Το «σκάνδαλο Πάχτα» στρέφεται τώρα κατά των οικολόγων
 

Το Εγώ των Ανωνύμων Εταιρειών
 

«Είχαν εξωδικαστικές επαφές Μπουρμπούλια και Στέγγος»
                  («ΤΑ ΝΕΑ», 23/7/2005)

Ποιος δεν θυμάται την πολύκροτη υπόθεση της «τροπολογίας Πάχτα» (τον Γενάρη του 2004) που οδήγησε τον ίδιο τον κ. Πάχτα -τότε υφυπουργό Οικονομικών- και δέκα άλλους βουλευτές της τότε κυβέρνησης στο σπίτι τους. Εκείνες τις μέρες το σύνολο του Τύπου στράφηκε κατά της συγκεκριμένης «φωτογραφικής διάταξης» και της όλης μεθόδευσης ορισμένων πολιτικών και επιχειρηματικών παραγόντων για την έκδοση νέων οικοδομικών αδειών στα 17.630 στρέμματα του «Πόρτο Καρράς» στη Σιθωνία Χαλκιδικής, χωρίς να «απαιτείται βεβαίωση δασικής αρχής» ούτε «έγκριση ρυμοτομικού σχεδίου».

«Χθες, τροπολογία-σκάνδαλο κατετέθη από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ, προκαλώντας την κοινή γνώμη. Η τροπολογία επιτρέπει σε έναν συγκεκριμένο επιχειρηματία να χτίσει μέσα σε δάσος, πάνω από 5 χιλιάδες σπίτια», δήλωνε χαρακτηριστικά ο Θ. Ρουσόπουλος, ως εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ., την εποχή εκείνη.

Λίγα 24ωρα μετά, και ενώ είχε βουίξει ο τόπος για την «ντροπολογία», όπως τη χαρακτήρισε σύσσωμος ο Τύπος, τρεις ενεργοί πολίτες που γνώριζαν άριστα την προϊστορία του «αναπτυξιακού οράματος» των επιχειρήσεων του κ. Στέγγου στην περιοχή εξέθεσαν τις απόψεις τους, όπως και άλλοι, στην εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στο κανάλι ALTER. Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος Μιχάλης Τρεμόπουλος, μέλος της γραμματείας των Οικολόγων Πρασίνων και νομαρχιακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης και οι δημοτικοί σύμβουλοι Σιθωνίας Τάσος Τζίμος και Στέλιος Χαραλαμπίδης κατήγγειλαν σειρά αυθαιρεσιών καταθέτοντας και τα σχετικά τεκμήρια.

Προφανώς, η κριτική των προαναφερομένων προσώπων πλήγωσε καίρια το φιλότιμο τριών εταιριών του κ. Στέγγου («ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ Α.Ε.», «ΜΟΧΛΟΣ Α.Ε.» και «ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ Α.Ε.») οι οποίες και προσέφυγαν στη δικαιοσύνη εναντίον τους για «συκοφαντική δυσφήμηση ανώνυμης εταιρείας», επειδή ειπώθηκε ότι«διαπλέκονται» με την πολιτική εξουσία. Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν και σε ποιους άλλους (από τις πολλές εκατοντάδες που έγραψαν ή είπαν εξίσου ή και σκληρότερα «συκοφαντικά» πράγματα για την «ντροπολογία») οι εύθικτες εταιρείες του κ. Στέγγου υπέβαλαν ανάλογες μηνύσεις ή αγωγές. Στις 25/2/2004, πάντως, ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αθηνών παρέλαβε την έγκληση των «συκοφαντημένων» εταιρειών εναντίον των κυρίων Τρεμόπουλου, Τζίμου και Χαραλαμπίδη στην οποία -αφού, κατά τη γνωστή μέθοδο, απομονώνονται δυο τρεις φράσεις που «θίγουν την τιμή και την υπόληψη» των εταιρειών- υπογραμμίζεται πως οι τρεις εγκαλούμενοι «ψευδώς και εν γνώσει της αναλήθειας των όσων ανέφεραν ότι δήθεν η εταιρεία μας διά των εκπροσώπων της επεχείρησε με τροπολογία και δήθεν παράνομα, να κτίσει κατοικίες σε δήθεν δασική έκταση». Με λίγα λόγια κανένας δεν ήθελε την τροπολογία για να χτίσει μερικές χιλιάδες σπίτια στο «δήθεν» δάσος της Σιθωνίας. Μόνη της γράφτηκε η σκανδαλώδης διάταξη...

