Δικάζονται συνδικαλιστές καθηγητές στη Μυτιλήνη, που στάθηκαν αλληλέγγυοι σε συνάδελφό τους 

 

Κυρία, κυρία, αυτός με πείραξε!

 


Στη Μυτιλήνη ο συνδικαλισμός προσπαθεί να επιβιώσει ανάμεσα σε προϊστάμενους, διευθυντές σχολείων, δικαστές, εισαγγελείς και πρόθυμες για επιβαρυντικές καταθέσεις πολιτικές παρατάξεις. Περισσεύουν εκεί φαίνεται οι καθηγητές, τα βιβλία και τα σχολεία και ως εκ τούτου ασχολούνται με τις διώξεις συναδέλφων τους. Μια παλιά δικαστική περιπέτεια ενός συνδικαλιστή που καταδικάστηκε με μαρτυρία ενός γυμνασιάρχη σε χρηματική αποζημίωση, γίνεται τώρα αφορμή για νέα δικαστική περιπέτεια των μελών του Δ.Σ. της τοπικής ΕΛΜΕ. Στις 15/1/2008 δικάζεται εκ νέου ο συνδικαλιστής Σ.Ψ. μαζί με άλλα τρία μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ που απλά υπερασπίστηκαν την απόφαση της πλειοψηφίας. Τα μέλη της παράταξης ΔΑΚΕ που μειοψήφησαν στο ζήτημα της συμπαράστασης στον διωκόμενο συνάδελφό τους θεώρησαν σκόπιμο να καταγγείλουν τα μέλη της πλειοψηφίας για πιεστική και φορτική συμπεριφορά. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλήνης που κατά σύμπτωση πήρε στα χέρια του την καταγγελία της ΔΑΚΕ θεώρησε καθήκον του να προβεί αμέσως σε ποινική διαδικασία εναντίον των συνδικαλιστών. Ευτυχώς, η εγκληματικότητα στη Λέσβο είναι ανύπαρκτη κι έτσι έχει το χρόνο εκεί η Δικαιοσύνη να ασχολείται με διώξεις εκπαιδευτικών. Η ιστορία όμως αυτή έχει και ουρά. Το σοβαρό δεν είναι ότι η ουρά είναι γαλάζια. Το σοβαρό είναι ότι διευθυντές, επιθεωρητές σχολείων και μέλη παρατάξεων που δεν αντέχουν το διάλογο, ακόμα και τη σκληρή κριτική, προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για ...υποστήριξη. Συνάδελφοι εναντίον συναδέλφων συνωστίζονται σε δικαστικές αίθουσες συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στις «σύγχρονες» μορφές εκπαιδευτικής πρακτικής.

