ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

 Στάδια ανοχής για το 2004

1. / 2.   

 

Τα δικαιώματα των θυμάτων!

Τον περασμένο Φεβρουάριο, δώδεκα ομάδες και οργανώσεις (Φεμινιστικό Κέντρο, Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών, Προοδευτική Ενωση Μητέρων κ.α.) κατέθεσαν στα υπουργεία Δημόσιας Τάξης, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Διοίκησης, Υγείας και στη Γραμματεία Ισότητας τις προτάσεις τους για την προστασία των θυμάτων της καταναγκαστικής πορνείας. 

Με την παρέμβασή τους αυτή, οι δώδεκα συλλογικότητες προτείνουν να απαγορεύει το υπό έκδοση προεδρικό διάταγμα την κράτηση και απέλαση των αλλοδαπών θυμάτων της καταναγκαστικής πορνείας, να μη θεωρεί την κατάθεση των θυμάτων ως μαρτύρων προϋπόθεση για την αρωγή τους, να θεσπίζει πλαίσιο προστασίας μαρτύρων, να προβλέπει τη δημιουργία ειδικών χώρων υποδοχής και παραμονής των θυμάτων, να επιτρέπει την άμεση νομιμοποίηση των θυμάτων κ.ο.κ. 

«Σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση του φαινομένου ως πρόβλημα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μετακινούμενων πληθυσμών, αλλά εστιάζει στο πρόβλημα της διεθνούς σωματεμπορίας ως διεθνούς εγκλήματος παράνομης μετακίνησης πληθυσμών. Ετσι, για την αντιμετώπιση του σύγχρονου αυτού δουλεμπορίου προκρίνεται η θεσμοθέτηση κατασταλτικών κυρίως μέτρων αντί πρόληψης και προστασίας των θυμάτων. Ο καθημερινά αυξανόμενος αριθμός των εμπορευμάτων-θυμάτων της ιδιότυπης αυτής αγοράς καταμαρτυρεί την αναποτελεσματικότητα, ανεξάρτητα από προθέσεις, αυτών των πολιτικών. Την πιο πάνω κατασταλτική / αναποτελεσματική λογική υιοθετεί και ο πρόσφατος Νόμος 3064/2002, το περιεχόμενο και κυρίως οι παραλείψεις του οποίου μας δημιουργούν βάσιμα την εντύπωση ότι η διαμόρφωσή του ήρθε να καλύψει περισσότερο μια έξωθεν επιβαλλόμενη υποχρέωση παρά τη βούληση της Πολιτείας να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την εμπορία παιδιών και γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική τους εκμετάλλευση. Βασικό στοιχείο της κριτικής μας απέναντι στο νόμο συνιστά το γεγονός ότι το μέρος Β, που αναφέρεται στην αρωγή των θυμάτων και αποτελεί το σημαντικότερο κεφάλαιο για την αντιμετώπιση του διεθνούς εγκλήματος της σωματεμπορίας, δεν ενσωματώθηκε σε διατάξεις του νόμου, παρά τις αντίθετες προτάσεις που κατατέθηκαν από φεμινιστικές-γυναικείες οργανώσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις και την πλειοψηφία των μελών της αρμόδιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Οι σχετικές με την αρωγή ρυθμίσεις αφέθηκαν να προσδιοριστούν στο υπό έκδοση Προεδρικό Διάταγμα.

**Εχοντας ως δεδομένες την ιλιγγιώδη σχεδόν εξάπλωση του φαινομένου του δουλεμπορίου ανθρώπων στη χώρα μας, την ατιμωρησία κρατικών υπαλλήλων -ειδικότερα αστυνομικών και τελωνειακών- που εμπλέκονται στα κυκλώματα μαστροπείας και την κωλυσιεργία (μέσω συστηματικών αναβολών) που παρατηρείται στην εκδίκαση των καταγγελιών για συγκεκριμένα κυκλώματα εμπορίας γυναικών.

**Πιστεύοντας ότι οι διαστάσεις του σύγχρονου δουλεμπορίου θα διευρύνονται όσο οι θεσμικοί παράγοντες που εμπλέκονται κατά οποιονδήποτε τρόπο στην αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στην κατάφωρη αυτή καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων συγκαλύπτοντας με τη στάση τους τα διαπραττόμενα εγκλήματα.

**Θεωρώντας ότι η αρωγή στα θύματα σωματεμπορίας και η θέσπιση ουσιαστικών υποδομών προστασίας είναι υποχρέωση του κράτους.

**Αποδίδοντας, τέλος, ιδιαίτερη σημασία στο υπό έκδοση Π.Δ., σας υποβάλλουμε τις σχετικές προτάσεις μας».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Lilian Mathieu
«La prostitution, zone de vulnerabilite sociale»

(περ. Nouvelles Questions Feministes, 21/2, 2002, σ. 55-75.)
Ενδιαφέρουσα κριτική στις δύο κυρίαρχες σήμερα απόψεις για την πορνεία, επομένως και στους τρόπους αντιμετώπισής της: εκείνη που τη θεωρεί σύγχρονη μορφή δουλείας, οπότε σκοπεύει στην κατάργησή της, και εκείνη που την προσλαμβάνει ως ελεύθερη σε τελική ανάλυση επιλογή των εμπλεκόμενων ατόμων, οπότε αγωνίζεται για την αναγνώρισή της ως ενός ακόμη «κανονικού» επαγγέλματος.

Cecilia Hofman
«Sexe: de l'intimite au "travail sexuel", ou se prostituer est-il un droit humain?»

(στο ίδιο, σ. 146.)
Φεμινιστική αντίκρουση των επιχειρημάτων που διατυπώνουν οι υπέρμαχοι της πορνείας ως επαγγέλματος. Στο «δικαίωμα στην πορνεία» αντιπαρατίθεται το «ανθρώπινο δικαίωμα στη μη εκπόρνευση των ατόμων».

(«Ιός», 21/7/2002)
«Ελεύθερη αγορά ψυχών και σωμάτων»

Κριτική φεμινιστικών, γυναικείων και ανθρωπιστικών οργανώσεων στο νομοσχέδιο (ψηφίστηκε λίγο αργότερα) που υποσχόταν να ρυθμίσει, εκσυγχρονίζοντάς το, το εγχώριο νομοθετικό πλαίσιο για την καταναγκαστική πορνεία.



ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

http://www.state.gov/g/tip/rls/tiprpt/2003/

Το πλήρες κείμενο της Εκθεσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Για να ξέρουμε με τι ακριβώς θυμώνουμε...

http://www.catwinternational.org
Ο δικτυακός τόπος του Συνασπισμού κατά της Διακίνησης και Εμπορίας Γυναικών (Coalition Against Trafficking in Women).

http://www.antislavery.org/archive/other/trafficking-framework.htm
Συστάσεις μη κυβερνητικών οργανώσεων για τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίζονται τα θύματα καταναγκαστικής πορνείας.

 

(Ελευθεροτυπία, 22/6/2003)

 

www.iospress.gr                                  ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