Απάντηση της Ιεράς Συνόδου για τη ρατσιστική πολιτική της Εκκλησίας στη Θράκη
 

Η Σύνοδος, η Θράκη και η αλήθεια


Τελικά, το πάθημα δεν έγινε μάθημα. Αντιμέτωπη με τις πρόσφατες αποκαλύψεις, η εκκλησιαστική ηγεσία κατάφερε να αυτογελοιοποιηθεί χάρη στα χονδροειδή ψέματα και τις συνακόλουθες διαδοχικές αλληλοδιαψεύσεις της. Αναμενόμενη ίσως κατά τη διαχείριση σκανδάλων ποινικού χαρακτήρα, η μεθοδολογία αυτή επιστρατεύεται ωστόσο για την αντιμετώπιση κάθε «αρνητικής ερμηνείας» των πεπραγμένων της Ιεραρχίας. Με επιστολή της προς την «Ε», η Ιερά Σύνοδος έρχεται έτσι να αμφισβητήσει τις ίδιες της τις δημόσιες διακηρύξεις, σχετικά με το πιο πολυδιαφημισμένο «εθνικό έργο» της!

Ο λόγος για το περίφημο «επίδομα τρίτου παιδιού» που από το 1999 η Εκκλησία της Ελλάδος χορηγεί σε χριστιανικές οικογένειες της Θράκης, με διακηρυγμένο στόχο την καταπολέμηση του «δημογραφικού χάσματος» χριστιανών και μουσουλμάνων. Σε πρόσφατο δημοσίευμα του «Ιού» (17.4.2005) αποκαλύψαμε μια άγνωστη πτυχή αυτής της πολιτικής: ότι το μέτρο του διαχωρισμού των νεογέννητων σε «καλοδεχούμενα» κι «εθνικώς επικίνδυνα», και της συνακόλουθης επιδότησης των μεν σε βάρος των δε, έλκει την καταγωγή του από την εποχή της χούντας - συγκεκριμένα, προτάθηκε επισήμως από την ΚΥΠ, αμέσως μετά το πραξικόπημα του 1967, στο σκιώδες παρακρατικό επιτελείο που καθόριζε την κρατική πολιτική απέναντι στη μειονότητα. Βάση του ρεπορτάζ ήταν το πλήρες «απόρρητο» κείμενο αυτής της εισήγησης, που αποκάλυπτε την εκλεκτική συγγένεια της σκέψης του «εθνεγέρτη» αρχιεπισκόπου μας μ' εκείνη των χουντικών μηχανισμών ασφαλείας.

Στην επιστολή της, η Ιερά Σύνοδος δεν μπαίνει φυσικά στον κόπο να σχολιάσει αυτή τη «σύμπτωση» απόψεων και στρατηγικών. Σε επιθετικά απολογητικό τόνο, επιχειρεί αντίθετα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, φτάνοντας μέχρι του σημείου να διαψεύσει ακόμη και το σκεπτικό που (επισήμως και διακηρυγμένα!) οδήγησε στη θέσπιση του όλου μέτρου. Το κείμενο της Ι.Σ. δημοσιεύεται αυτούσιο σε διπλανή στήλη (χωρίς διορθώσεις της -ανορθόγραφης- ψευδοκαθαρεύουσάς του). Απ' την πλευρά μας, θα περιοριστούμε στο σχολιασμό των δυο βασικών σημείων του.

Ποιοι μουσουλμάνοι;

Η θέσπιση του επιδόματος, διαβεβαιώνουν οι ιεράρχες, δεν είχε την παραμικρή σχέση με την ύπαρξη της μουσουλμανικής μειονότητας. Συνιστά απλώς ανταπόκριση της Εκκλησίας στο γενικότερο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, που είχαν επισημάνει πριν από 12-13 χρόνια η Ακαδημία και η Βουλή. Η δε Θράκη επιλέχθηκε γιατί τυχαίνει να «είναι παραμεθόριος» και να «παρουσιάζει δημογραφική παρακμή». Στη θέση της, προφανώς, θα μπορούσε να βρίσκεται η Ηπειρος ή κάποια άλλη υποβαθμισμένη περιφέρεια. Οσο για το γεωγραφικό περιορισμό του μέτρου, αποκλειστικά και μόνο στη Θράκη, εδώ πια ευθύνονται οι «περιορισμένες δυνατότητες» της Εκκλησίας σε «οικονομικούς πόρους».