Το δέντρο και το δάσος

Ας δούμε όμως τα γεγονότα, όπως τα εκθέτει στο απολογητικό του υπόμνημα ο Μιχάλης Τρεμόπουλος ενόψει και της δίκης που θα διεξαχθεί την ερχόμενη Παρασκευή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών:

1. Το συγκρότημα με την επωνυμία «Πόρτο Καρράς», στη χερσόνησο Σιθωνίας της Χαλκιδικής, είναι το μεγαλύτερο σε έκταση τουριστικό συγκρότημα στη χώρα, με έκταση 17.630 στρεμμάτων. Με το ψηφισμένο επί χούντας Ν.Δ. 69/1968 ολόκληρη η περιοχή είχε αποχαρακτηριστεί από δασική, γεγονός που επέτρεψε την οικοδόμησή της. Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος της έκτασης (10.000 στρέμματα, κατά το υπ' αριθ. πρωτ. 10963/17-12-2002 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας) «έχει την μορφή δάσους χαλεπίου πεύκης με υπόροφο αείφυλλα πλατύφυλλα». Η περιοχή, λοιπόν, είναι σαφές ότι διατήρησε εν τοις πράγμασι μέχρι σήμερα τον δασικό χαρακτήρα της.

2. Το 1999 η κοινοπραξία των εγκαλουσών εταιριών αποκτά την ιδιοκτησία του συγκροτήματος μέσω πλειοδοτικού διαγωνισμού.

3. Το 2001 οι εγκαλούσες ζητούν από το δασαρχείο Πολυγύρου βεβαίωση στην οποία να φαίνεται ότι η έκταση του συγκροτήματος δεν είναι δασική, προκειμένου να επιτύχουν την έκδοση οικοδομικών αδειών για ολόκληρη την έκταση. Ωστόσο, τόσο το δασαρχείο όσο και η διεύθυνση δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας κρίνουν ότι υπό το πρίσμα της ψήφισης του Συντάγματος του 1975, και συγκεκριμένα του άρθρου 24, θεωρείται καταργηθέν το ανωτέρω νομοθετικό διάταγμα που αποχαρακτήρισε την έκταση, και απορρίπτουν σιωπηρώς το αίτημα των ιδιοκτητριών.

4. Ο μόνος εναπομείνας δρόμος για τους ιδιοκτήτες είναι η μέσω της Βουλής παράκαμψη της διαδικασίας «χαρακτηρισμού» της έκτασης ως δάσους! Και τούτο διότι καθίσταται σαφές ότι η εκτελεστική εξουσία, διά των αρμοδίων δημοσίων υπαλλήλων -Προϊστάμενος Πολεοδομίας και Δασάρχης- δεν προτίθεται να απεμπολήσει το δημόσιο συμφέρον! Σύμφωνα, δε, με ορισμένα δημοσιεύματα (βλ. «Ελεύθερος Τύπος», 1-2-2004, σελ. 65) οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες συντάσσουν την επίμαχη τροπολογία, η οποία, μάλιστα, έμεινε γνωστή ως «ντροπολογία».

5. Τελικώς, η γνωστή τροπολογία, την οποία με ζήλο ο τότε αρμόδιος υφυπουργός Οικονομικών Χρήστος Πάχτας αποπειράθηκε τρεις φορές να καταστήσει νόμο του κράτους (βλ. «Επιχειρώ», 29-1-2004), ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από την Βουλή με τις εισηγητικές υπογραφές δέκα βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος και δύο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την 21η Ιανουαρίου 2004. Με αυτήν ορίστηκε ότι «για την έκδοση οικοδομικών αδειών στην έκταση αυτή (του Πόρτο Καρράς) δεν απαιτείται βεβαίωση δασικής αρχής (...) και (...) δεν απαιτείται έγκριση ρυμοτομικού σχεδίου...»

Η διάταξη αυτή αποτελεί κατάφωρη παραβίαση μιας δέσμης συνταγματικών επιταγών:

α) του άρθρου 24 του Συντάγματος, καθόσον επιτρέπει την ανοικοδόμηση εντός δάσους, β) του άρθρου 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 26 του Συντάγματος, καθώς καταλύει την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών, που πηγάζει από την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αφού αποτελεί φωτογραφικό νόμο προνομιακής μεταχείρισης μίας και μόνης περίπτωσης, και μάλιστα ενώ εκκρεμεί σχετική αίτηση προς την αρμόδια υπηρεσία (Δασαρχείο) περί αποχαρακτηρισμού της περιοχής, και γ) του άρθρου 95§1 δ', εφόσον μόνο με προεδρικό διάταγμα -αφού αποτελεί κατ' ουσία ρυμοτόμηση- θα ήταν συνταγματικώς ανεκτή η θέσπιση όρων δόμησης στην συγκεκριμένη περιοχή, προεδρικό διάταγμα που θα έπρεπε να αντέξει φυσικά τον προληπτικό έλεγχο νομιμότητας από το ΣτΕ.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους, η ψήφιση της τροπολογίας αυτής, που ούτε λίγο ούτε πολύ επέτρεπε σε έναν ιδιώτη να θησαυρίσει σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, με τρόπο απίστευτα προκλητικό, είχε ως αποτέλεσμα θύελλα αντιδράσεων από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και τα μέσα ενημέρωσης της χώρας, αντιδράσεις που έκαναν, μέσω των διεθνών μέσων ενημέρωσης, το γύρο του κόσμου, ο απόηχος δε των οποίων είναι ακόμη αισθητός.

