Μέτρα με το σταγονόμετρο από το ΥΠΕΧΩΔΕ 

 

Το μαρτύριο της χαμένης σταγόνας

 


Στη φωτογραφία εικονίζεται η σημερινή κατάσταση από έναν ταμιευτήρα νερού στην Κύπρο. Δεν κατασκευάστηκε από «πλαστογράφους οικο-τρομοκράτες» αλλά από τη σπάταλη -όπως αποδεικνύεται- πολιτική διαχείρισης των υδάτων σε συνδυασμό με την τετραετή ανομβρία. Αναστατωμένοι παρακολουθούν οι Κύπριοι την απεγνωσμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να εξοικονομήσει νερό. Οπως επισημάνθηκε σε ημερίδα που οργάνωσε η Υπηρεσία Περιβάλλοντος του υπουργείου Γεωργίας της Κύπρου, «η ολιγομβρία των 4 τελευταίων ετών οδήγησε στο να επαρκούν τα νερά από τα φράγματα μόλις για λίγους μήνες».

Ο υπουργός Γεωργίας της Κύπρου ανέφερε ότι, όταν σχεδιάστηκαν τα μεγάλα φράγματα στη δεκαετία του '70, υπήρχε πρόβλεψη για ροή 170 εκ. κ.μ. νερού. Ηδη όμως από το 2005 η ροή μειώθηκε στα 90 εκ. Η Κύπρος διαθέτει πάνω από 100 μικρά και 37 μεγάλα φράγματα νερού. Το ίδιο -ξεπερασμένο πλέον και από τις χώρες της Ε.Ε.- μοντέλο για την κατασκευή πολλών φραγμάτων εξήγγειλε και το ΥΠΕΧΩΔΕ με την ανακοίνωση για κατασκευή 270 νέων φραγμάτων, θεωρώντας δεδομένη και την ολοκλήρωση του έργου στον Αχελώο, παρ' όλο ότι εκκρεμεί η απόφαση του ΣτΕ για το περιβαλλοντικό αυτό έγκλημα. Το ΥΠΕΧΩΔΕ χωρίς κανένα σχέδιο διαχείρισης, όπως καταγγέλλουν οι περιβαλλοντικοί φορείς, ετοιμάζεται να υποδεχτεί την αυξανόμενη λειψυδρία με πολυέξοδα και αναποτελεσματικά φράγματα και με αύξηση των τιμολογίων της ΕΥΔΑΠ. Η διαρκής και κατάφωρη παραβίαση της κοινοτικής οδηγίας για το νερό που στα χαρτιά μόνο -ως συνήθως- έχει ενσωματώσει η Ελλάδα γρήγορα θα μας οδηγήσει ξανά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οπως τονίζει σε επίκαιρη ανακοίνωση η WWF, με αφορμή το φαραωνικό έργο της εκτροπής του Αχελώου : «Η πλέον πρόχειρη αλλά και φαντασμαγορική λύση που αναβίωσε για να αντιμετωπίσει την ολοένα αυξανόμενη ζήτηση για νερό ήταν η εκτροπή του μεγαλύτερου ποταμού της χώρας από τη 'μη-παραγωγική' και 'πλούσια' σε νερό Δυτική Ελλάδα προς τη Θεσσαλία. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πεισθεί η Ε.Ε. ότι το έργο δεν είναι αρδευτικό, ώστε να εγκρίνει κοινοτική συγχρηματοδότηση, η χώρα μας ισχυρίσθηκε ότι η εκτροπή θα έχει πρωτίστως ενεργειακό χαρακτήρα! Παρ' όλα αυτά όμως η Ε.Ε. απέρριψε την αίτηση χρηματοδότησης του έργου, εκφράζοντας τις επιφυλάξεις της. Ετσι, την εκτροπή του Αχελώου καλείται να πληρώσει ο εθνικός προϋπολογισμός, προφανώς εις βάρος άλλων σημαντικότερων επενδύσεων».

