Τα δακρυγόνα που κατάργησε ο κ. Χρυσοχοίδης


Τα αέρια του κ. υπουργού

 

Η κραυγαλέα αθέτηση μιας ακόμη υπόσχεσης από κάποιον υπουργό του ΠΑΣΟΚ έχει πάψει βέβαια εδώ και καιρό να αποτελεί είδηση. Οταν όμως αυτή η υπόσχεση αφορά άμεσα τη δημόσια υγεία, δηλαδή τα πνευμόνια και τα κύτταρα εκατοντάδων χιλιάδων «ενεργητικών» και (κυρίως) «παθητικών» καταναλωτών τοξικότατων ουσιών, καλό είναι να υπενθυμίζουμε τόσο την ίδια την υπόσχεση όσο και την αθέτησή της.

Ο λόγος για τα «δακρυγόνα», τα χημικά δηλαδή αέρια των οποίων η χρήση είναι διεθνώς απαγορευμένη σε καιρό πολέμου -και συνιστά λόγο παραπομπής στο εδώλιο της Χάγης- αλλά θεωρείται νόμιμη σε καιρό ειρήνης, όταν πρόκειται για την καταστολή ταραχών (βλ. αναλυτικά «Ιός» 4.12.99, 26.1.02, 1.6.03 και 23.7.06).

Εχουν περάσει έξι ακριβώς μήνες από τότε που ο υπουργός «Προστασίας του Πολίτη» Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε την επικείμενη κατάργησή τους ως μέσο καταστολής, ακριβώς λόγω της επικινδυνότητάς τους – όχι μόνο για τους διαδηλωτές και τους αστυνομικούς, αλλά και για τον ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο: «Εξετάζουμε και θα υπάρξουν, μάλιστα ήδη έχει υπάρξει μια επιτροπή, εξετάζουμε την κατάργηση της ρίψης δακρυγόνων και χημικών», δήλωνε στις 8 Δεκεμβρίου 2009, για να γίνει στη συνέχεια ακόμα πιο σαφής: «Είναι μια υπόθεση που πρέπει να τελειώνει, η οποία βλάπτει τη δημόσια υγεία, καταστρέφει το περιβάλλον των πόλεων. Θα καταργήσουμε λοιπόν τα δακρυγόνα» («Ε» 9/12).

Οι υπουργικές εξαγγελίες αντιμετωπίστηκαν τότε με ανακούφηση αλλά και με -δικαιολογημένη, όπως αποδείχθηκε- καχυποψία. Κάποιοι έκαναν λόγο για επικοινωνιακό πυροτέχνημα, προς διασκεδασμό των αρνητικών ενυπώσεων από τις χίλιες περίπου «προληπτικές» συλλήψεις με τις οποίες οι πραίτορες του κ. Χρυσοχοΐδη γιόρτασαν την πρώτη επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Κάποιοι άλλοι επισήμαναν πως η επικείμενη «κατάργηση» των δακρυγόνων ισοδυναμεί απλώς με ...εκσυγχρονισμό και αναβάθμιση της τεχνολογίας εκτόξευσής τους. Οπως αποκάλυψε π.χ. η «Κ.Ε.» (13.12.09), τα ΜΑΤ Αθηνών-Θεσσαλονίκης διέθεταν ήδη δυο «ειδικά οχήματα ρίψης νερού», κόστους πάνω από 250.000 ευρώ, τα οποία εκτοξεύουν ένα μίγμα νερού και δακρυγόνας ουσίας. Με δεδομένη ωστόσο την επίσημη παραδοχή, ότι η χρήση δακρυγόνων αερίων βλάπτει συνολικά τη δημόσια υγεία, θα περίμενε κανείς πως η ρίψη τους είτε θα είχε σταματήσει είτε θα περιοριζόταν σε κάποιες ακραίες καταστάσεις.

Αμ δε! Οπως αποδεικνύεται από τον ενδεικτικό πίνακα που παραθέτουμε, ο χημικός πόλεμος κατά του «εσωτερικού εχθρού» καλά κρατεί. Εξαιρετικά αποκαλυπτική είναι επίσης εδώ η αντιμετώπιση του «χουλιγκανισμού» στα γήπεδα και των εξεγέρσεων στις φυλακές ως πειραματικών πεδίων βολής, πάνω στα οποία δοκιμάζεται η ανοχή της κοινωνίας σε μεθόδους καταστολής που ακόμη και τα επίσημα χείλη θεωρούν προβληματικές: αν για τη ρίψη δακρυγόνων σε εργατική διαδήλωση χρειάστηκε να περάσουν δυόμισι ολόκληροι μήνες, η πρώτη χρησιμοποίησή τους σε γήπεδο δεν απέχει ούτε δυο βδομάδες από τη διακήρυξη του κ. Χρυσοχοϊδη. Παρόμοια τακτική, θα θυμούνται οι παλιότεροι, υιοθετήθηκε κι απ' το ΠΑΣΟΚ του 1981-84 απέναντι στην τότε επαγγελία του για «κατάργηση των ΜΑΤ».

Και μια τελευταία, καθόλου ανώδυνη επισήμανση: αποτελεί γενικευμένη αίσθηση, τόσο δική μας όσο και πολλών άλλων, δημοσιογράφων και διαδηλωτών, ότι τα χημικά αέρια που χρησιμοποιούνται το τελευταίο διάστημα έχουν αυξημένη ισχύ σε σχέση μ' εκείνα που ρίχνονταν στους δρόμους της Αθήνας μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Από τα μέσα των «Δεκεμβριανών» του 2008 χρησιμοποιείται π.χ. (και) μια κίτρινη ουσία, η οποία προκαλεί έντονο αίσθημα ασφυξίας σε όσους την εισπνεύσουν, ενώ το φετινό Δεκέμβρη προστέθηκε μια «βραδυφλεγής» εκδοχή δακρυγόνου που επενεργεί όχι αμέσως αλλά μερικά λεπτά μετά την εισπνοή. Και, φυσικά, οι επιπτώσεις αυτών των καινούριων χημικών όπλων της ΕΛΑΣ πάνω στην υγεία του πληθυσμού μένει να διαλευκανθούν.