Να υποθέσουμε ότι το εν λόγω εθνοσωτήριο μέτρο κοντεύει να εξαντλήσει τα αποθεματικά της Εκκλησίας; Σύμφωνα με πρόσφατο δελτίο τύπου της ΔΙΣ (7.4.2005), το δίμηνο Μαρτίου-Απριλίου 2005 χορηγήθηκαν συνολικά 164.034 ευρώ σε 701 συνολικά οικογένειες των τριών νομών της Θράκης -τουτέστιν, 117 ευρώ ανά οικογένεια το μήνα. Πάλι καλά, αν αναλογιστεί κανείς ότι για όλους τους πυροπαθείς του Περάματος, πριν από μερικά χρόνια, είχαν «εξοικονομηθεί» από την Εκκλησία (μετά βαΐων και κλάδων, φυσικά) μόλις 5 εκατομμύρια δραχμές...

Ας επιστρέψουμε, όμως, στην ουσία της υπόθεσης: με την καινούργια αυτή «αιτιολογία» του μέτρου, η Ιερά Σύνοδος μας δουλεύει κανονικά, υποτιμώντας τη νοημοσύνη τόσο τη δικιή μας όσο και των αναγνωστών. Η «επιδότηση τρίτου παιδιού» εξαγγέλθηκε πανηγυρικά από τον αρχιεπίσκοπο μέσω τηλεοράσεως στις 7.3.99, ακριβώς ως ένα μέτρο καταπολέμησης της «υψηλής γεννητικότητας» των μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών σε σχέση προς τους «δικούς μας». Το ανεκδοτολογικό παράδειγμα που κλήθηκε να εικονογραφήσει αυτή την επιλογή ήταν η τραυματική εμπειρία του μητροπολίτη Ξάνθης, όταν κατά την επίσκεψή του σε τοπικό μαιευτήριο διαπίστωσε ότι 7 από τα 10 νεογέννητα ήταν -αλίμονο!- μουσουλμανάκια. «Αν πάει έτσι ο δείκτης», συμπέρανε τότε ο κ. Χριστόδουλος, εμείς οι Ελληνες «δεν θα έχουμε θέση στη Θράκη».

Οι «δημογραφικές» ανησυχίες του στο «θρακικό» επεκτείνονται, άλλωστε, πολύ πέρα από τις στατιστικές. Μιλώντας π.χ. στο 5ο Παγκόσμιο Συνέδριο Θρακών (29.9.2000), ο αρχιεπίσκοπος έδωσε «μαθήματα» στις κοσμικές υπηρεσίες του ΥΠΕΞ και του ΕΙΥΑΠΟΕ αναφορικά με τη δέουσα διαχείριση του «προβλήματος του εποικισμού της Θράκης» με χριστιανούς ομογενείς («Εθνος» 30.9.2000). Η επιλογή της ορολογίας, που φέρνει στο νου τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ λύνει τα δικά του «δημογραφικά προβλήματα» στα δυτικά του Ιορδάνη, δεν είναι προφανώς καθόλου τυχαία.

Μουσουλμάνοι, αδέρφια μας!

Ομως ο «εκσυγχρονισμός» της επιχειρηματολογίας των επιστολογράφων μας δεν σταματά εδώ. Μας διαβεβαιώνουν, επίσης, ότι η τοπική εκκλησία όχι μόνο «σέβεται τη θρησκευτική και πολιτιστι-κή ιδιαιτερότητα» [sic] των μουσουλμάνων της Θράκης, αλλά και «ζητεί» από τις κρατικές αρχές «να σέβωνται τα δικαιώματά» τους.