Η οργάνωση αναλύει στην ανακοίνωσή της όλους τους παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη ώστε αφενός να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η λειψυδρία στη Θεσσαλία (αλλαγή ειδών καλλιέργειας κ.λπ.), αλλά και να αποτραπεί η διάπραξη ενός οικολογικού

εγκλήματος: «Οταν η χώρα μας δεσμεύεται έναντι της Ε.Ε. για ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων και σχεδιασμό σε επίπεδο λεκάνης απορροής (Οδηγία 2000/60/Ε.Ε.), το ΥΠΕΧΩΔΕ επιμένει σε ένα έργο καταστροφικό που ευνοεί τη συνέχιση της κατασπατάλησης των ούτως ή άλλως περιορισμένων υδάτινων πόρων της χώρας. Κανένας δεν κάνει λόγο για την ανάγκη συνολικού σχεδιασμού εξοικονόμησης και προστασίας του νερού και αναδιάρθρωσης καλλιεργειών στη Θεσσαλία».

Η Ελλάδα ανταποκρίθηκε στο αίτημα της Κύπρου με προσφορά νερού από το Μαραθώνα. Καράβια με νερό θα στείλουμε στους Κύπριους, ενώ με τον ίδιο τρόπο στέλνουν ήδη οι Μασσαλιώτες νερό στη Βαρκελώνη. Οπως μας πληροφορεί η εφημερίδα «Μοντ» (20/3/2008) «η συμφωνία ανάμεσα στις δύο πόλεις είναι σχεδόν έτοιμη για υπογραφή μια και η ποσότητα του πόσιμου νερού στη Βαρκελώνη, όπως και σε όλη την Ισπανία, έχει μειωθεί δραματικά. 22% κάτω από την απαιτούμενη ζήτηση βρίσκονται τα αποθέματα νερού». Μη ξεχνάμε όμως ότι στην Ισπανία η ζήτηση έχει αυξηθεί δραματικά από την υπερεκμετάλλευση της γης αλλά και από την αλματώδη ανάπτυξη της τουριστικής βιομηχανίας. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στην Κύπρο. 280 γήπεδα γκολφ διαθέτει σήμερα η Ισπανία με τις αντίστοιχες τεράστιες τουριστικές εγκαταστάσεις που καταναλώνουν ανεξέλεγκτες ποσότητες καθαρού νερού. Φωνάζουν πλέον οι οικολόγοι αλλά και οι κάτοικοι της Κύπρου ότι τα γήπεδα γκολφ που υπάρχουν στην Κύπρο αρκούν και πρέπει να αναθεωρηθεί η απόφαση της παραχώρησης εκτάσεων για τη δημιουργία άλλων 14 γηπέδων γκολφ στην κυπριακή γη.

Οι μονάδες αφαλάτωσης δεν αρκούν ούτε για τη γεωργία και στο τέλος τα τάνκερ θα κληθούν να μεταφέρουν νερό και για τα γήπεδα.

