ΠΡΩΤΟΠΡΙΛΙΑΤΙΚΟ ΚΟΥΪΖ

 Ποιος είναι ποιος;

1. / 2.   

 

Οι λύσεις του κουΐζ


1. Ο αμερικανός φίλος του Σαντάμ δεν είναι άλλος από τον σημερινό υπουργό Αμυνας των ΗΠΑ Ντόναλντ Ράμσφελντ. Το απόσπασμα είναι από τη συνομιλία του, ως ειδικού απεσταλμένου της κυβέρνησης Ρέιγκαν, με τον Σαντάμ (20.12.83), όπως καταγράφηκε σε τηλεγράφημα της αμερικανού πρέσβη στο Λονδίνο, Τσαρλς Πράις, προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

2. Ο εξεγερμένος παπάς είναι ο Αργύρης Τσακαλίας, ο οποίος μετά από καριέρα αρχιμανδρίτη επέλεξε τη σταδιοδρομία λαϊκού. Η φωτογραφία, στο βιβλίο του Φώντα Λάδη «Ιουλιανά 1965», εκδ. «Καστανιώτη», Αθήνα 1995, σελ. 105.

3. Ο βαλκάνιος πολιτικός είναι ο Θεόδωρος Πάγκαλος («Εθνική εξωτερική πολιτική», «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», τχ. 1 [15], Γενάρης 1972, σελ. 19).

4. Ο φιλεργατικός υπουργός είναι ο Νίκος Χριστοδουλάκης («Ο γιαπωνέζικος μύθος παραγωγής», «Αντί», τχ. 238 [5.8.83], σελ. 30).

5. Είναι ο Πέτρος Ευθυμίου («Αμνησία και απουσία», περ. «Αντιθέσεις», τχ. 3, Νοέμβρης-Δεκέμβρης 1980).

6. Ο Κώστας Σημίτης («Η δομική αντιπολίτευση», εκδ. «Καστανιώτη», Αθήνα 1979, σελ. 31).

7. Ο τουρκολάτρης μητροπολίτης είναι ο Αυγουστίνος Καντιώτης. Η αναφορά προέρχεται από επιφυλλίδα του «Εκκλησιαστικού Αγώνος», επίσημου οργάνου της δικής του παρεκκλησιαστικής οργάνωσης (Ιούνιος 1968). Στην ίδια επιφυλλίδα αναφέρεται και ότι «κάθε κήρυγμα του Σεβασμιωτάτου είναι και ένα φροντιστήριο τουρκικής λαογραφίας».

8. Είναι ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος («Ο ισλαμικός φανατισμός και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα», εκδ. «Libro», Αθήνα 1989, σελ. 39-40).

9. Ο «μολοτοφιστής» είναι ο Αντώνης Τρίτσης. Αναφέρεται στην ημιεπίσημη βιογραφία του από τον Νίκο Σουρή («Το τελευταίο αγώνισμα του δεκάθλου», εκδ. «Σίσυφος», Αθήνα 1997, σελ. 106).

10. Είναι ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος («Παιδεία. Εκσυγχρονισμός υπό αναστολή», εκδ. «Gutenberg», Αθήνα 1991, σελ.136-7).

11. Ο π. Τριαντάφυλλος Ξηρός. Το ρεπορτάζ που δημοσιεύουμε έχει συντάξει ο ίδιος ο Καντιώτης και δημοσιεύεται στο φ. 338 του περ. «Χριστιανική Σπίθα» (Νοέμβριος 1970).

12. Το ΠΑΣΟΚ («Καθήκοντα μέλους. Κατάκτηση σοσιαλιστικής συνείδησης», Γραφείο Εκδόσεων Α8/1982, πρώτη έκδοση 1976, σελ. 4-5).

13. Είναι και πάλι ο Θεόδωρος Πάγκαλος («Βάση και προοπτικές της στρατοκρατίας», «Κομμουνιστική Επιθεώρηση», τχ. 4 [7], Αύγουστος 1970, σελ. 96).

14. Ο Θόδωρος Κατριβάνος («Ο δημιουργός της νέας Ρουμανίας», εκδ. «Δωρικός», Αθήνα 1977, σελ. 42).

