ΥΠΠΟ-ΔΙΑΛΥΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ 

 

Αρχαίο πνεύμα ...ανάλγητο

 

Εχουμε συνηθίσει να ακούμε από τους ταγούς της πολιτικής και της οικονομικής εξουσίας ότι η «βαριά βιομηχανία» της χώρας είναι ο τουρισμός της. Μια τέτοια «βιομηχανία», ωστόσο, όπως ο καθένας καταλαβαίνει, δεν μπορεί να αποδώσει όταν οι πολυδιαφημιζόμενες υποδομές του «αρχαίου κλέους» της καταρρέουν (εγκαταλειμμένα μουσεία, κλειστοί αρχαιολογικοί χώροι, ελάχιστοι, εξοντωμένοι και όλο και περισσότερο «ευέλικτα» εργαζόμενοι κ.ο.κ). Τα παραδείγματα της κατάρρευσης είναι πολλά, αλλά η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού (και των άλλων «συναρμόδιων» κυβερνητικών παραγόντων), όπως όλα δείχνουν, έχει άλλες προτεραιότητες: π.χ. να συντηρήσει μέσω των περίφημων Ειδικών Λογαριασμών τις ρουσφετολογικές επιδοτήσεις, να υπονομεύσει εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα, ιδίως των «συμβασιούχων» εργαζομένων του ΥΠΠΟ, συγκροτώντας πελατειακά συστήματα προσλήψεων που ανατρέπουν το ΑΣΕΠ και παραβιάζουν οποιαδήποτε αρχή χρηστής διοίκησης. Και, βέβαια, να επαναφέρει από το παράθυρο τον περιβόητο «Οργανισμό Τατούλη», ιδιωτικοποιώντας όπως μπορεί την προστασία των αρχαίων.

Ο νομικός σύμβουλος του Συλλόγου των ειδικευμένων φυλάκων μουσείων και αρχαιολογικών χώρων Δημήτρης Περπατάρης, μάς εξηγεί:

«Την επόμενη φορά που δεν θα μπορέσετε να επισκεφθείτε έναν μουσειακό, ιστορικό, αρχαιολογικό χώρο και δεν θα αντικρίσετε ποτέ το ταμπελάκι της αλήθειας "ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΛΟΓΩ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ" από το επίσημο υπουργείο Πολιτισμού, οφείλετε να γνωρίζετε: Πρώτον, ότι οι προσλήψεις μονίμου προσωπικού φύλαξης μουσείων και αρχαιολογικών χώρων δεν έχουν γίνει από το έτος 1993, με ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού. Δεύτερον, ότι σε έναν ευαίσθητο χώρο που οι ανάγκες του σε ανθρώπινο δυναμικό ξεπερνούν τους 2.500 φύλακες μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, βασιλεύει η αδιαφάνεια και η αναξιοκρατία που εμποδίζει τους ειδικά καταρτισμένους αποφοίτους Δημοσίων ΙΕΚ φύλακες με τα τυπικά προσόντα του προσοντολογίου του Δημοσίου αλλά και ουσιαστικά επιστημονικά εφόδια να προσληφθούν κατά άμεση προτεραιότητα. Και τρίτον, ότι οι "συμβασιούχοι" ημερήσιοι και νυχτερινοί φύλακες αφού καλύπτουν με την ομηρία και εκμετάλλευσή τους κρίσιμα οργανικά κενά, απολύονται αποκεφαλισμένοι εργασιακά από τη λαιμητόμο του 24μηνου ορίου που θέτει το Π.Δ. 164/2004 του κ. Παυλόπουλου.

Και αφού γνωρίσετε αυτή την πραγματικότητα μπορείτε και εσείς να αναρωτηθείτε ως πολίτες: Ποιος απαξιώνει τον πολιτισμό μας; Μήπως το ίδιο το ΥΠΠΟ με τις πράξεις και τις παραλείψεις του; Μήπως το ίδιο το Δημόσιο είναι ο υπονομευτής της αξιοπιστίας του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και ο αληθινός αυτουργός του εργασιακού μεσαίωνα των "συμβασιούχων";».

