ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ


Το άγαλμα της τρομοκρατίας

1.   2.   

 

Ο πόλεμος των ΗΠΑ κατά του ΟΗΕ


Τη βαθιά της ανησυχία για την ανοιχτή υποστήριξη των βασανιστηρίων εκφράζει προς τον «Ιό» η Μαρία Πίνιου-Καλλή, πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Κέντρων Αποκατάστασης των Θυμάτων Βασανιστηρίων (IRCT) και διευθύντρια του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων (MRCT): 

«Επειδή πιστεύω ότι ο φόβος αποτελεί υπόστρωμα για την εκδήλωση κακοποιών χαρακτηριστικών και πράξεων των ανθρώπων (σε προσωπικό και σε κοινωνικό επίπεδο), θεωρώ ότι ήταν αναμενόμενο κάποιοι στις ΗΠΑ να φτάσουν στο σημείο να υποστηρίζουν ανοιχτά τα βασανιστήρια. Ο τρόμος που έχει κυριεύσει μεγάλα τμήματα της αμερικανικής κοινωνίας -μετά το πρωτοφανές χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, μετά την πολεμική εκστρατεία στο Αφγανιστάν και την αντιτρομοκρατική ατμόσφαιρα που δημιούργησε η αμερικανική ηγεσία- θα έφερνε στο προσκήνιο και τα βασανιστήρια.

Δεν πρέπει όμως η ανθρωπότητα να ξεχάσει ότι τα βασανιστήρια ως μέθοδος εκμαίευσης μαρτυρίας ήταν απαγορευμένα ήδη από την αρχαιοελληνική νομοθεσία. Ο Δημοσθένης πολύ συχνά ανέφερε στους λόγους του πως οποιαδήποτε ομολογία αποσπάται με τη χρήση βίας δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από οποιοδήποτε διαστήριο.

Από το 1984 υπάρχει η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων, η οποία απαγορεύει οποιαδήποτε άγρια, απάνθρωπη και ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία κάθε ανθρώπου, κρατούμενου, κατηγορούμενου ή ανακρινόμενου. Η σύμβαση αυτή έχει επικυρωθεί από 129 κράτη μέλη του ΟΗΕ -ανάμεσά τους και οι ΗΠΑ. Το 1993, στη Βιέννη, το Παγκόσμιο Συνέδριο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ανάμεσα στα άλλα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα κατέταξε, με ειδική έμφαση, και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να μην υφίσταται, ούτε να απειλείται ότι θα υποστεί, βασανισμούς. Γι' αυτή την ιστορική απόφαση χρειάστηκαν πολύχρονοι αγώνες και πιέσεις σε κυβερνήσεις, ιδίως ισλαμικών χωρών, αλλά και της Κίνας, ώστε να παρακαμφθεί το δήθεν επιχείρημα των ειδικών παραδόσεων, των ηθών και των εθίμων τους.

Εκτός, λοιπόν, από τον πόλεμο εναντίον του Αφγανιστάν και εναντίον της τρομοκρατίας, παντού και πουθενά, οι ΗΠΑ κηρύττουν και έναν πόλεμο κατά του ΟΗΕ, εφόσον καταστρατηγούν βασικούς θεσμούς και αποφάσεις του οργανισμού. Αναρωτιέμαι αν, σε αυτές τις συνθήκες, μπορούμε να συνεχίσουμε τις προσπάθειες που κάνουμε με τη Μαίρη Ρόμπινσον, τη Διεθνή Αμνηστία και άλλες πολλές ανάλογες προσωπικότητες, θεσμούς και οργανώσεις για την επικύρωση της Διεθνούς Σύμβασης και το σεβασμό της απ' όλες τις χώρες του κόσμου. Αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο θα τιμηθεί φέτος στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο κόσμο η 26η Ιουνίου, η διεθνής ημέρα του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων».