Οι κάτοικοι της Κύπρου ετοιμάζονται να περιορίσουν την κατανάλωση νερού σε 4 ώρες την ημέρα από φέτος το καλοκαίρι και η Ελλάδα -πολύ σωστά- σπεύδει να βοηθήσει την κατάσταση με μεταφορά νερού. Σκέφτεται άραγε καθόλου αυτό το υπουργείο-φάντασμα (υπουργείο Περιβάλλοντος) ότι όσα φράγματα κι αν κατασκευάσουν, κανένας πολίτης δεν θα πειστεί για την αναγκαιότητα δημιουργίας 15 και πλέον γηπέδων γκολφ στην άνυδρη ελληνική γη; Ο μύθος του αφαλατωμένου νερού που χρησιμοποιείται στα γήπεδα δεν πείθει ούτε τους κατοίκους της Μεσσηνίας που γνωρίζουν για τις «υδατοπαγίδες» του κ. Κωνσταντακόπουλου ούτε τους κατοίκους της Αταλάντης ή της Κρήτης. Το αφαλατωμένο νερό είναι πολύ ακριβό και κανένας έλεγχος δεν υπάρχει για το ποιο νερό θα χρησιμοποιείται στις τουριστικές εγκαταστάσεις. Οσο δε λιγότερη αφαλάτωση έχει υποστεί το νερό, τόσο περισσότερο καταστρέφει το υπέδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα. Φυσικά στο θέμα αυτό της καταστροφής του υδροφόρου ορίζοντα "βοήθησαν" χρόνια τώρα οι διάφορες παραποτάμιες βιομηχανίες και χωματερές, όπως και οι ίδιοι οι αγρότες με τη χρήση δηλητηρίων-λιπασμάτων. Μέχρι τώρα για πολλούς πολίτες αυτής της χώρας τα ποτάμια και οι λίμνες χρησίμευαν για να παίρνουμε τα νερά, την άμμο και τα ψάρια τους και να πετάμε στα νερά πλαστικές σακούλες με σκουπίδια. Στη νοοτροπία αυτή εξάλλου πατάει και η αντιπεριβαλλοντική πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ που προκαλεί -ακόμα- μόνο τοπικού χαρακτήρα διαμαρτυρίες. Η σιωπηλή κινητοποίηση για την Πάρνηθα δεν έφτασε για να εμποδίσει ούτε για λίγο το στρώσιμο του μπετόν στην ελληνική γη με το πρόσχημα της ανάπτυξης.

Λίγες μόλις μέρες νωρίτερα, στην Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό, ο κ. Δήμας εξέφρασε την αντίθεσή του με την ολοένα και αυξανόμενη δημιουργία γηπέδων γκολφ με δεδομένη την έλλειψη νερού. Αλλά οι υπουργοί του κόμματος απ' το οποίο προέρχεται ο επίτροπος Περιβάλλοντος της Ε.Ε. αρκούνται στην αύξηση της τιμής του νερού και τα τηλεοπτικά σποτάκια. Ούτε μια συμβολική ματαίωση δημιουργίας ενός τέτοιου υδροβόρου γηπέδου. Οι μεγάλες εταιρείες ανακοινώνουν τις τουριστικές επεκτάσεις των σχεδίων τους και μάλιστα την ώρα που οι υποθέσεις τους εκκρεμούν στο ΣτΕ (π.χ. η Minoan για τον Κάβο Σίδερο), οι εταιρείες του Δημοσίου εξακολουθούν να πουλάνε τις εκτάσεις τους, οι κατασκευαστικές συνεχίζουν να χτίζουν αναποτελεσματικά φράγματα καταστρέφοντας οικοσυστήματα, οι βιομηχανίες ανενόχλητες ρυπαίνουν τα ποτάμια και ο αρμόδιος υπουργός διαρκώς αντιδικεί ακόμα και με τον Ελληνα επίτροπο. Οταν τα καράβια θα χρειαστεί να φέρνουν νερό στην Αθήνα, θα είναι δυστυχώς πολύ αργά για να μετανοήσουν όσοι θαύμαζαν το «αγύριστο κεφάλι» του κ. Σουφλιά και την εφαρμογή των χωροταξικών του σχεδίων στην άλλοτε όμορφη ελληνική γη. Οι ελληνικές και ξένες εταιρείες που ήδη διαθέτουν πάνω από το 1/3 της παράκτιας και νησιωτικής ελληνικής γης και συνεχίζουν να αγοράζουν με γρήγορους ρυθμούς ό,τι καμένο και ρημαγμένο έχει απομείνει, δεν θα έχουν κανένα σοβαρό πρόβλημα να αλλάξουν προορισμό μόλις αδειάσουν οι πισίνες και ξεραθούν τα γήπεδα. Οσο για το παιδάκι του τηλεοπτικού σποτ για το νερό, θα κληρονομήσει, όπως φαίνεται, τις τρύπες του κάθε γηπέδου μαζί με τα άδεια φράγματα και τα ξερά ποτάμια.

 

 

(Ελευθεροτυπία, 5/4/2008)

 

www.iospress.gr