Ρητορικά τα ερωτήματα του κ. Περπατάρη. Διότι η περιπέτεια μιας μερίδας «εποχικών συμβασιούχων», ειδικευμένων στη φύλαξη των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων, επιβεβαιώνει το μέγεθος της διαχρονικά κλιμακούμενης αυθαιρεσίας. Πρόκειται για εργαζόμενους με προϋπηρεσία αρκετών 4μηνων ή 8μηνων συμβάσεων, των 700 ευρώ, που μένουν άνεργοι στα μεσοδιαστήματα, χωρίς επίδομα ανεργίας και ένσημα ΙΚΑ, που δεν «τακτοποιούνται» από το περίφημο «Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου» και αγωνίζονται να βρουν μεροκάματο κάπου αλλού όταν λήγει η κάθε σύμβασή τους με το ΥΠΠΟ. Ωστόσο, έχουν καταφέρει να ενταχθούν, με προσωπικές θυσίες, από το 2002 και μετά, και να επιμορφωθούν στα δημόσια ΙΕΚ (σε διετές ειδικό πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας και της Ε.Ε. - «Leonardo Da Vinci»), ώστε να αποκτήσουν επαγγελματική επάρκεια και την προσδοκία σταθερότερης εργασίας στη φύλαξη των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων. Διαψεύστηκαν. Είναι περίπου 300 απόφοιτοι και 100 καταρτιζόμενοι οι οποίοι αντιμετωπίζουν ένα εξουθενωτικό καθεστώς: είτε ως φτηνοί εργαζόμενοι «περιορισμένης διάρκειας» και δικαιωμάτων, είτε ως υποψήφιοι για την πρόσληψή τους μέσω ΑΣΕΠ στο μόνιμο προσωπικό του ΥΠΠΟ - διαδικασία που, παρά τις διογκούμενες ανάγκες και την υποχρέωση του νόμου, εσκεμμένα δεν πραγματοποιείται.

«Περισσότερο από κάθε άλλη φορά», μας λέει η πρόεδρος του Συλλόγου τους, Λένα Πάνου, «μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι υφίστανται τις συνέπειες των κυβερνητικών μεθοδεύσεων για την κάλυψη των θέσεων. Κερασάκι στην τούρτα, η πληροφορία ότι η προκήρυξη προσλήψεων μόνιμου προσωπικού στο ΥΠΠΟ μέσω ΑΣΕΠ προχωράει χωρίς τις προγραμματισμένες θέσεις φυλάκων, επειδή, εδώ και πολλούς μήνες, δεν διαμορφώνεται ένα κοινά αποδεκτό, από ΑΣΕΠ και ΥΠΠΟ, πλαίσιο τυπικών προσόντων. Προφανώς, το υπάρχον νομικό πλαίσιο για προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ (Ν.2190/94) και το προσοντολόγιο του Ελληνικού Δημοσίου (Π.Δ. 50/2001), που καθορίζουν σαφώς τα κριτήρια πρόσληψης, δημιουργούν στο ΥΠΠΟ προβλήματα στην κατάληψη θέσεων εργασίας από "ημετέρους", καθώς ορίζουν ως τυπικό προσόν το δίπλωμα ΙΕΚ - ΟΕΕΚ (Οργανισμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης) της ειδικότητάς μας».

Φαίνεται ότι η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού προτιμά τις προσλήψεις με τη διαδικασία των διαβλητών «συνεντεύξεων» και της «πρακτικής εξάσκησης» για να αποκλείσει τους διπλωματούχους, εφόσον και το υπουργείο Παιδείας σε σχετική επιστολή του (3/12/2007) για την επαγγελματική κατοχύρωση των αποφοίτων ΙΕΚ της ειδικότητας «Φύλακας Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων», ...νίπτει τας χείρας του:

«Το υπουργείο Πολιτισμού έχει την αποκλειστική ευθύνη και αρμοδιότητα για όποια μεταβατική διάταξη, η οποία αφορά όσους προσφέρουν ή προσέφεραν στο παρελθόν τις υπηρεσίες τους σε δημόσιους φορείς ως "Φύλακες Μουσείων και Αρχαιολογικών Χώρων", γεγονός που επισημάνθηκε στο ΥΠΠΟ ρητά από τους εκπροσώπους του ΟΕΕΚ κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής».