* Αμέσως μετά την έκφραση των επικίνδυνων αυτών απόψεων στις ΗΠΑ, η Μαρία Πίνιου-Καλλή απευθύνθηκε με επιστολές διαμαρτυρίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων, στις αρμόδιες επιτροπές του ΟΗΕ (κατά των Βασανιστηρίων και υπέρ των ανθρώπινων Δικαιωμάτων) και στα σημαντικότερα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Στο κείμενο της επιστολής αναφέρεται ότι, αν τελικά γίνουν δεκτές οι εισηγήσεις για την επίσημη επαναφορά των βασανιστηρίων, «αυτό θα σημαίνει ότι οι τρομοκράτες επιβάλλουν τη δική τους λογική. Θα έχουν κερδίσει μια σημαντική μάχη ενάντια στον ελεύθερο κόσμο». Επισημαίνεται, μάλιστα, ότι υπάρχουν ήδη αναφορές ότι οι αρχές αρνήθηκαν την κανονική επαφή με δικηγόρους σε πολλούς πολίτες που συνέλαβαν μετά τις επιθέσεις.

* «Αυτό είναι μια άλλη απόδειξη ότι τα πράγματα βρίσκονται πλέον εκτός ελέγχου». Αντί να αναζητούν τρόπους εκδίκησης, οι ΗΠΑ έπρεπε να εργάζονται για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης: «Μόνο τότε θα μπορούσαν να γιατρέψουν τις πληγές τους. Η θεραπεία πρέπει να βασίζεται στην ανοχή και το σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ο ελεύθερος κόσμος βρίσκεται κάτω από την πίεση σκοτεινών δυνάμεων, οι οποίες επιχειρούν να μας διασπάσουν».

* Το Διεθνές Συμβούλιο Κέντρων Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων κατέληξε σε διακήρυξη, στην οποία διαπιστώνεται ο φαύλος κύκλος στον οποίο έχει μπει η ανθρωπότητα μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου και την επίθεση στο Αφγανιστάν. Στη διακήρυξη εντοπίζονται τα τραγικά αποτελέσματα του χτυπήματος στη Νέα Υόρκη αλλά και οι καταστροφικές συνέπειες του πολέμου, με την περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου, την άνοδο του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, την ενίσχυση καταπιεστικών καθεστώτων και την επίδειξη ανοχής στα βασανιστήρια.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

William Blum, «Rogue State: Α Guide to the World's Only Superpower»
 
(Common Courage 2000). Η εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών σε πολλές «βρόμικες» ιστορίες εντός και εκτός των συνόρων τους, στις οποίες τα βασανιστήρια παίζουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο.

«Counterpunch» Στα τελευταία τεύχη του μαχητικού αμερικανικού περιοδικού (υπάρχουν και στον δικτυακό τόπο http://www.counterpunch.org) φιλοξενούνται κείμενα σχετικά με την τρέχουσα συζήτηση περί νομοθετικής κατοχύρωσης των βασανιστηρίων.


ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://amnestyusa.org/stoptorture Η ιστοσελίδα του αμερικανικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, στην οποία παρουσιάζεται η καμπάνια της οργάνωσης για την κατάργηση των βασανιστηρίων.

http://amnestyusa.org/rightsforall Η καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας για τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων στις ΗΠΑ. Ενημερωτικές εκθέσεις για την αστυνομική αυθαιρεσία, το βασανισμό κρατουμένων σε φυλακές και αστυνομικά τμήματα, τη χρήση όπλων για ηλεκτροσόκ, την αντιμετώπιση διαδηλωτών με αέρια και χημικά κ.ο.κ. 

http://members.aol.com/haiconsul/louindex.html Η περίπτωση του αϊτινού μετανάστη Αμπνερ Λουίμα, ο οποίος βασανίστηκε απάνθρωπα τον Αύγουστο του 1997 από αξιωματικούς του αστυνομικού τμήματος της Νέας Υόρκης.




ΔΕΙΤΕ

Κατάσταση πολιορκίας
(Etat de Siege) του Κώστα Γαβρά (1973). Η εκπαίδευση των υπηρεσιών ασφαλείας των «συμμαχικών» χωρών στις σύγχρονες μεθόδους βασανισμού από έναν πράκτορα της CIA. Ταινία βασισμένη σε πραγματική υπόθεση που συγκλόνισε την Ουρουγουάη το 1970.

Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ (The Shawshank redemption) του Φρανκ Ντάραμποντ (1994). Βία, καταπίεση και βασανιστήρια στις αμερικανικές φυλακές.

(Ελευθεροτυπία, 25/11/2001)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