Η δίωξη του συνδικαλιστή

Το χρονικό της δίωξης του συνδικαλιστή καθηγητή Σ.Ψ., πρώην προέδρου της τοπικής ΕΛΜΕ, ξεκινάει από τον Οκτώβριο του 2006, όταν διαμαρτυρήθηκε για την αναιτιολόγητη άρνηση έγκρισης σε εκπαιδευτική άδεια που είχε ζητήσει. Διατύπωσε τότε τις απόψεις του για τον τρόπο που χορηγούνται αυτές οι άδειες και κυρίως για τις γαλάζιες προτιμήσεις του υπευθύνου των αδειών. Τη διαμαρτυρία του αυτή την έστειλε με e-mail σε όλα τα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λέσβου. Ειδικά από ένα σχολείο, του οποίου ο διευθυντής είχε επιδείξει κατ' επανάληψη στο παρελθόν αυταρχική συμπεριφορά, ο Σ.Ψ. ζητούσε με υποσημείωση να μην «παραπέσει» η καταγγελία του, αλλά να τεθεί υπόψη των μελών της ΕΛΜΕ. Από άλλο υπολογιστή -κατά σύμπτωση του Διευθυντή Περιφερειακής Εκπαίδευσης- η παράταξη ΔΑΚΕ έκανε καταγγελία γι' αυτή την υποσημείωση θεωρώντας ότι προσέβαλε την προσωπικότητα του διευθυντή του σχολείου. Ο Σ.Ψ. αιτιολόγησε την αναγκαιότητα της υποσημείωσης, επικαλούμενος δείγματα αυταρχικής και μεροληπτικής συμπεριφοράς του εν λόγω διευθυντή, κατά το παρελθόν. Τελικά ο διευθυντής κατέθεσε όχι μήνυση αλλά αγωγή εναντίον του Σ.Ψ., ζητώντας 100.000 ευρώ αποζημίωση. Είναι γνωστό εξάλλου ότι αυτά τα ποσά είναι συνηθισμένα στα χέρια των υψηλά αμειβόμενων καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης! Ο εναγόμενος συνδικαλιστής αναγκάστηκε να φέρει στο δικαστήριο αποδείξεις τόσο για την -και από άλλους- καταγγελλόμενη αυταρχική και μεροληπτική συμπεριφορά του διευθυντή, αλλά και για το ότι ο ίδιος ο διευθυντής απασχολούσε κατά καιρούς την ηλεκτρονική σελίδα του σχολείου για να διεκπεραιώνει ιδιωτικές του υποθέσεις. Από την άλλη ο διευθυντής, στην προσπάθειά του να πείσει ότι δεν είναι μεροληπτικός ούτε αυταρχικός, απάντησε με μάρτυρες προερχόμενους κατά σύμπτωση μόνο από τη γαλάζια πτέρυγα του πολιτικού φάσματος και ειδικά τον ίδιο τον προϊστάμενο Μέσης Εκπαίδευσης. Ζήτησε δε την οικονομική εξόντωση του συνδικαλιστή θεωρώντας, ίσως, ότι έτσι θα αποδείξει ότι δεν είναι αυταρχικός. Τελικά το δικαστήριο αγνόησε όλα τα στοιχεία που προσκόμισε ο συνδικαλιστής, δέχτηκε όλα τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς και τον καταδίκασε σε πρόστιμο 5.000 ευρώ για συκοφαντική δυσφήμηση του διευθυντή. Ουσιαστικά τον καταδίκασε διότι διατύπωσε ανοιχτά τη γνώμη του, είτε ήταν σωστή είτε όχι. Λες και για το αν είναι ή όχι κακός ένας διευθυντής θα το μάθουν οι εκπαιδευτικοί, και πολύ περισσότερο οι μαθητές, από τα δικαστήρια. Αν ένας διευθυντής θέλει να αποδείξει ότι είναι δίκαιος και σωστός εκπαιδευτικός, αντί για αγωγές και απειλές καλεί σε διάλογο τους όποιους διαμαρτυρόμενους και προσπαθεί έτσι να πείσει, κι όχι με τη βοήθεια πρόθυμων εισαγγελέων. Εν πάση περιπτώσει, ο καταδικασμένος στις 10/5/2007 συνδικαλιστής ενόψει του Εφετείου ζήτησε συμπαράσταση από την ΕΛΜΕ. Στο μεταξύ είχαν μεσολαβήσει οι εκλογές στην ΕΛΜΕ και υπήρχε νέο Δ.Σ. Πράγματι, με πρωτοβουλία του το Δ.Σ. αποφάσισε να στηρίξει και να συνδράμει οικονομικά στα έξοδα της έφεσης που είχε ασκήσει ο συνάδελφός τους Σ.Ψ. Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ συνεδρίασε στις 24/5/2007 και με απόφασή του, αφού καταδίκασε πρακτικές που ποινικοποιούν απόψεις και συνδικαλιστική δράση, κάλεσε τα μέλη της ΕΛΜΕ να συμβάλουν στη συγκέντρωση του ποσού για να στηρίξουν το συνάδελφό τους. Αποφάσισε ακόμη, στην ανακοίνωσή του, να υπάρχει και αριθμός λογαριασμού για τη συγκέντρωση των χρημάτων.

Η ανακοίνωση της ΕΛΜΕ

Ακολούθησε μια πρώτη περίεργη γραπτή ανακοίνωση του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ που μιλούσε για "έρανο" και όχι για συμπαράσταση στα έξοδα της έφεσης. Αμέσως μετά όμως βγήκε η ακριβής ανακοίνωση του Δ.Σ., η οποία και αμφισβητούσε το περιεχόμενο της πρώτης ως μη ακριβές: «Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λέσβου είχε ασχοληθεί στη συνεδρίαση της 01/02/2007 με το θέμα που προέκυψε ανάμεσα στον κ. Π.Φ., Διευθυντή Γυμνασίου Πλωμαρίου, και τον κ. Σ.Ψ., συνάδελφο, πρώην πρόεδρο της Ενωσής μας (2003-2005) και ύστερα από τις εκλογές της 14ης Μαΐου 2007 μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ, εκλεγμένο από το σχήμα της Αγωνιστικής Παρέμβασης - Ανεξάρτητοι Καθηγητές.

Ο Σ.Ψ. κατηγορήθηκε διά του Τύπου με ανακοίνωση της ΔΑΚΕ για ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλε στον Διευθυντή του Γυμνασίου Πλωμαρίου και για ανακοίνωση της ΟΛΜΕ, την οποία βρήκε στο Διαδίκτυο και την έστειλε προς ενημέρωση στα σχολεία. Απαντώντας στην ανακοίνωση της ΔΑΚΕ, επίσης διά του Τύπου, αναφέρθηκε σε όλες τις εναντίον του κατηγορίες και μεταξύ αυτών και στο ζήτημα του Διευθυντή Γυμνασίου Πλωμαρίου, καταγγέλλοντας τη συμπεριφορά του ως μεροληπτική τόσο απέναντι σε συνδικαλιστικές παρατάξεις όσο απέναντι και σε υφιστάμενή του εκπαιδευτικό.