20.12.2009: Στα Τρίκαλα, κατά τον αγώνα μπάσκετ ΠΑΟΚ – Τρικάλων.

24.1.2010: Στην Πάτρα, πριν τον αγώνα Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού.

2.2.2010: Στα Γιάννενα, εναντίον οπαδών του ΠΑΟΚ έξω από το γήπεδο κατά τη διάρκεια του ματς ΠΑΣ-ΠΑΟΚ.

3.2.2010: Στις φυλακές Διαβατών, για την καταστολή εξέγερσης κρατουμένων.

15.2.2010: Μέσα στο κλειστό(!) γήπεδο Περιστερίου, κατά τον αγώνα μπάσκετ ΑΕΚ-Περιστέρι.

24.2.2010: Στην Αθήνα, κατά την πρώτη φετινή γενική απεργία, όταν διαδηλωτές αντέδρασαν στην προσπάθεια των ΜΑΤ να κόψουν στα δυο την πορεία.

1.3.2010: Εξω απ' το Υπ. Εργασίας, εναντίον συγκέντρωσης συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την επίσκεψη εκεί του κοινοτικού επιτρόπου Ολι Ρεν.

4.3.2010: Στην Αθήνα, μετά από συγκέντρωση και πορεία της ΑΔΕΔΥ.

5.3.2010: Στην πλατεία Συντάγματος, κατά την πανεργατική συγκέντρωση. Μεταξύ άλλων ψεκάστηκε από κοντά με φυσούνα και ο Μανόλης Γλέζος, ενώ δακρυγόνα δέχτηκε και το μποκ της Εθνικής Ομοσπονδίας Τυφλών. Στη Θεσσαλονίκη, εναντίον διαδηλωτών έξω απ’ τη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης.

11.3.2010: Σε όλο το κέντρο της Αθήνας, κατά την πανεργατική γενική απεργία και διαδήλωση. Στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια εργατοϋπαλληλικής πορείας του ΕΚΘ.

14.3.2010: Στη Θεσσαλονίκη, πριν από το ντέρμπι Αρη-ΠΑΟΚ, κι έξω από το γήπεδο της Τρίπολης, εναντίον οπαδών του Παναθηναϊκού.

21.3.2010: Στην Ηλιούπολη, εναντίον οπαδών του ΟΦΗ.

25.3.2010: Στην Καβάλα, κατά τη διάρκεια αγώνα Καβάλας-Άρη.

28.3.2010: Εξω απ’ το γήπεδο Καραϊσκάκη, κατά τον αγώνα Ξάνθης-Ολυμπιακού, και στο Περιστέρι, κατά τον αγώνα Ατρόμητου-ΠΑΟ.

10.4.2010: Εξω από το ΑΠΘ, κατά τη διάρκεια συμπλοκών ομάδων νεαρών με τα ΜΑΤ.

12.4.2010: Στο Ηράκλειο, κατά τη διάρκεια του μάτς ΟΦΗ-Ιωνικού.

18.4.2010: Στο γήπεδο Καραϊσκάκη, κατά τον αγώνα Ολυμπιακού-ΠΑΣ Γιάννενα, και στο Ολυμπιακό στάδιο, κατά το «ματς» οπαδών με μετόχους της ΑΕΚ.

25.4.2010: Εξω απ’το ΟΑΚΑ, κατά το ματς ΠΑΟ-Άρη.

1.5.2010: Στην πλατεία Συντάγματος, την Πανεπιστημίου, την Ομόνοια και τα Εξάρχεια κατά τη διάρκεια της πρωτομαγιάτικης πορείας και μετά απ’ αυτή.

2.5.2010: Εξω από το γήπεδο της Τούμπας, κατά το ματς ΠΑΟΚ-Αρη.

5.5.2010: Σε όλο το κέντρο της Αθήνας, κατά τη διάρκεια της μεγάλης πανεργατικής απεργίας και διαδήλωσης ενάντια στο μνημόνιο με Ε.Ε.-ΔΝΤ. Στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο και το Βόλο, στη διάρκεια απεργιακών συγκεντρώσεων.

6.5.2010: Στην πλατεία Συντάγματος και την Πανεπιστημίου, κατά των διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την ψήφιση του μνημονίου.

19.5.2010: Στη Θεσσαλονίκη, έξω από το γήπεδο "Κλεάνθης Βικελίδης", κατά τον αγώνα ΠΑΟΚ-Αρη.

29.5.2010: Στη Λαμία, κατά τον αγώνα χάντμπολ ΠΑΟΚ-ΑΕΚ και στους δρόμους της πόλης πριν απ' αυτόν.

31.5.2010: Στην Αθήνα, από το κτίριο της ισραηλινής πρεσβείας στην Κηφισσίας μέχρι την πλατεία Συντάγματος και τα Προπύλαια, εναντίον χιλιάδων διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την ισραηλινή επίθεση στην ανθρωπιστική νηοπομπή Free Gaza.

6.6.2010: Εξω από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Φάληρο, πριν από τον τελικό μπάσκετ ΠΑΟ-Ολυμπιακού.

29.6.2010: Στο Σύνταγμα, την Πανεπιστημίου και την Ομόνοια, κατά τη διάρκεια της πανεργατικής απεργίας και πορείας.

 

(Ελευθεροτυπία, 10/7/2010)

 

www.iospress.gr