Στη Νάξο δεν επιτρέπονται οι αντιρρήσεις

 

Οι πολίτες στο στόχαστρο
 

 

Η φωτογραφία δεν αφορά μια κακόγουστη εικαστική παρέμβαση, αλλά την πραγματικότητα που δημιούργησε η χωρίς σχεδιασμό και μέτρο απόφαση της τοπικής αυτοδιοίκησης Νάξου να «χτίσει» ένα γιγαντιαίο λιμάνι στο νησί.

Τα σημαδεμένα μπλόκια απέμειναν, μετά το πάγωμα του έργου από το ΣτΕ, να θυμίζουν το μέγεθος της καταστροφικής παρέμβασης αλλά και την προσφιλή μέθοδο των «προγραφών» που υιοθετήθηκε τότε από τις τοπικές αρχές και από αγανακτισμένους κατοίκους.

Είχαμε αναφερθεί παλιότερα (Ιός, 14/4/2007) στα σχέδια κατασκευής ενός λιμανιού-τέρατος με το αρχικό πρόσχημα της επισκευής του παλιού λιμανιού. Χάρη στην αντίδραση 33 κατοίκων που προσέφυγαν στο ΣτΕ, τα σχέδια αυτά μελετήθηκαν και κρίθηκαν ακατάλληλα από το ανώτατο δικαστήριο και οι εργασίες κατασκευής του νέου λιμανιού σταμάτησαν. Οι 33 αυτοί πολίτες λοιδορήθηκαν από τις τοπικές αρχές, ενώ εκτοξεύτηκαν απειλές ακόμα και για τη σωματική τους ακεραιότητα. «Αγανακτισμένοι» πολίτες έφτασαν στα όρια της αυτοδικίας για να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στους 33 πολίτες που τόλμησαν να διεκδικήσουν την εφαρμογή της νομιμότητας. Πολλοί θα θυμούνται την ωμή ρήση του δημάρχου κ. Μαράκη, που καλούσε τους αντιφρονούντες να μεταδημοτεύσουν. Το κακό όμως ακόμα και σήμερα είναι ότι αν και τα σχέδια του λιμανιού κρίθηκαν ακατάλληλα, το μένος των υποστηρικτών του εξακολουθεί και στρέφεται ενάντια στους πολίτες που προσέφυγαν τότε στη δικαστική αρχή.

Ενας από τους πολίτες που είχαν αντιδράσει είναι και ο Γιώργος Καμβύσης, εκδότης σατιρικής εφημερίδας στη Νάξο. Ο κ. Καμβύσης σύρθηκε πρόσφατα στο αυτόφωρο ουσιαστικά επειδή η σάτιρά του δεν άρεσε στον δήμαρχο και στον πρόεδρο του δ.σ. Δημοσίευσε ένα σατιρικό φωτομοντάζ και μία φωτογραφία ενός πολιτιστικού περιπτέρου από τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του δήμου. Στη δεύτερη φωτογραφία φαινόταν ένας εργάτης του δήμου μπροστά στο περίπτερο να... κάθεται και αυτό θεωρήθηκε ότι έδινε «μήνυμα» ότι οι δημοτικοί εργάτες δεν δουλεύουν! Από εκεί άρχισε το «κακό» και στο κλίμα αυτό ο εικονιζόμενος εργάτης κινήθηκε απειλητικά εναντίον του εκδότη της εφημερίδας.

Αν και είναι προφανές ότι μια φωτογραφία δεν σημαίνει τίποτα σχετικά με τη δραστηριότητα και την αποδοτικότητα ενός εργαζόμενου, φαίνεται ότι κάποιοι προσπάθησαν να πείσουν τον εργαζόμενο για το αντίθετο. Κι αυτοί που πυροδότησαν τις αντιδράσεις στο δημοσίευμα παράλληλα προέτρεπαν τις αστυνομικές αρχές να επιληφθούν με τη «σοβαρή» κατηγορία ότι ο «δράστης» ανήκει στην ομάδα των 33.

Οπως μας κατήγγειλε ο εκδότης: «Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου ισχυρίστηκε ότι εγώ απείλησα τον εργάτη του δήμου και μάλιστα για να στηρίξει την καταγγελία του ανέφερε ως αυτόπτη μάρτυρα έναν άλλο εργάτη του δήμου! Και έτσι βρέθηκα με τη διαδικασία του αυτόφωρου στο κελί. Ο ίδιος δε, στη λίστα των "εγκλημάτων" μου, τόνιζε συνεχώς τη συμμετοχή μου στους 33 του λιμανιού. Ακόμα και σήμερα επικρατεί τρομοκρατία! Πριν από ένα μήνα με πήρε τηλέφωνο άλλος δημοτικός σύμβουλος (σ.σ. είναι εκείνος που ζητούσε να δημοσιευθούν τα ονόματα των 33 για να τους χλευάσει ο κόσμος) και με απείλησε να μη ξαναασχοληθώ μαζί του! Σου απαγορεύω να ξαναγράψεις για μένα, μου είπε! Μέχρι σήμερα ο δήμος δεν έχει καταδικάσει την επίθεση εναντίον μου».

Για το επίμαχο δημοσίευμα ο κ. Καμβύσης μας είπε: «Το εξώφυλλο της εφημερίδας ήταν αφιερωμένο στο περίπτερο που αποτέλεσε το θέμα δημοσιογραφικής μου έρευνας. Το περίπτερο αυτό μαζί με τα υπόλοιπα 14 μας κόστισαν 6.000 ευρώ. Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Νάξου δεν μας είπε την αλήθεια για τα περίπτερα και κατασπατάλησε χρήματα δικά μας, πετώντας τα στη συνέχεια στα σκουπίδια.

