εξέθεσε τις αρχές παρά βοήθησε τη στήριξη του κατηγορητηρίου. Εξάλλου τον κατάγγειλαν ως πράκτορα ακόμα και εκπρόσωποι της πολιτικής αγωγής.

Οι ρυθμοί της δεύτερης δίκης είναι χαλαροί χωρίς άγχος από πλευράς δικαστηρίου που δεν αρνείται προσέλευση κι άλλων μαρτύρων που ζητήθηκαν. Προηγήθηκε φυσικά η απαραίτητη απόρριψη όλων ανεξαιρέτως των επί της ουσίας ενστάσεων της υπεράσπισης (περί πολιτικής δίκης, περί συνάφειας των υποθέσεων, περί μη τελεσίδικης απόφασης και επομένως ανάγκης αναβολής κ.α.) Βοηθάει στην 'άνεση' και η ολοκλήρωση των Ολυμπιακών αγώνων, όπως και το γεγονός ότι οι τέσσερις από τους κατηγορούμενους έχουν ήδη στην πλάτη τους 1200 χρόνια κάθειρξης. Ειδικά για τον Κώστα Αγαπίου η δίκη διεξάγεται με διορισμένους συνηγόρους, αφού ο ίδιος αρνήθηκε μετά την εμπειρία της πρώτης δίκης να έχει δικηγόρο.

Ο πρόεδρος συστηματικά και ευγενικά αποφεύγει κάθε πολιτική αναφορά είτε στη χούντα είτε σε σημερινές πολιτικές καταστάσεις, με το σκεπτικό ότι μόνο οι συγκεκριμένες ενέργειες αφορούν το δικαστήριο. Ο πολιτικός χαρακτήρας της δίκης εξοβελίζεται. 

Σε αντίθεση με την πρώτη δίκη, εδώ έγιναν δεκτές οι κατ’ αντιπαράσταση εξετάσεις μαρτύρων, ιδίως όταν αφορούσαν λεπτομέρειες άνευ σημασίας. Βολεύει εξάλλου ολίγη ροζ απόχρωση που καλύπτει τις αυθαιρεσίες και τα ουσιώδη ψέματα. 

Η πολιτική αγωγή είναι ουσιαστικά απούσα, αναγνωρίζοντας εμμέσως ότι δεν έχει να συνεισφέρει τίποτα η ακροαματική διαδικασία. Μετράει βέβαια και το γεγονός ότι η δίκη είναι πρακτικά κομμένη από τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης.

Σε μια αποστροφή του λόγου του ο πρόεδρος του δικαστηρίου είπε κατά λέξη «εξετάζουμε την υπόθεση που εξετάζουμε», εκφράζοντας και τη δική του εκτίμηση για το κατηγορητήριο. Κάτι ανάλογο είχε πει και η πρόεδρος της πρώτης δίκης. Είναι πράγματι στενάχωρη η θέση αυτών των ανθρώπων που έχουν κληθεί να δικάσουν μ’ αυτά τα κατηγορητήρια, μ’ αυτούς τους μάρτυρες, μ’ αυτά τα πειστήρια. Αναγνωρίζοντας το Σισύφειο έργο τους, η πολιτεία φρόντισε στις περασμένες δίκες να τους ανταμείψει με προαγωγές στον Αρειο Πάγο. Είμαστε βέβαια ότι δεν θα τους ξεχάσει ούτε τώρα.

 

 

(Ελευθεροτυπία, 2/4/2005)

 

www.iospress.gr