Για το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ είναι φανερό ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει μια συνδικαλιστική αντιπαράθεση να ποινικοποιείται και κατά συνέπεια θεωρούμε άδικο το ότι ο συνάδελφος και πρώην πρόεδρος της ΕΛΜΕ σύρθηκε στα δικαστήρια για τις παραπάνω καταγγελίες του. Η ΕΛΜΕ Λέσβου ανέλαβε πρωτοβουλία να αποσυρθεί η αγωγή. Δυστυχώς η προσπάθεια αυτή δεν απέδωσε. Η δίκη πραγματοποιήθηκε στις 16 Μαρτίου 2007 και η απόφαση που εκδόθηκε καταδίκασε τον Σ.Ψ. στην καταβολή 5.000 ευρώ.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λέσβου εκφράζει την αλληλεγγύη του στη συνδικαλιστική παρουσία και δράση του συναδέλφου Σ.Ψ. και αποφασίζει (συνεδρίαση 24ης Μαΐου 2007) να καλέσει τους συλλόγους των συναδέλφων να συμβάλουν οικονομικά στην αντιμετώπιση των εξόδων της έφεσης που θα ασκηθεί εναντίον της απόφασης.

Αποκλειστικός διαχειριστής των χρημάτων που ζητούμε να κατατεθούν στο λογαριασμό της ΕΛΜΕ θα είναι το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ. Αν υπάρξει υπόλοιπο, αυτό θα δοθεί για την κάλυψη της ποινής που ενδεχομένως θα επιβληθεί από το Εφετείο. Στην περίπτωση που η απόφαση του Εφετείου είναι αθωωτική και υπάρξει υπόλοιπο θα δοθεί για τις ανάγκες λειτουργίας της ΕΛΜΕ. Η απόφαση αυτή πάρθηκε κατά πλειοψηφία. Ανακοίνωση που προηγήθηκε για το παραπάνω θέμα ως ανακοίνωση της ΕΛΜΕ δεν ήταν απόφαση της συνεδρίασης της 24ης Μαΐου 2007 και από παρανόηση στάλθηκε στα σχολεία».

Η ανακοίνωση του Δ.Σ. δεν άρεσε στην μειοψηφούσα παράταξη ΔΑΚΕ, η οποία έσπευσε να προβεί σε ξεχωριστή δημόσια ανακοίνωση-καταγγελία με τα ονόματα μελών του Δ.Σ. που ζητούσαν -κατά τη ΔΑΚΕ- μετ' επιτάσεως λεφτά από τα μέλη της και μάλιστα με «ανάρμοστο» τρόπο, όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της. Μια ανακοίνωση που πάλι έμελλε να μπλέξει ξανά το συνδικαλισμό με δικαστικές αίθουσες. Και για του λόγου το αληθές, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλίνης Κ.Μ., αφού «συμπτωματικά» πήρε στα χέρια του αυτή την καταγγελία της ΔΑΚΕ, αμέσως έσπευσε να διατυπώσει κλητήριο θέσπισμα, καλώντας στο ακροατήριο τα μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ τα οποία είχε δημόσια κατονομάσει η ΔΑΚΕ για ...δι' εράνου παρενόχληση μαζί και με τον διωκόμενο συνδικαλιστή ως ηθικό αυτουργό της «παρενόχλησης». Ετσι δικάζονται τώρα στις 15/1/2008 τέσσερις εκπαιδευτικοί για «ανάρμοστη» συμπεριφορά, επειδή θέλησαν να σταθούν αλληλέγγυοι στο συνάδελφό τους. Αυτά τα πράγματα είναι μάλλον πρωτόγνωρα στη συνδικαλιστική πρακτική και είναι φυσικό να δημιουργούν ανησυχία στα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας. Οι διαφωνίες, όσο οξείες και να είναι μέσα σε ένα συνδικαλιστικό όργανο, οφείλουν να αντιμετωπίζονται με διάλογο και τα μέλη του συλλόγου να έχουν το περιθώριο να κρίνουν τον καθένα. Ο εισαγγελέας είναι εντελώς περιττός σε αυτή τη διαδικασία, ειδικά όταν πρόκειται για εκπαιδευτικούς που απλά διαφωνούν μεταξύ τους. Η εξόντωση του αντιπάλου με δίκες σίγουρα δεν είναι το καλύτερο πρότυπο για το χώρο του σχολείου. Ή μήπως για κάποιους είναι; Κι αν σε τελική ανάλυση η χρηματική αλληλεγγύη ήταν τόσο απεχθής στον εκπρόσωπο της Δικαιοσύνης και τη θεώρησε ενοχλητικό και ανάρμοστο έρανο, γιατί δεν ασχολείται με όλα εκείνα τα μέλη των θρησκευτικών οργανώσεων που έρχονται σπίτι σπίτι και ζητάνε λεφτά για αγνώστου συχνά περιεχομένου αγαθοεργίες, βρίζοντας όποιον χριστιανό τούς αρνείται τον οβολό του;

 

(Ελευθεροτυπία, 12/1/2008)

 

www.iospress.gr