Ο τίτλος "Ανάλυσέ το κύριε Μαράκη" του περασμένου φύλλου αναφερόταν στο περίπτερο και οι ερωτήσεις μου είχαν να κάνουν με το γιατί ο δήμος πέταξε 6.000 ευρώ μόνο και μόνο για να στεγάσει τους πλανόδιους πωλητές των αθηναϊκών συνοικιών. Αντί όμως να εστιάσουμε στα έξοδα και στην ποιότητα των περιπτέρων, περιέργως ασχοληθήκαμε με το τι κάνει κάποιος μπροστά στο περίπτερο! Αυτό είναι το πρόβλημα που εντόπισε ο δήμαρχος Νάξου. Μήπως αν ζούσαμε σε ένα δημοκρατικό δήμο οι αιρετοί του άρχοντες θα έβγαιναν να καταδικάσουν την επίθεση που δέχτηκε ένας δημοσιογράφος μόνο και μόνο γιατί έθεσε ερωτήματα που απασχολούν όλους τους πολίτες;

Εδώ όμως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! Εδώ ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, δημοσίως μου δήλωσε τα παρακάτω: Ποιος είσαι εσύ που νομίζεις πως μπορείς να τα βάλεις με τον δήμο; Και όταν τον ρώτησα ποιος είναι ο δήμος, μου απάντησε: Ο δήμος είμαι εγώ!».

Ανεξάρτητα από τη γνώμη που μπορεί να έχει κανείς για τη συγκεκριμένη δημοσιογραφική έρευνα και το είδος της σάτιρας, στην υπόθεση αυτή αναδεικνύεται η αδυναμία των τοπικών αρχών να αντιμετωπίσουν με δημοκρατική ευαισθησία την κριτική των δημοτών τους, οι οποίοι στο τέλος δικαιώθηκαν. Στην ουσία αμφισβητείται το δικαίωμα των πολιτών να απευθύνονται στις δικαστικές αρχές όταν θεωρούν ότι καταστρέφεται ο φυσικός πλούτος και η εικόνα του νησιού τους με την εφαρμογή κάποιων σχεδίων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είτε λοιπόν είναι 33 είτε ένας, η προσφυγή τους στο ΣτΕ είναι απολύτως σεβαστή και νόμιμη. Αναρίθμητη είναι άλλωστε η λίστα καταστροφικών επεμβάσεων σε διάφορα μέρη της Ελλάδας που διακόπηκαν ακριβώς χάρη στις προσφυγές κάποιων ευαίσθητων κατοίκων. Το να βιώνουν όσοι προσφεύγουν στο ΣτΕ απαξίωση, χλευασμό, ακόμα και απειλές είναι η πλέον ασφαλής απόδειξη για τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από τις «δυσεύρετες» και «νεφελώδεις» τεχνικές μελέτες των «αναπτυξιακών έργων».

Αν όλα τα περιβαλλοντικά, τεχνικά, ακόμα και αισθητικά κριτήρια έχουν τηρηθεί σε μια μελέτη, ποιος ο λόγος αυτού του φόβου μπροστά στον έλεγχο του ΣτΕ;

Παρόμοιες ιστορίες με τη Νάξο βρίσκονται σε εξέλιξη και σε άλλα Κυκλαδονήσια. Στη Φολέγανδρο διαφημίστηκε σαν αλιευτικό καταφύγιο για τα λιγοστά καΐκια ένα τεράστιο έργο επέκτασης του λιμανιού με δημιουργία μαρίνας και προκλήθηκε μεγάλη καταστροφή από επιχωματώσεις και επέκταση της στεριάς από τεράστιους όγκους μπετόν. Η εκτέλεση του έργου άρχισε με αδιαφανείς μεθόδους και κυρίως με την απόκρυψη των σχεδίων της μελέτης. Το ΣτΕ έκανε δεκτά τα ασφαλιστικά μέτρα δύο κατοίκων, με αποτέλεσμα να μπουν κι αυτοί στο στόχαστρο άλλων συμπολιτών τους ως «εχθροί της ανάπτυξης». Αλλά μέχρι σήμερα κανείς δεν είναι σε θέση να πει τι ακριβώς σχεδιαζόταν. Πόσα παραπάνω τεράστια κότερα και κυρίως πόσα 4Χ4 θα χωρούσαν ακόμα στο λιμάνι, αλλά και στο νησί που για χάρη τους άξιζε να καταστραφεί μια πανέμορφη παραλία και το ίδιο το γραφικό λιμάνι;

Εδώ δεν είχαμε σκηνές βίας, αλλά το σκηνικό συμπληρώθηκε με την εκτέλεση μιας αστυνομικής επιχείρησης «σκούπα» ενάντια σε «επιλεγμένους» κατοίκους με ασαφές πρόσχημα και μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων. Για κάποιους φαίνεται ότι η «ανάπτυξη» συμβαδίζει με αυθαιρεσία στα δημόσια έργα και την εξασφάλιση μιας εικόνας «φρόνιμου νησιού» με έρευνες κατ' οίκον έπειτα από ανώνυμες καταγγελίες και με συνεχείς απαγορεύσεις.

Καλά θα κάνουν λοιπόν οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες στις Κυκλάδες να σέβονται τους πολεοδομικούς κανονισμούς και την ομορφιά των νησιών τους, όπως επίσης και τις αντιδράσεις των πολιτών όταν τα παραπάνω καταστρατηγούνται. Ας αντλήσουν αν θέλουν γνώση από τις συνέπειες της «ανάπτυξης» των πιο προχωρημένων νησιών, όπως για παράδειγμα της Μυκόνου, που έχει φτάσει στο σημείο να λύνουν τα ζητήματα οι μπράβοι, και μάλιστα με δολοφονίες.

 

(Ελευθεροτυπία, 18/10/2008)

 

www.iospress.gr