Σημειώνουμε ότι το υπουργείο Παιδείας (διά του ΟΕΕΚ) προωθεί εδώ και ένα χρόνο ...«κατεπειγόντως»(!), όπως αναφέρει σε έγγραφά του, τον εξορθολογισμό του συστήματος, με τη σύνταξη σχετικού σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος που θα υποχρεώνει το ΥΠΠΟ να καλύπτει κατά προτεραιότητα τις όποιες θέσεις αρχαιοφυλάκων από τους ειδικευμένους αποφοίτους των δημοσίων ΙΕΚ, που το ίδιο εκπαίδευσε, χωρίς να αποκλείει κι άλλους ενδιαφερόμενους αποφοίτους Λυκείου. «Σε καμιά περίπτωση οι απόφοιτοι ΙΕΚ», υπογραμμίζει η κ. Πάνου, «όντας συμβασιούχοι και οι ίδιοι, δεν βρίσκονται απέναντι στους συμβασιούχους συναδέλφους μας.

Η προστασία των δικαιωμάτων των επί χρόνια συμβασιούχων του ΥΠΠΟ είναι θέμα που απαιτεί άμεση λύση, όχι όμως σε βάρος των πτυχιούχων και με τρόπο που να καταργείται η αξία της εκπαίδευσης και της κατάρτισης. Αλλωστε, οι πραγματικές και καταγεγραμμένες ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό για τη λειτουργία των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων είναι τόσες που "όλοι χωράμε"».

Πριν από έναν χρόνο, 22/5/2007, ο Σύλλογος Σπουδαστών και Αποφοίτων ΙΕΚ με την Ειδικότητα του Φύλακα υποχρεώθηκε να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να σταματήσει την «αποκεντρωμένη» αυθαιρεσία και την περαιτέρω «ελαστικοποίηση» της εργασίας στο ΥΠΠΟ, την οποία γενικεύει πλέον η εφαρμογή του «νεοφιλελεύθερου» Ν. 3525/2007.

Συγκεκριμένα, τα μέλη του Συλλόγου εστράφησαν κατά μιας απόφασης της Διεύθυνσης της ΚΓ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων (στην Κρήτη) να προσλάβει ωρομίσθιους αρχαιοφύλακες (για το περασμένο καλοκαίρι) χωρίς το απαραίτητο -και νόμιμο- κριτήριο επιλογής (με την έννοια της προτίμησης) της κατοχής διπλώματος φύλακα μουσείων κ.λπ. των δημοσίων ΙΕΚ.

Αντίθετα η ΚΓ' Εφορεία, μόνη της, με την άδεια προφανώς της πολιτικής ηγεσίας, απέρριψε τους πτυχιούχους υποψηφίους έχοντας «όλως παρανόμως» παρακάμψει «τις διατάξεις του άρθρου 17 (παρ. 1 και 2) του Π.Δ. 50/2001, οι οποίες ρητώς καθιερώνουν μεταξύ άλλων, ως προσόν διορισμού για τον κλάδο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΕ), ειδικότητας φύλακα (...) το ομώνυμο δίπλωμα Επαγγελματικής Κατάρτισης ΙΕΚ».

Τα παραπάνω απίστευτα και όμως αληθινά έχουν καταγγελθεί στη Βουλή με πρόσφατες ερωτήσεις προς τους υπουργούς Πολιτισμού και Παιδείας κ. Λιάπη και Χατζηδάκη, από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο Αλαβάνο και Περικλή Κοροβέση και του ΠΑΣΟΚ Μαρία Δαμανάκη, Συλβάνα Ράπτη, Τηλέμαχο Χυτήρη και άλλους.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις απαντήσεις της κυβέρνησης, που προ 5ετίας θα έλυνε «το αίσχος με την ομηρία των συμβασιούχων», θα «επανίδρυε το κράτος ώστε να σταθεί στο πλάι του πολίτη» και όλοι μαζί, ντόπιοι και τουρίστες, «θα ζούσαμε το μύθο μας στην Ελλάδα».

 

(Ελευθεροτυπία, 31/5/2008)

 

www.iospress.gr