Ας μας επιτραπεί να γελάσουμε. Αν ο μητροπολίτης Ξάνθης κατελήφθη απλώς από ιερό τρόμο μπροστά στα «αλλόπιστα» μωρά, κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του έχουν να επιδείξουν ακόμη λαμπρότερο εθνικό έργο. Αρκεί ν' ανοίξουμε το βιβλίο τού Μαρωνείας Δαμασκηνού «Η συμβολή της τοπικής εκκλησίας εις την αντιμετώπισιν των εθνικών προβλημάτων της Θράκης» (Κομοτηνή 1989) για να διαπιστώσουμε πώς ακριβώς (και προς ποια κατεύθυνση) «πιέζει» η τοπική εκκλησία τις αρχές όσον αφορά τη μειονότητα.

«Βασικόν και πελώριον πρόβλημα της Θράκης», ξεκαθαρίζει ήδη από τις πρώτες σελίδες ο ιεράρχης, «είναι η πληθυσμιακή σύνθεσίς της, καθότι εις αυτήν διαβιοί, ως γνωστόν, η μουσουλμανική μειονότης» (σ.14). Γράφοντας μάλιστα στα παλιά του τα παπούτσια την περίφημη «οικουμενικότητα» της Ορθοδοξίας, ο Δαμασκηνός προχωρά σε μια χονδροειδή ρατσιστική σκιαγράφηση των επιμέρους «φυλετικών» συνεστωσών της μειονότητας -τονίζοντας π.χ. την «ινδοευρωπαϊκή» καταγωγή και τη (συνακόλουθη) «ευφυΐα» κι «εργατικότητα» των Πομάκων, κατ' αντιδιαστολή προς τη «μετρίαν ευφυΐαν», τη «νωθρότητα» και την «κρυψίνοιαν» των μουσουλμάνων «τουρκικής καταγωγής» ή το «χαμηλόν πνευματικόν επίπεδον», τη «ρευστήν συνείδησιν» και τη «χαλαράν ηθικήν» των Τσιγγάνων (σ.19-20). Το γεγονός ότι οι μουσουλμάνοι «απολαμβάνουν» τις κρατικές «επιδοτήσεις παιδιών», όπως ακριβώς και οι χριστιανοί συμπολίτες τους, θεωρείται ακραίο δείγμα παραχώρησης του κράτους προς τη μειονότητα (σ.64).

Τέλος, ο μητροπολίτης περιγράφει γλαφυρά το ρόλο του στη συγκρότηση ενός «άτυπου» εθνικιστικού μηχανισμού με την επωνυμία «Ενωσις Αγωνιστών Χριστιανών Ν. Ροδόπης» και στόχο τη δυναμική καταστολή των διαμαρτυριών της μειονότητας για τις εις βάρος της διακρίσεις (σ.44-6). Οταν π.χ. κάποιοι μουσουλμάνοι αγρότες θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την απαλλοτρίωση των χωραφιών τους, ο Δαμασκηνός δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια: «Είπα στον Μουφτή ότι αν κάνουν τέτοια διαμαρτυρία οι Μουσουλμάνοι, τότε θα κάνουν κι οι Χριστιανοί μας, οπότε θα διασταυρώσουμε τα σπαθιά μας και θα παίξουμε ταυρομαχία μέσα στην πλατεία. Τον ρώτησα: Σ' αρέσει; Εκείνος απάντησε όχι, με αποτέλεσμα να ματαιωθεί» (σ.97).

Πρωτότυπος, αλήθεια, τρόπος να «ζητάς» από τις αρχές «να σέβωνται τα δικαιώματα» κάποιου...