15. Ο Κώστας Καραμανλής, στη διδακτορική του διατριβή («Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και οι εξωτερικές μας σχέσεις, 1928-1932», εκδ. «Ελληνική Ευρωεκδοτική», Αθήνα 1986, σελ. 328 και 95-6).

16. Πρόκειται για τον πρόεδρο της δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο. Το απόσπασμα είναι από συζήτηση στη Βουλή και περιλαμβάνεται στο: Κωστής Στεφανόπουλος, «Για μια ανοιχτή κοινωνία» (εκδ. «Εποπτεία», σελ. 168). Ο κ. Στεφανόπουλος απαντά στην εκπρόσωπο του ΚΚΕ Αιμιλία Υψηλάντη.

17. Ο μυστηριώδης πρεφαδόρος είναι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Η πρώτη εκδοχή φιλοξενείται στην επίσημη βιογραφία του (Θανάση Διαμαντόπουλου «Κώστας Μητσοτάκης, Πολιτική βιογραφία», εκδ. «Παπαζήση», Αθήνα 1989, τ. Β. 1961-1974, σελ. 300). Η δεύτερη εκδοχή αναφέρεται στο ημερολόγιο του Αυλάρχη του Γκλίξμπουργκ (Λεωνίδα Παπάγου «Σημειώσεις 1967-1977», εκδ. Ιδρύματος Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 1999, σελ. 497).



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Χρήστου Γιανναρά
«Καταφύγιο Ιδεών» (πρώτη έκδοση, «Δόμος» 1987, πέμπτη έκδοση, «Ικαρος» 2000).
Η μαρτυρία του γνωστού θεολόγου από την οργάνωση, τη λειτουργία και τη δράση των παραεκκλησιαστικών οργανώσεων την περίοδο 1944-1964. Το βιβλίο περιλαμβάνει άγνωστες πληροφορίες για τη στράτευση στο χώρο αυτό πολλών γνωστών προσωπικοτήτων της πολιτικής και πνευματικής ζωής.

Λεωνίδας Παπάγος
«Σημειώσεις 1967-1977» (εκδ. Ιδρύματος Γουλανδρή-Χορν, Αθήνα 1999).
Εξαιρετικά ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό το ημερολόγιο του αυλάρχη του Κωνσταντίνου, μας ενημερώνει για τις πραγματικές δραστηριότητες του έκπτωτου μονάρχη κατά την περίοδο της δικτατορίας, πριν και μετά το αντιπραξικόπημά του. Μεταξύ άλλων, βέβαια, αποκαλύπτει και την πραγματική δράση πολλών όψιμων αντιστασιακών.

Πέτρου Μακρή-Στάικου
«Κίτσος Μαλτέζος. Ο αγαπημένος των Θεών» (εκδ. «Ωκεανίδα», Αθήνα 2000).
Εξιδανικευτική βιογραφία ενός φοιτητή της δεκαετίας του '40, που πέρασε από τη μεταξική ΕΟΝ στη σπουδάζουσα της ΟΚΝΕ και από κει σε ένοπλες οργανώσεις που συνεργάζονταν με το δοσιλογικό μηχανισμό κατά του ΕΑΜ, για να εκτελεστεί από την ΟΠΛΑ στις αρχές του 1944. Περιέχει πλήθος πληροφοριών για τη νεανική αντιΕΑΜική δράση αρκετών (μετέπειτα) υπουργών του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.


ΔΕΙΤΕ

Λευτέρη Χαρωνίτη 
«23 του Ιούλη» (1975).
Κινηματογραφική πολιτική συζήτηση, για το νόημα και τα όρια της Μεταπολίτευσης, ανάμεσα σε ηγετικά στελέχη των βασικών -τότε- οργανώσεων νεολαίας της αριστεράς. Αποκαλυπτική όσον αφορά τόσο το πολιτικό λεξιλόγιο της εποχής όσο και τις απόψεις ανθρώπων που παρέμειναν μέχρι σήμερα στο προσκήνιο της δημοσιότητας.

(Ελευθεροτυπία, 30/3/2003)