*Η ψήφιση αυτή επέσυρε την κατακραυγή της κοινής γνώμης τόσο σε βάρος των βουλευτών που υπέγραψαν την τροπολογία όσο και σε βάρος των εγκαλουσών εταιριών, που είχαν άμεσο οικονομικό όφελος από αυτήν

* Το μέγεθος του σκανδάλου που δημιουργήθηκε είχε ως συνέπεια την υποχρέωση σε παραίτηση του υφυπουργού Οικονομικών και την διαγραφή από τις λίστες υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ των 10 βουλευτών που την υπέγραψαν.

*Οι περισσότεροι υπογράψαντες βουλευτές του τότε κυβερνώντος κόμματος, άλλοι ζήτησαν συγνώμη και άλλοι κατήγγειλαν εξαπάτηση.

*Το Τεχνικό Επιμελητήριο εξέδωσε δελτίο Τύπου, με το οποίο καταδικάζει τόσο την επίμαχη τροπολογία όσο και τους ιδιοκτήτες της περιοχής.

*Η εκποίηση του δάσους προς τις εγκαλούσες απετέλεσε το κύριο θέμα συζήτησης σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ μονοπώλησε όλα τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων για περισσότερες από δύο εβδομάδες, τα οποία διατύπωσαν βαρύτατες κατηγορίες σε βάρος τους!

*Διατάχθηκε από τον εισαγγελέα πρωτοδικών Αθηνών προκαταρκτική εξέταση μετά από καταγγελίες βουλευτών για πλαστογραφία των υπογραφών τους!

*Η τροπολογία αποτέλεσε, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ανεπανόρθωτο πλήγμα στην εικόνα της τότε κυβέρνησης, η οποία κατηγορήθηκε για διαπλοκή και διαφθορά.

* Τέλος, η τροπολογία αυτή καταργήθηκε αναδρομικώς με νέα τροπολογία, που κατατέθηκε μόλις μία εβδομάδα μετά την ψήφιση της πρώτης.

Οι εγκαλούσες, ωστόσο, οι οποίες προκάλεσαν τόσο σκανδαλωδώς την κοινή γνώμη, αντί να αντιμετωπίσουν την ουσία των κατηγοριών που τους απηύθυνε όλη η Ελλάδα, επιχειρούν να τα βάλουν μαζί μας.


 

Καθήκον, η υπεράσπιση του δάσους

Οι επίδικες δηλώσεις του κ. Μιχάλη Τρεμόπουλου έγιναν υπό την ιδιότητά του ως μέλους της πολιτικής γραμματείας του κόμματος των Οικολόγων Πρασίνων, ως νομαρχιακού συμβούλου της νομαρχιακής παράταξης «Οικολογία -Αλληλεγγύη/Συνασπισμός των Πολιτών» και στο πλαίσιο του καθήκοντός του να ενημερώνει την κοινή γνώμη και να υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά, όπως είναι το δάσος της Σιθωνίας, καυτηριάζοντας τη «διαπλοκή» παραγόντων της οικονομικής ζωής με παράγοντες του δημόσιου πολιτικού βίου.

Ο κ. Τρεμόπουλος εξέφερε τις συγκεκριμένες δηλώσεις σε μία στιγμή κατά την οποία η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε συγκλονισμένη την αποκάλυψη των συνθηκών ψήφισης μίας τροπολογίας, η οποία, παρακάμπτοντας τη συνταγματική προστασία των δασών, παραχωρούσε τη δυνατότητα οικιστικής εκμετάλλευσης μιας αμιγώς δασικής περιοχής σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Η οξύτητα των εκφράσεών του, με δεδομένες τις περιστάσεις υπό τις οποίες διατυπώθηκαν και το πολιτικό κλίμα των ημερών, ήταν συνέπεια της συνεπούς υπεράσπισης του δάσους απέναντι σε προκλητικές μεθόδευσης άρσης της προστασίας των δασών της χώρας. Διατυπώθηκαν στο πλαίσιο μιας δημόσιας κριτικής και ενός δημόσιου πολιτικού διαλόγου, απευθύνονταν σε δημόσια πρόσωπα και πάντως σε πράξεις και ενέργειες προσώπων που είχαν γίνει δημόσια γνωστά. Οι απαξιωτικές φράσεις που χρησιμοποιήθηκαν αφορούσαν πρακτικές και στηλίτευαν γενικά ενώπιον της κοινής γνώμης αθέμιτες συμπεριφορές ή πρακτικές μιας κατηγορίας ιδιοκτητών και όχι ενός συγκεκριμένου ιδιοκτήτη. Αλλωστε, οι επίμαχες φράσεις διατυπώθηκαν σε έγκλιση υποθετική και όχι οριστική, τουλάχιστον έτσι θα πρέπει να διαβαστεί η δήλωση, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφραζόμενα και κυρίως τη συγκυρία όπου οι επίμαχες φράσεις λέχθηκαν.

Αντώνης Μανιτάκης
Καθηγητής Πανεπιστημίου


 

(Ελευθεροτυπία, 10/9/2005)

 

Απάντηση του κ. Στέγγου και ανταπάντηση του "Ιού"

 

www.iospress.gr