 

Η επιστολή της Ιεράς Συνόδου


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ
ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αριθμ. Πρωτ. 1827 Αθήνησι τη 20ή Απριλίου 2005
Διεκπ. 940 ΕΠΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ

Προς
Τον Αξιότιμο κ. Σεραφείμ Φυντανίδη
Διευθυντή της Εφημερίδος "Ελευθεροτυπία"
Ενταύθα

Αξιότιμε κ. Διευθυντά
Στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" της 17.4.2005 εδημοσιεύθη άρθρο με τίτλο "Η συνταγή της χούντας", το οποίο ερμηνεύει αρνητικώς την πρωτοβουλία της Εκκλησίας της Ελλάδος να επιδοτήση το τρίτο τέκνο των Χριστιανικών οικογενειών της Θράκης. Επ' αυτού έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

1. Η ανησυχία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος για την πληθυσμιακή παρακμή της χώρας μας προήλθε κατόπιν μελέτης των επισημάνσεων, στις οποίες προέβησαν σοβαροί Οργανισμοί της δημοκρατικής κοινωνίας μας όπως η Ακαδημία Αθηνών (ειδική έκθεση για το Δημογραφικό, 1992) και η Βουλή των Ελλήνων (Πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής για το Δημογραφικό, 1993). Ας σημειωθή μάλιστα ότι στην Διακομματική Επιτροπή του 1993, η οποία κατέληξε σε πολύ ανησυχητικές επισημάνσεις, μετείχαν βουλευτές και των τεσσάρων κοινοβουλευτικών κομμάτων της περιόδου εκείνης, δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Μήπως και αυτοί είναι ύποπτοι κατά τους συντάκτες του δημοσιεύματος;

2. Θα ήταν ευχής έργο εάν είχαμε τους οικονομικούς πόρους για να ενισχύσουμε όλα τα ζευγάρια της χώρας, τα οποία θέλουν να προχωρήσουν από το δεύτερο στο τρίτο παιδί. Λόγω των περιωρισμένων δυνατοτήτων μας και με την βοήθεια χορηγών ξεκινήσαμε από την Θράκη και επειδή παρουσιάζει σοβαρή δημογραφική παρακμή. Στο πρόγραμμα αυτό έρχονται αρωγοί οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος, οι οποίοι προσφέρουν μέρος του μηνιαίου μισθού τους για τον συγκεκριμένο σκοπό. Ενισχύουμε δε τις Χριστιανικές οικογένειες, γιατί σε αυτές έχει πρόσβαση η Εκκλησία μας επειδή αποτελούν μέλη Της. Αν πλησιάζαμε τους Μουσουλμάνους Ελληνες πολίτες, τότε θα μας κατηγορούσαν οι συντάκτες του δημοσιεύματος και άλλοι "καλοπροαίρετοι" ότι επιχειρούμε θρησκευτικό προσηλυτισμό μέσω οικονομικής βοήθειας.

3. Η Εκκλησία της Ελλάδος σέβεται την θρησκευτική και πολιτιστική ιδιαιτερότητα των συμπολιτών μας οι οποίοι ανήκουν στην Μουσουλμανική μειονότητα και ζητεί από τις Αρχές και από κάθε πολίτη να σέβωνται τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων Ελλήνων. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ξάνθης και Περιθωρίου κ. Παντελεήμων, τον οποίο αναφέρει το δημοσίευμά σας, διατηρεί άριστες σχέσεις με την τοπική ηγεσία της Μουσουλμανικής Κοινότητος.

4. Η Εκκλησία της Ελλάδος χαίρεται ειλικρινά διότι η προσπάθειά Της αποδίδει καρπούς. Εντός τριών ετών από της εφαρμογής του μέτρου τριπλασιάσθηκαν οι χριστιανικές οικογένειες της Θράκης οι οποίες προσχώρησαν στην γέννηση τρίτου παιδιού. Σε μία εποχή κατά την οποία όλοι μιλούν για το δημογραφικό πρόβλημα, η Εκκλησία δεν μένει μόνο στα λόγια. Αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και ενεργεί. Εκείνοι οι οποίοι την επικρίνουν τι έχουν κάνει άραγε για την έμπρακτη αντιμετώπιση του προβλήματος;

Εντολή και Εξουσιοδοτήσει της Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιγραμματεύς

Ο Χριστιανουπόλεως Σεραφείμ

 



 

(Ελευθεροτυπία, 14/5/2005)

 

www.iospress.gr